EAD JURA ἢ , UIT
Hi
€ 1t PU,
" AM Dort
ἡ
qu mA VC ὙΠ “
Hf sr ΠΗ ἡ Li nite EUM
M» uL H f ΠΥ οἱ
Vola nu τς
i jÁ 7 ' ut, p ! A hii M
DP, id MA
AU. A) TAA Ld d UII VAM /
P "VM 1 [i
av.
SYLLOGE
INSCRIPTIONUM GRAECARUM
A GUILELMO DITTENBERGERO
CONDITA ET AUCTA NUNC TERTIUM EDITA :
VOLUMEN TERTIUM
LIPSIAE APUD 5. HIRZELIUM MCMXX
PRAEFATIO.
Tertii voluminis titulos reviserunt addiderunt illustraverunt:
Hermannus Diels, cui operis referimus coronam,
Friderieus Hiller de Gaertringen |H:],
Otto Weinreich [We], qui ad res sacras explicandas multa contulit,
Ericus Ziebarth |Z/e] qui in privatis rebus enarrandis iuris consulti quoque partes suscepit.
Plagulas typothetarum mendis, quas pro negotii difficultate paueas levissimasque plerumque fuisse gratis profitemur animis, et editorum erroribus, si qui illapsi erant, liberaverunt et propria doetrina auxerunt cum 11 quos modo nominavimus tum loannes Kirchner socius atque amicus, qui totum se rursus corpori Attico redintegrando devoverat, et Guenther Klaffenbach. Quod ope- rarum prelique laborem asperis sane temporibus per aliquot menses interruptum nec tamen abruptum et iam ad finem per- ductum aspicis, impavido strenuoque debetur ingenio biblio- polae, qui consilium novae editionis suo animo ceperat, a eapto tot iniquitatibus tumultibusque imperterritus nunquam destiterat.
Indices iam fere paratos quarto volumine protinus edendos curabimus, corrigendorum dirae necessitati tardi sane sed ut ne nostro defuisse videamur officio, simul obtemperaturi.
Dabamus Zephyrii m. Februario a. MCMXX.
Fridericus Hiller de Gaertringen.
HOC VOLUMINE CONTINENTUR
TITULI SECUNDUM ARGUMENTA DIGESTI. ΜΝ
I. Res publicae. p. 1. Rei publicae forma ac diis urbis et agri termini. n.914 58. Doe LUE UN RN NE OUR UN n 27 c 2. Civium et peregrinorum iura officia udi privilegia. n.939—943. . . . . : : MOUSE MISES 3. Senatus et musca n. 944. 9695 POR FULPHO o da Tr DENEN 4 Indicia, D. DD3. pU) ee ; auae . 82—88 — δ. Pecuniarum publicarum administratio. n. ». 954—955 . 88—51 — 6. Puerorum et epheborum disciplina. n. 956—960 . . 6), 58 4. Res militaris et navalis. n.961,962. . . . ... ...'58— 66 8. Agri publici et sacri. n.968—968 . . . . . . . . .66— 45 9. Aedificaliones. n.969—973 . 4... ... τ ΝΟ TR6— SB 10. Commercium similia. n.974—976 . . . . . . ... 398—104 — II. Res saerae. i 1. Templa et delubra, arae, simulacra. n. 977—1001 . . 105—135 2. Sacerdotia aliaque officia ad rem divinam spectantia n.1000—1023 . . . . . HP SO ADINUPAES Sa oXU FE Pe ἐπ θα ὑ7}: 3. Sacrificia, pompae, my ix aliaeque caerimoniae. ; n. 1024—1054/5* 21 gU τ δ ΣΕ ΕΣ NR ΒΕ) Ὲ ΤΕ ΘΝ 4. Certamina gymnica, τὸν ὑῶν MN scaenica. n.1054—1094. . . . . NOU ET. 20» ss 1208-246 5. Collegia et sodalitates sacrorum causa institutae. x n.1095—1120 40551055 VL ΕΙΣ νον ἀν σαν Se Ad ERE E 6. Vota et dedicationes. n.1191—1156 . . . . . . . 286—800 7. Oracula. n.1157—1173 . . . Ad Mks CES os 8. Dirae et imprecationes. n. 1174—1181 SU e iate Ma ME DT ERR REN
III. Vita privata.
1. Instrumenta iuris privati. Disposuit E. Ziebarth. n.1182 — 1 a Mr ONU 339—364
2. Iura sepulchrorum. DOR E. Vica) n. 12181268 364—385 3. Varia. n. 1250—1268.. . .... . ie eV DOS MEN Comparatio numerorum . . . . . . .. .. . .. . . 888—402
e
10 15
E
Res publicae.
1. Rei publicae forma ac partes, urbis et agri termini.
Adde n. 546 Aetolorum arbitria de Melitaeensibus Xyniensibusque et de Melitaeensibus Perensibusque (cf. ? 425). 64 (cf. II p.284). Stirien- sium et Medeoniorum sympolitia (3 426). 524. Praesiorum de Stalitis decretum (3 421). 261. Argivorum inter Cimolios et Melios arbitrium (2498; cf. Mnemos. XLIII 1915, 383; XLIV 1916, 61). 339. Camirensium de ctoenis lex (3 449). 471. Megarensium de Epidauriis et Corinthiis arbitrium (3 452). 638. Arbitrium de Mondaeensibus et Azoriastis (? 453). 2457 vide n. 936 not.
Labyadarum legem (2438) denuo edidit Ziehen Leg. sacr. IL 74; reli- quos titulos Delphicos quos recepimus suo quemque tempore voluminibus prioribus insertos invenies.
Anni quot hoc volumine indicantur nisi expressis verbis monuimus nostra aera anteriores habendi sunt.
911. Erechtheidis tribus Atticae decretum, 8. 300—250. Athenis. Fragmenta duo a) ed. Ec. ἀρχ. 1905, 224; 6) edd. * IG II 564 (Michel 139; Syll? 429); coniuncta Wilhelm 'Ec. ἀρχ. 1905, 224 (Bleckmann
I. Staatenk. 10); IG II? 1165. [ΗΠ]
[-- ἐϊπευελ[ήϑη ---[.-1σαν αὐτὸν οἱ φυλέϊται -— διατετηέλεχεν ἐπιμελός- - ' uU , ^ , ,
μενος τῶν ..]| παραλαβὼν τὴν πρόσοδοίν -- wspt]smotosv πλείους
ES] m. 2 - ^ ἢ: XXX : xa--|at τάς τε ϑυσίας τῶι Epeyüs[t -—]o. ὅπως ἂν ϑύωνται ἐν τοῖς [χαϑήχουσι χρόνοις -— χα]δ ἀγοραὶ γίγνωνται ὑπὸ τ[ῶν φυλε- , χρό]νοις ἕχαστα τούτων γίνεται --]|8x τῶν xowóv προσό s URIUSUs --πὶ seas xs |
ὃρα
χυ]ὰς τέτταρας ..-|.---να ορο...- | --ezga xa[..- | -- εἰς] τὸν
δ e
xui ψήφισμα ὅπως ἂν [Epsy]üsióamt εἰδῶ[σιν ἅπ]αντες τὰ ἑαυτῶν
Antisthenes Lamptrensis non videtur magistratu aliquo Erechtheidis tribus functus esse, sed sua sponte tribules consilio et opera iuvisse. Dittenberger, Sylloge III. 1
20
25
911. 912. Demi. UL
χτήματα, xal οἱ ἐπιμεληταὶ 1 οἱ αἰεὶ χαϑιστάμενοι xav ἐνιαυτὸν βαδί- ζοντες ἐπὶ τὰ χτήματα δὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐπισχοπῶνται τά τε χωρία εἰ γεωργεῖτίαι χατὰ τὰς συνϑήχας xai τοὺς ὅρους εἰ ἐφεστήχασιν χατὰ τὰ αὐτά" xal ταῦτα πεποίηχεν οὔτε χάριν οὐδὲ πρὸς ἕνα περὶ πλείονος ποιούμενος τῶν συμφερόντων τῆι φυλῆι οὔτε δω ροδοχούμενος
à Y
οὐδ᾽ ὑφ᾽ ἑνός, ἀλλὰ λέγων αἰεὶ xal πράττων δια[τετέλεχεν τὰ βέλτιστα τῆι φυλῆι, ἀνένχλητον ἑαυτὸν παρεσίχηχὼς πρὸς πάντας τοὺς φυ- , - dn Pet AES m 2 Qc - 5 ΄ λέτας, ἀγαϑεῖ τύχει, δεδόχϑαι τῇ: | Πρεχϑηιδι φυλῆι, ἐπαινέσαι Ἀντισϑένην Νιχάνδρου Λαμπτρίέα xai στεφανῶσαι αὐτὸν χρυσῶι στε-
. φάνωι χατὰ τὸν νόμον ἀρετῆς ἕνεχα xal διχαιοσύνης ἧς ἔχων δια-
30
35
10
τελεῖ περὶ τὴν ἜἘρ|εχϑῆιδα φυλήν ἐπειδὴ δὲ συμβαίνει Ἀντισϑένει
, , 1 & EN CEDE ivat ἐπίχληρον ἐκ τῶν νόμων γεγενημένην, τοὺς ἐπιμελητὰς ς τῆς
τοὺς ἀεὶ καϑισταμένους xav ἐνιαυτὸν ἐπιμελεῖσϑαι Ἀριστομάχη i φυλεῖ ὅταν
)
Ἀντισϑένου γος ἐάν τινος δέηται, ἐ ἐ[μ]φανίζοντίας τε PU ποιῶσιν, ὅπως ἂν μηδ᾽ ὑφ᾽ ἑ)νὸ[ς USUS zac τ ὃ᾽ εὔνοιαν
55 7
τὴν παρ᾽ éxd(ch[oo τῶν φυλετῶν χαὶ ἰδίαι xai χ]οινῆι ὑπάρχειν τῆι
Y
ϑυγατ[ρὶ B Ἀντισϑένους Ἀριστομάχηι δ]ιὰ τὴν τοῦ πατρὸς ἀ[νδρα- γαϑίαν xal φιλοτιμίαν ἣν ἔχων περὶ τ]ὴν ᾿Ερεχϑίγιδα φυλὴν διατε- téAexev 9. Ἰϑομ...
1 Curatores fuisse singularum tribuum non singulos, sed plures, etiam alii tituli (cf. IG II? 1139s. 1144;. 1148,5) docent. De numero non constat, sed ex titulo IG II? 1152,.;, quem Koehlerus probabiliter ad curatores Pan- dionidis rettulit, ternos fuisse coni. Dttb. 2 Suppl. Dttb. 8 Suppl. Wilamowitz ad IG2.
912. Piraeensium demi Attici decretum, a.300— 250. Piraei, nunc Londini. Edd. * CIG 101; Hicks I. Brit. Mus. I, XI (IG I1 589; Michel 145; Sy112 430); IG II? 1214. [Hi]
Διόδωρος Πειραιεὺ bz εἶπεν᾽ ἐπειδὴ Καλλιδάμας Καλλιμέδοντος Χολ-
λεί E at , A , ι Y είδης ἀνὴρ | à ἀγαὺός ἐστιμ, περί τε τὸν δῆμον τὸν ἢ ἌΝ χαὶ τὸν σ
Ps 1 , - » ^ 5
δῆμον tóp. [Πειραιέων, xal πο[εῖ ἀγαϑὸν ὅ.τι δύναται xat τὴν εὔνοιαν ἐϊνδέδειχται ἐπὶ τῶγ χαιρῶν, δεδόχϑαι ΠεΙιβαιεῦσιν, ἐπαινέσαι Καλλιδάμαντα χαὶ στεφανῶσαι ϑαλλοῦ στεφάνωι ἀρετ τῆς ἕϊνεκα χαὶ
τ , - P] 1 - LN WI Y Y T διχαιοσύνης τὴς &tG tO δῆμον | τον Α ϑηναίων xat τὸν δῆ! ον τὸν ΠΕει-
y ραιῶ]ν. xat ὅταν ϑύωσι [Πειραιεῖς ἐν τοῖς xow
οἷς legit γέμειν xal
7 ^ ^ - » -
Καλλιδάμαντι us|ptóm, χαϑάπερ xai τοῖς ἄλλοις 1 [Πειραιεῦσιν, xai στοιχηδόν. Ex scripturae genere Hicksius collegit, priore parte tertii
saeculi haec incisa esse (Kirchner). 1 Ex his cave colligas, Callida- manta ipsum Piraeensem factum esse hoc decreto. Neque enim quis-
2
— a
912. 913. Demi. I 1.
15 συνεστιᾶσϑαι Καλλιδάμαντα με[τὰ ΠΠΕειραιέων ἐν ἅπασι τοῖς ἱεροῖς,
πλὴν [εἴ που αὐτοῖς Πειραιεῦσιν νόμιμόν ἐστίιν εἰσιέναι, ἄλλωι δὲ pf" χατανεῖμαι δὲ αἰὐτὸν χαὶ εἰς τριαχάδα 5 ἣν ἂν αὐτὸς βούληται.
20 εἶναι δὲ αὐτῶι xal προεδρίαν ἐν τῶι [ϑεάτρωι ὅταμ. ποιῶσι [Πειραιεῖς
ἣν
LUN 25 E
Y , Eu Y 5 τα, m" / Y , ! τὰ Διονύσια οὗ xal αὐτοῖς Πειραιεῦσι χατανέμεται, xal εἰσαγέτω AN € O1 RA Y ὃϑέ 3 04 NS € κω; Y M αὐτὸν ὁ δήμαρχος εἰς [τὸ Üéarpov9 χαϑάπερ τοὺς ἱερεῖς xoi cob|; » * D € QUE ' , μι ^ ΘΔ Y ἄλλους, οἷς δέδοται ἡ προεδρία παρὰ lls|ipatéov. τελεῖν δὲ αὐτὸν τὰ SEU Y / τὶ - (AH c ^ ι - ' LAIT αὐτὰ τέλη ἐν] τῶι δήμωι, ἅπερ ἂγ xat [Πειραιεῖς, xoi μὴ ἐ
γλέγειμ b 5, M ΣᾺ] , Ἧς Y 5 " 4 οὶ Eo - 9.» -Ὁ , map αὐτοῦ τὸν δήμαρχον τὸ ἐγχτίητιχόν 4. ἀνειπεῖν δ΄ ἐν τῶι ϑεάτρωι
80 τὸν χύήϊρυχα τραγωιδῶν τῶι ἀγῶνι, ὅτι στεφανοῦσι [Πειραιεῖς Καλ-
λιδάμαντα ἸΚαλλιμέδο᾽ντος Χολλείδην ἀρετῆς ἕνεχα xat εὐνοίας τῆς » Y ^ € Y .2AQ , M Y δ ' , σ μ᾿ εἰς τὸν δῆμον τὸν ᾿Αϑηναίων xal τὸν δῆμον τὸμ, ΠΠειραϊέων͵ ὅπως ἂν
8ὅ εἰδῶσι πάϊντες, ὅτι ἐπίστανται Πειραιεῖς χάριτας ἀξίας ἀποδιδόναι
τοῖς φιλοτιμουμένοις εἰς αὐτούς. ἀναγράψαι δὲ τόδε τὸ ψήφισμα ἐν - - - "Ὁ € στήληι λιϑίνηι xal στῆσαι ἐν τῶι ἱερῶι τῆς Ἑστίας.
quam duorum simul demorum esse poterat, et v. 15sqq. Callidamas a Piraeensibus distinguitur. Quare oi ἄλλοι Πειραιεῖς minus accurate dictum est ex nota sermonis Graeci consuetudine. Cf. n. 348,7 xai εἶναι αὐτοῖς γῆς καὶ οἰκίας ἔνχτησιν χαὶ ἀτέλειαν εἰσάγουσιν καὶ ἐξάγουσιν, χα)άπερ τοῖς dÀ- λοις Ἐπ ρετριεῦσιν. 2 In epulis sacris demotarum certae societates trice- norum hominum constitutae fuerunt, qui una cenarent. Ut igitur Cal- lidamas suam portionem accipere posset, eiusmodi societati ascribendus fuit. 3 A magistratu demi ei quibus proedria decreta est, in theatrum introducuntur, ut n. 33059 singuli nominatim invitantur. 4 Vectigal quod pendendum erat eis civibus qui in alio ac cuius ipsi erant demo fundos habebant. Cf. Thumser De civium Atheniensium muneribus 106.
913. Suniensium demi Attici decretum, ante 8.330. Sunii. Edd. Kordellas Ath. Mitt. XIX 1894, 241; IG IL 5, 572 e (Michel 142; Syll.? 431); IG II? 1180. (Hi]
ϑεοί. [Θεόδηλος εἶπεν" ἐψηφίϊσϑαι Σουνιεῦσιν᾽ τύχη]. ἀγαϑῆι" ἐπειδὴ
oO /0 Y X ^l , 5 Λεύχιο[: 1 δίδωσιν ἀγορὰν τοῖς ὃ ημόταις ποιήσασϑαι, ἑλέσϑαι αὐτίχα
10 μάλα τρεῖς ἄνδρας, οἵτινες ὁ ιο[ῦσιν τὴν «qo ἂν μετὰ | Λευχίο μὴ | ρξε τς ρας; ες ὁρ i (9p us μη
w^
ἐλάττω τῇῆ!ι μὲν δυοῖν πλέϑροιν, τῆι δὲ πλέϑρου, ὅπως ἀΪν ἧι εὐρυ-
1. Οἵ. Ια II? 417,6: Λεύχιος Θεοχλέους [Σου]νιεύς, quem titulum complura nomina in tabulis navalibus recurrentia Demostheneae aetatis esse ar- guunt. Koe. Tunc hominem Graecum nomine Latino uti non posse sponte patet; antiquum igitur et Graecum nomen tenemus, quod sine dubio postea ansam praebuit praenominis quod est Lucius Graece per diphthongum εὖ scribendi. Dttb. Cf.Wilhelm Jahresh. III 1900, 57.
Js
15
20 25
918. 914. Demi. T,
——
χωρία Xouwi|süstw ἀγοράζεν xoi ἄλλωι τῶι βουλομένωι, | ἐπειδὴ ἡ νῦν οὖσα συν[ωιχοδόμηται. ἐνοιχοδίομξν δὲ μὴ ἐξέναι μήτε δημάρχωι αὔἦτε ἄλλων μηδενὶ ἐντὸς τῶν | ὅρων. ἀναγράψαι δὲ τόϊδε τὸ Ψήφισμα ἐν στήλιει λιϑίνει τὸν δήμαρχον μετὰ Λευχίο xat στῆ[σαι ἐν τῆι ἀγορᾶι.
.9]4. Aexonensium demi Attici decretum ante δ. 826. Tabula inscripta in fronte (gy) et in latere dextro (b Aexonae, e regione vici Τράχωνες. Edd. Lolling Ath. Mitt. IV 1879, 199 (W. Hofmann De iurandi ap. Ath. formulis 47; IG II 5, 584e; Syll.? 452); IG II? 1196. (H2]
[-- o]óv:o[v] A^.A^..o --|-- 9waotnpíon τὰς [δ παρᾶ ἄζει.. στὰς 261v ΛΛΙ ----ο xat τὸν δῆμαρχον! Δωρ[όϑεονθ 2... -- ἱερ]οποιοῖς 8. ὅτι [.... χ]αλῶς εἰ. ο-.--- δικάζεσθαι δὲ τὸν δή- μαρ[χονά τοῖς --|-- οὐχ] ἀποδεδωχόσινθ xal τῶι τοῦ ἐννο[μ]ίου τὴν τι[μ]ὴν οὐχ ἀπο[[δεδωχότι" ἐὰν δὲ τινεῖς τῶν ὀφειλόντων βούλωντοίι]
στοιχηδόν, 51 et 1ὅ---16 1. 1 Aexonensium, quorum demum illic si- tum fuisse, ubi haec tabula reperta est, ex aliis monumentis ibidem erutis didicimus. Milchhoefer Realenc. I 1130. 2 Cf. IG II? 1198,35: δοῦναι δὲ αὐτοῖς xai εἰς ϑυ[σ]ίαν τὸν δήμαρχον Δωρό[ϑε]ον χαὶ τοὺς ταμίας : Δ: δραχμὰς ἀπὸ τῆς προσόδου τῶν δημοτῶν. ἀναγράψαι δὲ τόδε τὸ ψήφισμα τὸν δήμαρχον Δωρόϑεον εἰς στήλην [Δ]ιϑίνην χαὶ στῆσαι εἰς τὸ ϑέατρον. Illud Aexonensium decretum Chremete archonte (326/5) factum esse, neque credibile videri summum demi magistratum bis ab eodem homine gestum esse, ita ut hoc quoque monumentum eidem anno vindicandum esset, adnotavit L., non improbabiliter, etsi quae lex de plerisque universi populi magistratibus valebat, utrum eadem etiam ad demos, ex quibus minores certe non ni- mium hominum ad eiusmodi officium idoneorum numerum habebant, pertinuerit non iniuria dubitaveris. Dttb. At enim litteras tituli nostri
iam Lycurgi aevo attribuit Ki. 9 Pascua, quorum de scriptura (ἐννόμιον V. V. ἐννόμια v. 33) hic dicitur, sacrorum fundorum potius quam profanorum fuisse videntur. L. 4 Eos qui non pependerant, demar-
chus demi nomine, cui illa debentur, in ius vocat ad magistratum populi Atheniensium, cuius de ea re iurisdictio est; nam de his ut de qualibet alia pecunia debita iudicare heliastarum est. Sed ut in litibus inter pri- vatos arbitri ex compromisso constitui possunt, quorum decreto se sta- turos neque litem ad iudicium delaturos litigantes spondent, sic hic ut eadem condicione arbitrium demotarum implorare liceat constituitur.
5 Duo genera hominum hic distingui apparet verbis [roig — οὐχ] ἀπο- δεδωχόσιν et τῶι — οὐχ ἀποίδεδωχότι. Manifesto scripturam ab eis, qui pascua conduxerant, non ipse demus exigebat, sed uni publicano eam exigendam locaverat. Verum huic demus praestare debebat, ut recte pen- deretur scriptura, quare qui id neglegunt, non ab illo publicano, sed a demarcho in ius vocantur; huc prius membrum enuntiati spectat. Neque vero minus etiam ipse publicanus, si pretium quo scripturam redemit
4
10
18
b 25
914. Demi. DE
ἐπιτρέπειν τοῖς δημόΐταις περὶ ὧν ὀφείλουσιν, ópócacwÓ πρὶν εἰσά- , 1 , , Y 2 Y , ^
Ἴεσϑαι εἰς τὸ δικαστήριον [[ποιήσεσϑαι τὴν] ἐπιτροπὴν χαϑότι ἂν
μέλλει ἔσ[ε]σϑαι ὡς δικαιοτάτη τὰς | [πράξεις 7 ἀναβεβλ]ῆσϑαιϑ αὐτοῖς
ἕως ἂν δικάζωσιν οἱ δημόται. ὀμόσαι δὲ χαὶ [ὅταν ἐπιτρέπωσιν]9
2 - 1: bil 7 [3 ὃ , DRUSI Ee: ὃ ,
ἐμμενεῖν οἷς ἂν ψηφίσωνται οἱ δημόται xal ἀποδώσειν -- 12:-] [. ὧ]ν
τῶν ἑ]χυτῶν, 3] τὰ βέβαια πούή[σ]ξιν τοῖς δημόταις 10: ὅσοι [[δὲ ἂν
5 Πκαὰ , , , » Φ ὦ » [4] , , ' αὐτῶν μὴτε ἐμμένωσιν μή]τε ἀποδιδῶσιν ἃ ὀ[φ]Ξξίλουσιν μήτε τὰ ἐνέχυραϑ τὰ αὑτῶν ἀπολαβόντες ἄλλα τοια]ῦ[τα] ἀνέπία]φα ἀνϑυ- ποτιϑῶσιν, uxo -.] περὶ το[ζύ]των ἐπιτρέπειν ἐϑέλω[σ]ι --]ov xai ot σύνδιχοι 11 xal|.. δήμαρχος μετὰ τῶν συν[[δίχων -- voi]; δημόταις
ὅσου .-. ἐὰν δέ τι τούτωΪν --, εἰσαγ]όντων [εἰς δι[χ] αστήριον -- τῶι]
δημάρχαϊι --]ε.-. ec. [--
--. ἐπὶ [- τοῖ.-, π|α]ρακαίταϑ᾽. δ1- δι]αγνῶναι 15. 91.}] καὶ λύ-
2^!
[σομαι 19 οὐδὲν]8 | cob to [v. οὔτ᾽ ἐγὼ 8 οὔτ]]Ξ τῶν ἐμῶν οὐδεὶς 14. ei]- (τοῦ ἐννομίου τὴν τιμήν) non pendit, a demarcho conveniendus est.
6 Hoc ad τοῖς δημόταις refert H., ut hic de demotarum qui arbitri futuri sunt, ν. 11 sqq. de debitorum qui in ius vocati sunt iureiurando dicatur. At etsi v. 11 demotae διχάζειν dicuntur, tamen verba εἰσάγεσϑαι εἰς τὸ διχα- στήριον nullo modo de illorum arbitrio intellegi possunt, sed utique ad iudicium heliastarum spectant. Adde quod τὴν ἐπιτροπὴν ποιεῖσθαι non discrepat significatione ab ἐπιτρέπειν, ut id de reis, non de arbitris dici appareat. Scilicet ne arbitrio demotarum implorando iudicium heliasticum eludant ac deinde illos adire recusent, hoc priore iureiurando cavetur, quod similem vim habet atque ὑπωμοσίαι quibus comitiorum deliberationes ab eis qui γραφὴν παρανόμων instituturi sunt interpellantur. Contra alte- rum iusiurandum ab eisdem postea in consessu arbitrorum datur, quo se illorum decreto staturos pollicentur. Apparet igitur ὀμόσασιν ad αὐτοῖς (v. 11) potius spectare: Si hoc iuraverint debitores, exactio eorum qua debent differetur dum demotae iudicaverint. 7 Suppl. Dttb. Sane ut numerus litterarum conveniat, ΕἸ unum locum tenuisse sumas. 8 Suppl. Dttb.
9 Sic supplere maluit Dttb. quam cum K. oi ἂν ἐπιτρέπωσιν. Neque enim hic demum hi homines iurare iubentur, sed iam priora ad eorundem ius- iurandum spectant (not.6). At tempora recte discernuntur; illic enim iurant se causam demotarum arbitrio commissuros, hic praecipitur quid iuran- dum sit cum iam ad arbitros res perveniat. 10 Aut soluturos se quae deberi arbitri cognovissent aut praedibus praediisve satisdaturos demo iurant. 11 Quae sequuntur iam ad iudicium heliasticum spectare videntur, in quo demarchus actoris vice fungitur sed in eo negotio a syndicis adiuvatur; quos non statuendum est ordinarios demi magistratus
esse, sed ad hanc unam litem orandam a demotis electos. 12 Sup- plevit K. Cuius hic habeatur iusiurandum ambigitur; H. demarchi, K. pro- babilius scripturarii esse iudicat. 13 De pignoribus aliisve rebus de-
5
35 40
45
10
15
20
25
914. 915. |. Demi. PD
δότος àp[o08, ἐὰν μὴ Ψη]φίσωνται ot [δ]ημότίαι ἀποδόσϑαι τὰ ày|- νόμια. χαὶ ἐς τὸν λοι[πὸν χρόνον ἀποφανῶ | τοῖς δημόταις, ἐάν | τινά τι εἰδῶ ποιοῦντα τούτων ἐν τοῖς [ἀ]γροῖς. ἀληϑῇ ταῦτα [[ν]ὴ τὸν Δία, νὴ τὸν Ποί[σε]ιδῶ, νὴ τὴν Δήμητρα]. εὐορχοῦντι μέμ [[μοι]
εἶναι πολλὰ χαὶ [[ἀγαϑ]ά, εἰ δ᾽ ἐπιορχοί[ην, τὰ ἐν]αντία. τοὺς |[δὲ δον ἤγτίας --]
positis hic dici versus 26 reliquiae arguunt. 14 Suppl. R. Schoell apud H.
915. Piraeensium demi Attici pactio, c.a. 3600. Fragmenta duo: α ed. et adiecit Wilhelm Urk. dram. Auff. 235; b in Museo Britannico, edd. CIG 102; 1. Brit. Mus. I, XII 1 II 573; Syll.? 433; Michel143,; coniuncta Wilhelm 1.1.; Kirchner 1G II? 1176. (Hi|
--|«»[-- τῆς μι]πτϑώσεαϊς. Ἢ] γησίας [εἶπεν χαταβάλλειν δὲ τοὺς
ἥχον] τας ϑεωρεῖν ἀργύριοϊν τὸ τεταγμένον πλὴν óxó]|lootc οἱ ὄημοται ἥχον)τας ϑεωρεῖν ἀργύρ ru τλὴν ὅτ ς uo
^" f, E A , Y WAR, p EX / 3.53 Ἂς , ' , προ[εδρίαν δεδώχασιν εἰς τὰς Üiac] | τούτους δ᾽ ἀπογράψαι τὸν δή- papyov πρὸς τοὺς πριαμένους τὸ ϑέατρον᾽ εἶναι δὲ προεδρίαν τοῖς ἱερεῦσιν] χαὶ τῶι. δημάρχωι χα[ὶ τοῖς ταμίαις xat τῶι χή]ρυχι xal
^r ,
εἴ τωι ἄλλωι [δεδώχασιν οἱ δημόται τὴ]ν προεδρίαν: ὅσοι ὃ[ὲ -- ΞΕ] "Ὁ
Ἁ , Y , , [-- τοὺς πριαμένους τὸ ϑέατρο]ν παρέ
ἴ ^
ys" τοῖς δημότα]ις ἡδ[ ω]λια-- σμένην τὴν ϑέαν [χαϊτὰ τ]ὰ πᾶτρια᾽ ἐὰν δὲ μὴ ποήσωσιν χα έ ^
-3 »5 - , * ' μενα, τὰ δ᾽ ἀναλώματα τοῖς πριαμένοις | εἶναι. ἐπιτιμητὰς δὲ ai- εἴσϑαι Πειραέας ὅταν πα ραδιδῶσι τὸ ϑέατρον τρεῖς ἄνδρας ix Πει- n Ϊ
ραέων. ἀναγράψαι δὲ τὸν δήμαρχον xat τοὺς ταμίας ἀντίγραφα τῶν συνϑηχῶν εἰς στήλην λιϑίνην xal στῆσα. ἐν τῆι ἀγορᾶι τῶν δημο- τῶν παραγράψαι δὲ xal τὸ | ὄνομα παρ᾽ ὧι ἂν χείωνται αἱ συνϑῆχαι. ὠνηταὶ Ἀριστοφάνης Συιχύϑο: [RH: Μελησίας Ἀριστοχράτο: XH | ᾿Ἀρεϑούσιος Ἀριστόλεω Πήληξ : ΓΗ: Οἰνοφῶν Εὐφιλήτου [Πειραιεύς : | XH. Καλλιάδης εἶπεν. ἐψηφίσϑαι Πειραεῦσι, ἐπειδὴ Θεαῖος 1 φιλοτιμεῖ- ται πρὸς τοὺς δημότας χαὶ νῦν xai ἐν τῶ: | ἔμπροσϑε χρόνωι, xai Tempus definivit Wilh. Vs. 1--24 legem de theatro locando et no- mina conductorum continent; vs. 25—33 decretum demi de Theaei et con- ductorum laudibus. 1 Huius opera inter Piraeenses et conductores theatri pactum convenisse coniecit Boeckh. Ceterum eum Piraeensem fuisse ex v. 26. 30 τοὺς δημότας apparet; nam si ex alio demo fuisset, sine dubio Πειραιέας aut τὸν δῆμον scriberetur. De aedificio cf. Judeich Top. Ath. 397.
6
915—918. Demi. Trittyes. 11.
πεπόηχεν τριαχοσίαις δραχμαῖς πλέον εὑρεῖν τὸ ϑέατρον, στεφανῶσαι αὐτὸν ϑαλλῦ στεφάνωι ἀρετῆς ἕνεχα xal διχαιο[σύνης τῆς εἰς τοὺς δημότας, στεφανῶσαι δὲ | καὶ τοὺς πριαμένους τὸ ϑέατρον, Ἀριστοφά- γὴν | Πειραέα, Μελησίαν Λαμπτρέα, Οἰνοφῶντα | Πειραιέα, Ἀρεϑούσιον Πήληχα.
916. Epicephisiorum demi Attici decretum saec. IV extr. Athenis prope Dipylum. Edd. Kumanudes A37». VIII 1879, 234, 1; IG II 5. 583 b (Michel 155; SylL? 434); IG 1121205. Cf. Milchhoefer Realenc.? VI 113.
[ΗΠ] ἔδοξεν τοῖς δημόταις. Πυϑόϊδωρος Φιλοχλέους ᾿Επιχηφίϊσιος εἶπεν" ἐπειδὴ οἱ αἱρεϑίέντες ὑπὸ τῶν δημοτῶν χατή[γοροι Νεοχλέους 2 χα- λῶς χαὶ ] δικαίως ἐπεμελήϑησαν τοῦ | ἀγῶνος xal εἷλον αὐτὸν ἐν τῶ]: διχαστηρίωι, δεδόχϑαι τ[οἴς δημόΪ]ταις, ἐπαινέσαι αὐ[[τοὺς ἀρετῆς] ἕνεχα xat διχα[ιοσύνης ..]
στοιγηδόν. 1 Epicephisiorum demi decretum esse ex v.2 apparet. Ea re simul huius demi situs definitur, nam tabulam cum decreto intra ipsius demi terminos propositam esse cum per se consentaneum est tum reliquis eiusmodi decretis, in quibus quidem de loco ubi inventa sunt constat (n. 9312. IG II? 1182. 1185. 1198. 1203. 1207), confirmatur. Trittyis est urbanae, cui nomen Laciadae, tribus Oeneidis, Cephisus proximus. Cf. Milcehhoefer Demenordnung 27. 2 Quodnam litis genus fuerit, ob- scurum est. Conieceris Neoclem civitate demotarum suffragio abiudicata ad iudicium confugisse, sed damnatum esse. At ea res nescio an non tanti momenti fuerit, ut propterea accusatoribus praemia decernerentur. Dttb.
917—920. Atheniensium trittyes saec. V partis prioris. In Piraeo. Cippi (termini) porini. (H2)
^91. Edimus e Wilhelmi epistula; cf. Sundwall Nachtr. Prosop. Att. 174; Wilhelm Beitr. 29.
918. Edd. IG 1517 et s. p. 52 (Sy1I.2 435). Cf. Hirschfeld Herm. VII 1873, 486; Judeich N. Jahrb. 1890, 729; Loeper Ath. Mitt. XVII 1892, 415; Wilhelm Beitr. 29, 17.
917. Tetrapolenses Aeantidis tribus trittys paralia demos continebat in ora Atticae orientali sitos: Marathonem, Oenoén, Tricorynthum, Rhamnun- tem, Psaphidem, Cycala Milchhoefer Demenordn. 34; Loeper Ath. Mitt. XVII 419. — Cholargenses Acamantidis tribus trittys mesogea demos con- tinet Cholargum (inter Cephisum et Aegaleonj, Hermum, Iresidas, Cyr- tiadas, Porios, Iphistiadas, si Milchhoeferum (p. 23) audimus (cf. Sundwall L.1.). Alius lapidis mutili imaginem exhibet Wilhelm Beitr.30 fig. 11.
918. Piraeenses urbana, Eleusinii paralia Hippothontidis trittys; meso- geae, cuius caput Decelea erat, nomen adhuc ignoratur.
917 5
918 919 5 920
919—921. Trittyes. Phratriae. | I3
919. C. Schaefer Ath. Mitt. V 1880, 85; Kumanudes A94». VIII 528, 1; IG I s. p. 121 n. 517 ὃ (Syll.? 436); Loeper Ath. Mitt. XVII 1822, 3553 (Kirchner ad IG II? 1172); cf. Dittenberger Herm. XVI 181,4; Szanto Herm, XXVII 314.
920. Kumanudes A97» VIII 291, 2 (IG Is. p. 120 n. 517a; Syll? 437); cf. Szanto Herm. XXVII 312. De omnibus cf. Wachsmuth St. Ath. II 53/4; Judeich Top. Ath. 387; Sundwall l.l.
δεῦρε Αἰαντὶς | φυλὲ τελευτᾶι, Τ]ετραπολέον δὲ | τριττύς " Ἀχαμαϊντὶς δὲ φυλὲ ἄρχεται, XoAapyélov δὲ τριττύς ΐ βιχεθσῦ, PY P UEDEUE Ss
[δεῦρ᾽ "EAs]|ootwtov [zp]|vvzóe τελ[ε] υτᾶι, Περαι[ῦν δὲ zprec|oc ἄρχεται.
[8]e]9p]|e Π[αρν] έον τριτ[τὺς τελευ[τᾶι, Θριασ ίον δὲ ἀρχεται τριτ|τύς. ἰδ]εῦρε Πα[ι] ανιῦν τριϊττὺς τελίε] υτᾶιτ, ἄρχε[ται δὲ Μυρρινοσί[.ον] τριτ[τύς].
919. Ad rem navalem comparato Demosthene XIV 22 54ᾳ. rettulit Kirchhoff ad IG 1517; nautas et epibatas e demorum ordine conscriptos (Dem. L 6) certa die in navalia convenisse ibique secundum trittyas, qua- rum loca his lapidibus designabantur, dispositos esse docuit Schaef. Legit et suppl. Loeper; 'Ez[zx|p]£ov Dttb. ex IG II 1053s: ᾿Επαχρέον τριττύος] (Sundw.) Thriasii Oeneidis tribus trittys paralia fuerunt; nomen meso- geae trittyis, cuius Acharnae erant demus permagnus, latet, sed aptum esse nomen a Parnethis montis radice IIaps- derivatum patet. Loe.
920. Duae sunt Pandionidis tribus trittyes, Myrrhinusii paralia, Paea- nienses mesogea. Tertiae nomen ab littera K incipere indicat IG II 871g ubi Κίυδαϑηναιῶν] scilicet trittyis urbanae nomen suppl. Koehler.
991. Demotionidarum phratriae Atticae lex et decreta, &. 3986/5 — c. 850. Deceleae. Partem anticam (a) edd. Koehler IG II 841 ὃ; Kumanudes 'Ec. àpy. 1883, 69; aversam (b) Pantazides 'Ec. py. 1888, 1; Koehler IG II 5, 8415 (Sauppe Phratr. att. I1 1890; Michel 961; Inscr. jurid. IL 199; Syll? 439; Ziehen Leg.sacr. IL 17 [v. 1—8]; Kirchner IG II? 1237; Bleckmann 1. Staatenk. 9 al). Cf. Schoell SBAk. München 1889 II 1; v. Wilamowitz-Moellendorff Aristot. II 260; Haussoullier Rev. crit. 1900 II 24; Francotte La Polis gr. 571 al; de Sanctis Azütc 271; Groh Comm. in hon. I. Kral Pragae 1913, 230. [H2]
Διὸς Φρατρίο! ἱερεὺς 2 Θεόδωρος Εὐφαντίδο 9 ἀνέγραψε xal ἔστησε
στοιχηδόν. Vss. 69— 73 in rasura. Maxima pars tituli (I II III v. 1—113) uno fere tempore atque ab eodem lapicida incisa est, quarti saeculi initio (not. 9. Postremum decretum (IV v. 114—126) aliquot decenniis recentius est. Nam hic iam constanter (τοὺς v. 117. χούρεον v. 118. δήμου v. 119. 120. Λητοῦς v.125) o» scribitur vocalis simplex producta quae illic etiamtum o est; quae constantia hanc partem vix anno 360 antiquiorem haberi patitur. Cf. Meisterhans Gr.? 63, 2538, 1l Ante Iovis Phratrii aram tabulam eri- gendam esse indicatur v. 66 sq., qua re ipsa deo consecratur, id quod indicat genetivus possessivus; cf. n. 1021 Διὸς ἱερὰ (sc. στήλη), 1100 ἱερὰ
8
ὅ τὴν στήλην. | ἱερεώσυνα τῶι ἱερεῖ διδόναι τ[ἀδε 4’ ἀπὸ τὸ μείοϑδ χωλῆν,
II 10
921. Phratriae. I1.
πλεῦρον, o|c, ἀργυρίο lll. ἀπὸ τὸ xopsío8 χωλῆ]ν, πλεῦρον, oc, ἐλα- τῆρα Ἱ χοινιχιαίίον, otvo ἡμίχον, ἀργυρίο F. |
τάδε ἔδοξεν τοῖς φράτερσιϑ8 ἐπὶ Φορμίωνος ἄρχοντος ᾿Αϑηναίοι[ς 9, φρατριαρχῦντος δὲ ΠΙανταχλέϊος ἐξ Οἴο!0.]
Διονύσου. 2 Sacerdotem esse Iovis Phratrii apparet ex v. 25, ubi mul- tas huic deo debitas cogere iubetur. Neque vero ab hoc qui passim per totum titulum nude ἱερεὺς dicitur (v. 2. 4. 19. 25. 35. 50. 56. 59. 66. 107) dis- crepat ὁ ἱερεὺς τοῦ Δεχελειῶν οἴχου v. 41, quippe cui idem negotium multas phraterum in dei aerarium redigendi mandetur. Cum ara Iovis Phratrii, in qua Demotionidae rem divinam faciebant, Deceleae sita fuerit (v. 53. 67) et illius corporis quod Δεχελειῶν oizoz nuncupatur summa auctoritas fuerit in rebus totius phratriae (not. 25), ex eo Iovis sacerdotem fuisse non mira- bimur. 9 Demo Decelensis; cf. not. 25. 4 CE. v. 685: 5 Tertio Apaturiorum die, qui Κουρεῶτις vocabatur (v. 28), phrateres pro filiis suis duplex sacrorum genus faciebant, quae distinguebantur appellationibus uetov et χούρειον; nam scholiastae ad Arist. Ran. 798 observatio τοῦτο δὲ (SC. τὸ μεῖον) χέχληται χούρειον ἀπὸ τῶν χούρων ὑπὲρ ὧν ἐθύετο et alis no- minibus improbabilis est et hoc titulo redarguitur (Poll. I1 ὅ8). Iam cum de κουρείου vi ac ratione nulla sit dubitatio (not. 6) restat ut μεῖον a pa- tribus qui infantes proximo anno natos phrateribus ostenderent immo- latum statuamus. Sch. Wil. Cum μείων aliquo modo cohaerere nomen et a comparatione maioris sacrificii («oupctou) tractum esse probabile est, sed simpliciter, ut nonnulli voluerunt, neutrum comparativi substantive usurpatum τὸ μεῖον (56. ἱερεῖον) agnoscere non licet, quoniam genetivus μείου est, non μείονος. Dttb. (Formam ἐχ ϑάττου — θάττονος, qua μείου — μείονος fulciri videbatur, sustulit Wilhelm Att. Stud. II 1916, 8; cf. IG II? p. 666 n. 713,».] 6 Poll. VIII 107 φράτορες᾽ εἰς τούτους τούς τε χόρους καὶ τὰς χύρας εἰσῆγον, χαὶ εἰς ἡλικίαν προελϑόντων ἐν τῇ χαλουμένῃ χουρεώτιδι ἡμέρᾳ ὑπὲρ μὲν τῶν ἀρρένων τὸ χούρειον ἔϑυον, ὑπὲρ δὲ τῶν ϑηλειῶν τὴν γα- μηλίαν. Nomen sacrorum a detonsis crinibus, non ut scholiasta Aristo- phanis (v. not. 5) vult a xo5poc repetendum recte iudicant Sch. et Wil. Hoc sacrificio oblato, non cum infantes phrateribus monstrati erant, filii in phratriam paternam recipiebantur et eius tabulis inscribebantur (v. 117 sqq.).
7 Cf. Arist. Acharn. 246 ἵν᾽ ἔτνος xaxayéo τοὐλατῆρος τουτουΐ cum scholio ἐλατήρ ἐστι πλαχουντῶδες πέμμα πλατύ. Eq. 1181: ἡ Γοργολόφα σ᾽ ἐχέλευε του- τουὶ φαγεῖν ἐλατῆρος, ἵνα τὰς ναῦς ἐλαύνωμεν χαλῶς cum scholio: ἐλατὴρ δὲ πέμματος εἶδος. τινὲς μὲν ἄζυμα, τινὲς δὲ πεπτά, ὧν εἷς χαὶ Εὐριπίδης. Callias ap. Athen. IL 57 ἃ: ἔτνος, πῦρ, γογγυλίδες, ῥάφανοι, δρυπεπεῖς, ἐλατῆρες. Hesych. ἐλατήρ᾽ τὸ πλατὺ πόπανον, ἀπὸ τοῦ ἐληλάσϑαι εἰς μέγεϑος. ἢ πέμμα.
8 Hic incipit primum decretum phratriae Demotionidarum (II v. 9—68). Appellatio φράτερες idem significat quod nomen Δημωτιωνί- ὃαι, sicut ὁ δῆμος in populi scitis idem est atque 'Atvaiot. 9 A. 3965.
10 Oeum Deceleicum. Nec tamen omnes phrateras eius demi fuisse, do-
9
a. 3965
1ὅ
20
921. Phratriae. I3
Ἱεροχλῆς &ixs' ὁπόσοι μήπω διεδιχάσίϑησαν ll xarà τὸν νόμον 12 τὸν 'Δημοτιωνιδῶν 18, διαδιχάσαι περὶ αὐτῶν τὸς φράτερας αὐτίχα μάλα, ὑποσχομένος πρὸς τὸ Διὸς τὸ Φρατρίο, φέροντας τὴν Ψῆφον ἀπι|ὸ τὸ βωμῦ 14. ὃς δ᾽ ἂν δόξην μὴ ὧν φράτηρ ἐσαϊχϑῆναι, ἐξ- αλειψάτω τὸ ὄνομα αὐτὸ ὁ ἱερζεὺς xal ὁ φρατρίαρχος ix τὸ γραμ-
EU - M , ^ pacsí|ol9 τὸ ἐν Δημοτιωνιδῶν xal τὸ ἀντιγράφ[ο16, ὁ δὲ ἐσαγαγὼν
cent v.117sqq.: ἀπογράφεσθαι τῶι πρώτωι ἔτει ἢ ὧι ἂν τὸ χούρεον ἄγει τὸ ὄνομα πατρόδεγ χαὶ τοῦ δήμου. Quid enim attinebat id ascribere, si phrateres ad unum omnes ἐξ ()to» erant? Adde quod Decelenses in eadem phratria fuisse apparet ex v. 64. 122. 11 De 125! litium privatarum genere hic non dici sponte patet. Immo διαχδιχάζειν idem est atque in demorum rebus διαψηφίζεσθαι, 1.6. ius eorum qui pro phrateribus se gerunt singillatim examinare et suffragiis de eo decernere. Ipsum διαψηςίζεσθαι semel oc- currit v. 83. Vice versa de eis qui per hanc occasionem eiciuntur hic plerumque ut in demis ἀποψηφίζεσϑαι usurpatur (v. 31. 38. 90. 95. 98. 100), sed semel v. 22 τὸν ἀποδιχασϑέντα est. Ceterum ipsa verba ὁπόσοι μήπῳ διεδιχάσγηπαν monstrant, tum non primum institutam esse διαδιχασίαν, sed pridem fuisse in lege (not. 12), sed proximis ante hoc decretum tempo- ribus, sine dubio propter belli Peloponnesiaci mala quorum phratriae quae Deceleae sedem haberet praecipuam sortem obtigisse consentaneum est, id multifariam neglectum esse. Quare primum quidem (v. 14— 26) ut in praesentia eorum qui iam phratriae intersunt iura accurate exami- nentur praecipitur, deinde (v. 26—68) in reliquum tempus quid quotannis fieri debeat constituitur. 12 Ut aliis corporibus et sodalitatibus, sic gentibus quoque ac phratriis licebat sibi leges scribere, dummodo non violarent legem totius reipublicae. Cf. legem Solonis in Iustiniani Di- gestis XLVII 22, 4. Eiusmodi leges commemorantur ap. Andoc. 1 127 ἐψης- φίσαντο δὲ οἱ Κήρυκες χατὰ τὸν νόμον ὅς ἐστιν αὐτοῖς, τὸν πατέρα εἰσάγειν, Ópó- σαντα ἢ μιὴν υἱὸν ὄντα ἑαυτοῦ εἰσάγειν. Isaeus VII 15. 16 «ai ἐπειδὴ Θαργήλια ἦν, ἤγαγέ με ἐπὶ τοὺς βωμοὺς εἰς τοὺς γεννήτας τε xal φράτερας. ἔστι δ᾽ αὐτοῖς νόμος ὁ αὐτός, ἐάν τέ τινα φύσει γεγονότα εἰσάγῃ τις ἐάν τε ποιητόν, ἐπιτιϑέναι πίστιν wx. Schoell. 183 Demotionidarum non gens, sed ipsa phratria indicatur. Heroa eponymum Demotiona Wilamowitzius sagacissime in- dagavit in scholio ad Verg. Aen. VI 21, ubi demolion eydan? leni corruptela ex Δημοτίων ᾿ἰζύδαντος (qui est demi Cydantidarum eponymus) natum pro- bavit. 14 Morem suffragia in ara deponendi aut ex ea tollendi, quo sanctiore religione ei qui decernunt obstringantur, testimoniis Reisch illustravit Realenc.?1 1690; Herod. VIII 123; Plat.Legg.VI 753 C; Demosth. XVIII 134; Plut. Them. 17; Per. 32. 15 Dem. XLIV 41: οὐκ εἰσηγμένου δ᾽ εἰς τοὺς φράτεράς πω τοὺς Ἀρχιάδου, ἀλλ᾽ ἐπειδὴ ἐνεγράφη, τηνικαῦτα πείσας ἕνα τινὰ τῶν φρατέρων ἐνέγραψεν εἰς τὸ φρατεριχὸν Ὑραμματεῖον. Infra v. 97 est ἐνγραφέσϑω εἰς τὰ χοινὰ γραμματεῖα, ubi pluralis de duplici exemplari (not. 16) intellegendus videtur, adiectivum vero redit apud Isaeum VII 16:
10
991. Phratriae. p
τὸν ἀποδιχασϑέντα 117 ὀφειλέτω ἑχατὸν δραχμὰς ἱερὰς τῶι Διὶ τῶι ,
[JA AME ES. SEX av Δ ἢ - ΤΡ [ra SR ERR UU 25 Φρατρίωι᾽ ἐσπρᾶττεν 68 τὸ ἀργύριον τοῦτο τὸν ἱερεὰα x«t τὸν φρα-
, ^ ὍΣ , , Y CY Ὁ ^ , Y Y * vpíapyo|v, ἢ αὐτὸς ὀφείλεν. τὴν δὲ διαδιχασίαν τὸ λοιπὸν 19 ἔναι E » ^ “᾿ E] το T , ἕν τῶι ὑστέρωι ἔτει Tj ὧι a|v τὸ χόρεον ϑύσηι 20, τῆι Κορεώτιδι Aza- Y - ' τ - 5 ' ^ - BI ^ τἰορίων 21* φέρεν δὲ τὴν ψῆφον ἀπὸ τὸ βωμὸ 32. ἐὰν δέ τις βόληται ἐφεῖναι 25 ἐς Δημοτιωνίδας ὧν ἂν ἀποψηφίσωνται34, ἐξεῖναι αὐ τῶι"
^
, - - 4 3 m ἑλέσϑαι δὲ ἐπ᾽ αὐτοῖς συνηγόρος τὸν Δεχελειῶν oixov 29 πέντε ἄνδρας
ποιήσαντος δὲ τοῦ εἰσάγοντος ταῦτα, μιηδὲν ἧττον διαψηφίζεσθαι καὶ τοὺς ἄλλους, χἂν δόξῃ, τότ᾽ εἰς τὸ χοινὸν γραμματεῖον ἐγγράφειν, πρότερον δὲ pf. 8 17 ἐγγρά- φουσί με εἰς τὸ χοινὸν γραμματεῖον Ψηφισάμενοι πάντες. Sed illic utrum gentis an phratriae tabulae indicentur, ex narratione non satis dilucide apparet.
16 Ne fraude magistratus tabulae corrumperentur, hoc altero exemplo confecto cavebatur. Quod ubinam aut apud quem asservatum sit, hic propterea non indicari observat Wil., quia Demotionidae id probe cogni-
tum habuerint. 17. Cf. not. 11. 18 Cf. not. 2. 18 Hinc (non a v. 44, cf. not. 28) incipiunt leges perpetuae et ordinariae de phrateri- bus examinandis, quae inde ab a.396 valiturae sunt. 20 Videmus
non infantes proximo anno natos, sed adulescentulos qui iam comam deposuerunt (not. 6) examinari et inscribL. Annuum spatium intercedit inter sacrificium propter crines detonsos Apaturiis oblatum et receptio- nem; neque enim hoc ita intellegendum esse, ut post χούρεον statim re- ceptos et inscriptos, sed annuo demum spatio interiecto examinatos et phraterum suffragiis probatos statuamus adulescentes, elucet ex v. 94 ἐὰν δὲ ἀποψηφίσωνται ol θιασῶται, ὁ δὲ εἰσάγων ἐφῆι εἰς τοὺς ἅπαντας, τοῖς δὲ ἅπασι δόξει εἶναι φοάτηρ, ἐνγραφέσϑω εἰς τὰ χοινὰ γραμματεῖα. At aliarum phratriarum diversam fuisse legem, ut statim post χούρειον oblatum re- ciperentur, observavit Schoell coll. 1586. VI 22. VII 15; Dem. XLIII 13. 82.
21 Cf. not. 5. 29 Cf. not.14. Ceterum subiectum huius in(initivi non Demotionidae sunt, sed domus Decelensium. Id taceri sane mireris, sed si reputaveris non de integro hic ordinem probationis et receptionis constitui, sed antiquarum legum (not. 12; praecepta partim instaurari, partim augeri aut emendari, non incredibile videbitur silentio transmissum esse id quod omnes phrateres probe scirent. 23 De verbi significatione cf. n. 61?0, Distinguendum est prius domus Decelensium iudicium, quae est prae- cipua pars phratriae (not. 25) ab iterata universae phratriae examina- tione; eadem in altero Nicodemi decreto intercedit ratio inter eius qui introducitur thiasum et totum phraterum commune. Wil. 24 Cf. not. 11.
25 Partem hanc esse phratriae apparet, sed non aequo cum reliquis partibus iure uti, immo principem locum tenere cum inde cognoscitur, quod sacerdos sacrorum phratriacorum (not. 2) ex ea capitur, tum quod in omnium phraterum probatione et receptione, etiam eorum qui ipsi non sunt domus Decelensium, gravissimae sunt horum partes. Cum demo Decelensium huic domui non fortuitam nominis et loci communionem
KH
921. Phratriae. 11.
Le
35 ὑπὲρ τριάχοντα ἔτη γεγονότας, τούτος δὲ [ ἐξορχωσάτω ὃ φρατρίαρχος xal ὁ ἱερεξὺς συνηγορῆσεν τὰ διχαιότατα xal ὀχ36 ἐάσεν ὀδένα μὴ ὄντα φράτερα φρατρίζιεν. ὅτο δ᾽ ἂν τῶν ἐφέντων ἀποψηφίσωνται
40 Δημοτιωνίδαι, ὀφειλέτω χιλίας δρα[χμὰς ἱερὰς τῶι Ad τῶι Φρατρίωι, ἐσπριαττέτω δὲ τὸ ἀργύριον τοῦτο ὁ ἱερεὺς τὸ Δεχελειῶν olixo27, ἢ αὐτὸς ὀφειλέτω. ἐϊξεῖναι δὲ xal ἄλλωι τῶι βολομένωι τῶ]ν φρατέρων
45 ἐσπράττεν τῶι χοινῶι. ταῦ[[τ|ὰ δ᾽ ἔναι ἀπὸ Φορμίωνος ἄρχοντος 38. ἐπι᾿ψηφίζεν δὲ τὸν φρατρίαρχον περὶ ὧν a|v διαδικάζεν δέηι χατὰ τὸν ἐνιαυτὸν | Éxactov* ἐὰν δὲ μὴ ἐπιψηφίσηι, ὀφελέτίω πενταχοσίας
80 δραχμὰς ἱερὰς τῶι Διὶ [[τ]ῶν Φρατρίω[ι᾽ ἐ]σπράττεν δὲ τὸν ἱερέα [χ]αὶ ἄλλο[ν τὸν βο]λόμενον τὸ ἀργύριον | [το]ῦτο [τῶι χοινῶι]. τὸ δὲ λοιπὸν ἄγεν τὰ [[μεῖα xoi τὰ χόρε]α ἐς Δεχέλειαν ἐπὶ τ ὁν βωμόν 29, intercedere inde colligas, quod demotarum maxime interesse doceri de Demotionidarum rebus indicant v. 64. 122, qui non possunt non de civi- bus illius demi intellegi. Commodissime igitur cum Sch. et Wil. Δεχελειῶν oixov interpreteris eorum phraterum qui demi Decelensium essent corpus; quos quia Deceleae erat ara communis phratriae (ἐς Δεχέλειαν ἐπὶ «[ov βωμὸν] v. 58. πρόσϑεν τοῦ βωμοῦ Δεχελείασιν v. 67) solos per se quotidiana eius negotia curasse et gravioribus modo de causis reliquos phrateres undique ex Attica convocasse probabile est. Vox οἶχος proprie domum in qua conventus fiant (ὁ Κηρύχων oixo; Eleusine IG IL 834 b a4; 6 ἱερὸς οἶχος ὁ Κλυτιδῶν Chii n. 98754; cf. San Nicolo Aeg. Vereinsw. II 148), deinde lenissima synecdochaipsum eorum qui conveniant corpus significat. Schoell. Adde simillimum exemplum, quod τὸ Βαχχεῖον, vox per se sine controver- sia delubrum Bacchi significans, ad collegium eorum qui deum colunt trans- fertur Athenis (n. 1109; 15. 96.306, Megaris (IG VII 1077), Perinthi (Arch. miss. III, III 149, 72c4); Thasi IG XII 8, 387; Poland Vereinsw. 68. Neque di- versus est notissimus vocis ϑέατρον de multitudine spectantium usus. Ce- terum quod haec Decelensium domus synegoros eligat, id certissimum esse indicium eam ipsam esse quae cum provocante litiget, ie. quae in priore iudicio repudiaverit (not. 23) monet Wil. 26 Cf. n. 153 16,
ΟἽ Cf. not. 2. 28 Hoc enuntiatum, quo sane careri poterat quo- niam hic totus locus ad tempus post a. 396 futurum spectat, eo consilio hic inseri, ut inculcetur nulli phrateri qui illo anno iam esset provo- care licere ex hoc praecepto, demonstravit Sch. 29 Si passim ubi quisque habitabat per totam Atticam sacrificia (χούρεια) fierent, sponte patet curatores et sacerdotem phratriae non facile cavere potuisse ne leges neglegerentur. Quare praecipitur ne usquam alibi ac Deceleae in communi ara fiant; quo praecepto tum temporis potissimum opus fuisse, quia per multos annos in Lacedaemoniorum potestate Decelea fuisset, ut antiquus sacrorum ordo plane in desuetudinem veniret, obser- vavit Sch.
12
pone y p An
n. [:
Ii
991. Phratriae. If
E.
ἐὰν δὲ μὴ 9]óoq ἐπὶ τὸ Boys, E que δραχμὰς ἱερὰς EE Διὶ τῶι we up Eo εν, δὲ ὁ ἱερ[εὺς τὸ ἀργύριον τοῦτο 7] αὐτὸς ὀφειλέϊτω, εἰ μὴ λοιμός τις ἔσται 7, πόλεμος 90]: ἐὰν δέ τι
ς
t , »v 1 τούτων διαχωλύηι, ὅποι dv ὁ i|spsbc προγράφηι, ἐνθαῦϑα ἄγεν τὰ
ustia xal τὰ χόρεια. προγράφεν : ὄπεμπ᾽τα τῆς Δορπίας 81 à ι ρεια. προγράφεν δὲ πρόπεμπ᾽τα τῆς Δορπίας 81 ἐν πιναχίωι λελευχωμένων μὴ λαττον ἢ σπιϑαμιαίωι ὅπο ἂν ΔΙεχελειῆς προσφοιτῶσιν 82 ἐν ἄστει. τὸ ὃς ψήφισμα τόδε 55 xal τὰ ἱερεώσυνα 84 ἀναγράψαι τὸν ἱερέα ἐν στήλη: λιϑίνηιν πρ[όσϑεν τὸ βωμῦ Δεχελείασιν τέλεσι το[ῖς ἑαυτῦ.
Νιχόδημος sixs99: τὰ μὲν ἄλλα χατὰ τὰ πρότερα ψηφίσματα 90, ἃ
30 Hic quoque recentem belli Peloponnesiaci memoriam legislatoris animo obversatam esse consentaneum est. 31 Primus Apaturiorum dies. Sane cum Κουρεῶτιν (v. 28) tertium esse constet inter scriptores, de primo et altero vacillat memoria, cum alii (Schol. Platon. Tim. 21 B. Proclus ad Pl. Tim. ibid. Etym. M. p. 533, 47) Ἀνάρρυσιν primo, Δορπίαν altero loco po- nant, alii (Hesych. Ἀπατούρια. Simplicius ad Ar. Phys. IV p. 708 Diels, Poll VI 102. Suid. Ἀπατούρια. Schol. Arist. Acharn. 146) vice versa. lllo- rum opinionem probat A. Mommsen Feste 336. At hic titulus contrarium docet; nam si quis ἃ feriis quibusdam retro numerat dies, facere non potest quin ab ipso earum initio proficiscatur. 32 Lys. XXXIII 3: ἐλθὼν ἐπὶ τὸ κουρεῖον τὸ παρὰ τοὺς Ἑρμᾶς, ἵνα oi Δεχελεῖς προσφοιτῶσιν, ἠρώ- των, οὕς τε ἐξευρίσχοιμι Δεχελέων ἐπυνθανόμην εἴ τινα γιγνώσχοιεν Δεχελειόϑεν δημοτευόμενον Παγκλέωνα. Inde apparet in hac formula Δεχελειῆς nihil signi- ficare nisi cives qui sunt demi Decelensium (not. 25). 99 Vs. 13— 68.
94 Vss. 2—12. Ordine inverso haec incisa sunt, sine dubio quia sacer- dotis intererat ἱερεωσύνων recensum loco maxime conspicuo ponere.
35 Hic incipit alterum decretum phratriae Demotionidarum (III v. 68—113), rogatum a Nicodemo, quem Decelensem fuisse cognomines eius demi homines IG II 1982. 1983. 1984. 4213 probant. Wil. Quo decreto permulta tolli ex eis quae Hierocles tulerat, praecipue omnia quae ad illam Decelensium domus ut ita dicam praerogativam spectent, mani- festum est. Ac Wil. quidem in eodem etiamtum conventu Nicodemum rogationi Hieroclis hoc adiecisse addidamentum maxime probabile existi- mat; cui opinioni id sane magnopere favet quod eadem manu haec in- cisa sunt. Sed recte Schoellius observat, formulam initialem neutiquam eiusmodi additamentum indicare. Neque mihi probatur, quod Wil. dicit, ne potuisse quidem Nicodemum scribere «à μὲν ἄλλα χαϑάπερ Ἱεροχλῆς; immo si hoc additamentum esset in eodem conventu rogatum, neces- sario sic scribere debuit. In alio igitur conventu, sed utique non multo
post Hieroclis rogationem, haec a Nicodemo lata est. Dttb. 36 Etiam alia fuisse, eo quod Hierocles rogaverat antiquiora, confirmat v. 1 οὺὃς εἴρηται -- παρέχεσϑαι. Nam in illo de his tribus testibus nihil scri- ptum est.
13
921. Phratriae. I 1. :
ιχασίας" τὸς
δὲ μάρτυρας τρὲς. ὃς εἴρηται ἐπὶ τῆι ἀναχρίσει παρέχεσϑαι ἐχ τῶν μαρτὺρ ᾽ p*, i
€ ES 9 - 38 QU A AN p Xo ἐξ , 4 389 οἱ X 5 ,
ἑαυτὸ ϑιασωτῶν 388 μαρτυρῦντας τὰ ὑπερωτώμε(να χαὶ ἐπομνύντας
70 χξἔται περὶ τίες εἰσαγωγῆς τῶν παίδων 51 xal τῆς διαὸ
785 τὸν Δία τὸν Φράτριον᾽ [μαρτυρὲν δὲ τὸς μάρτυρας xai ἐπομνύ ναι ἐχομένος τὸ βωμὸ40. ἐὰν δὲ μὴ ὦσι ἐν τῶ(ι) ϑιάσωι τότωι τοσῦτοι τὸν ἀριϑμόν, &
x τῶν ἄλλων φρατέρων παρεχέσϑω. ὅταν ] δὲ ἧι ἡ
^ , c , A p Y ES "A" wW/ Y - τ
80 διαδιχασία, ὁ φρατρίαρχος μὴ πρότερον διδότω τὴν ψῆφον περὶ -Ὁ ^ ad Ἢ H ^ - €
τῶν παίδων τοῖς ἅπασι φράτερσι, πρὶν ἂν οἱ αὐτὸ τὸ εἰσαγομένο
θιασῶται χρύβδην à ίσωνται.
πὸ τὸ βωμὸ φέροντες τὴν ψῆφον διαψὴφ
85 xal τὰς ψήφος τὰς τότων ἐναντίον τῶν ἁπάντων φρατέρων τῶν πα- ρόν
t , ^ ! , 2A DA ! , ^ [a -Ὁ * ὁπότερ ἂν ψηφίσωνται. ἐὰν δὲ ψηφισαμένων τῶν ϑ]ιασωτῶν &vat
μὴ , - 2 - [4 ,ὔ MENS € , EC) A ΤῈΣ των ἐν τῆι ἀγορᾶι ὁ φρατρίαρχος διαρ[ιϑμησάτω xat ἀναγορευέτ
90 αὐτοῖς φράτερα οἱ ἄλλοι φράτερες ἀποψηφίσωνται, ὀφειλόντων ἑχατὸν δραχμὰς ἱερὰς τῶι Au τῶι Φ|ρατρίωι οἱ ϑιασῶται, πλὴν ὅσοι ἂν τῶν ] ϑιαλσωτῶν χατήγοροι ἢ ἐναντιόμενοι | φαίνωνται ἐν τῆι διαδι-
γων ἐφῆι
, ' [r4 - 1 e ! ^J * , , f? , εἰς τὸς ἅπαντας, τοῖς δὲ ἅπασι δόξει &vat φράτηρ, ἐνγραφέσϑω εἰς
' ^ [4 - 95 χασίαι41. ἐὰν δὲ [ ἀποψηφίσωνται οἱ ϑιασῶται, ὁ δὲ sica
τ ' P - 49 SN δι , ! , c e t|& χοινὰ γραμματεῖα42. ἐὰν δὲ ἀποψηφίσωϊνται οἱ ἅπαντες, ὀφει- 100 λέτω ἑχατὸν δραχμὰς ἱερὰς τῶν Ad τῶι Φρατρίωι. ἐὰν δὲ | ἀποψη-
E
φισαμένων τῶν ϑιασωτῶν μὴ ἐφῆ
t εἰς τὸς ἅπαντας, χυρία ἔστω ἡ
ἀποψήφ|ισις ἡ τῶν ϑιασωτῶν. οἱ δὲ ϑιασῶται μετὰ τῶν ἄλλων - ! - ^ - - , 105 φρατέρων μὴ φερόντων τὴν | ψῆφον περὶ τῶν παίδων τῶν ἐχ τὸ ϑιάσο!]
τὸ ἑαυτῶν. τὸ δὲ ψήφισμα τόδε προσαναγ
ραψάτω 48 ὁ ἱερεὺς εἰς τὴν
, y Q/ o , ΦΥΛΑῚ d 5» Li -M , " στήλην τὴν λι[ϑίνην. ὅὄὅρχος μαρτύρων ἐπὶ τῆι εἰσαγωγεῖ τῶν παίδων
- 0 5» ς m Mei NUS - , 2 Mein) - 110 μαρτυρῶ ὃν εἰσάγει &o|oxàx ὑὸν &vat cozov γνήσιον ἐγ γαμετ[ῆς᾽ ἀληϑῆ
817 Non infantes anno proxime superiore nati intellegendi sunt, sed adulescentuli qui comam deposuerunt et pro quibus χούρειον oblatum est (not. 20. 38 Sodalitates (Ῥέα σοι) sine dubio iam ante fuerant in phra- tria Demotionidarum, sed in negotio examinandi eos qui introducerentur nullae ad id tempus fuerant earum partes. Thiasi cuiusque homines uni- versae phratriae opponuntur. Cf n.1035;; Poland Vereinsw. 18 de phraterum thiasis. 89 Yl'EPOTOME. 40 Cf. Reisch Realenc.? 11690, Demosth. LIX 78 ὅταν ἐξορχοῖ τὰς γεραρὰς -- πρὸς τῷ βωμῷ. Aristot. A9. πόλ. δδ, ὅ: πρὸς τὸν λίϑον, ἐφ ο[ὖ] τὰ τόμι᾽ ἐστίν, -- ἀναβάντες δ᾽ ἐπὶ τοῦ- τον ὀμνύουσιν. Nr. 68ὅ.7: ἀναβάντες ἐπὶ τὸν βωμὸν -- σφαγιασέντος ἱερείου ὠμόσαμεν. 41 Vocem διαδιχασία de omnibus quae de recipiendo aut repudiando phratere aguntur intellegendam esse apparet. lam cum suf- fragia clandestina sint, de orationibus modo ante ipsam suffragationem habitis haec intellegenda sunt. Wil. 42 Cf. not. 15. 48 Sc. πρὸς
δ urner NT “λέρυκς τὸ ψήφισμα τὸ Ἱεροχλέους.
14
921—993. Phratriae. I1.
ταῦτα νὴ τὸν Δία τὸν Φράτριοϊν᾽ eDopx?(v):t 44 μέν μοι πολλὰ xoi ἀγαϑὰ ἔν]αι, εἰ δ᾽ ἐπιορχοίην, τἀναντία.
IV 115 Μενέξενος εἶπενά45- δεδόχϑαι τοῖς φράτερσι περὶ | τῆς εἰσαγωγῆς τῶμ. eo
120
125
ΩΣ ! 1 » y l 7 ! , ND 3N παίδων τὰ μὲν ἄλλα χα τὰ τὰ πρότερα ψηφίσματα, ὅπως δ᾽ ἂν εἰδῶ σι
ol | φράτερες τοὺς μέλλοντας εἰσάγεσϑαι, ἀποϊγράφεσϑαι τῶι πρώτωι 46 bd E] f ^ Y , » Ἐν ,C 1 -— NP γί ἔτει ἢ ὧι ἂν τὸ xoüpso|w ἄγει τὸ ὄνομα πατρόϑεγ xal τοῦ δήμους xal τῆ: μητρὸς πατρόϑεν xai τοῦ δήμου πρὸς τὸν | φρατρίαρχον, τὸν δὲ φρατρίοαίρχον ἀπογραψ] μένων ἀναγράψαντα ἐχ[τιϑέναι ὅπου ἂν Δεχ]ελέες προσφοιτῶσι48, ἐχτιϑίέναι δὲ xal τὸν ἱερέα] ἀναγράψαντα ἐν σανιδίίζωι λευχῶι ἐν τῶι ἱερῶι τῆς Λητοῦς 49, τὸ δὲ ψ[ἡφισμα ὅδε ἀναγράψαι | εἰς τὴν] στήλην
τόδε ἀναγράψαι ] εἰς τὴν] στήλην --
44 EYOPKOTI. 45 Tertium phratriae Demotionidarum decretum (IV v. 113—126) anno 360 non antiquius esse othographia prodit (v. supra). 46 Receptio in phratriam fiat aut primo anno in- fantis aut quo xojpetov offertur. Wil. Ki. 4" Cf. not. 10. 48 Cf. not. 32. 49 In singulis phratriis et gentibus praeter deos quorum in tutela omnis gentilitatis necessitudo erat (Ζεὺς Φράτριος, Ἀπόλλων πατρῷος), peculiaria quaedam sacra fuerunt, veluti apud Zacyadas (n. 925) Τριτο- πατρέων. Eaedem partes in Demotionidarum phratria fuisse videntur La- tonae, cuius delubrum ubi situm fuerit ignoramus.
929 930. Gentium phratriarum similium termini et dedi- cationes. [Εἰ]
922. In insula Co. Ed. Paton et Hicks Inscr. Cos 150 (SGDI 3675; Michel 797; Syll? 440).
[Δ]ιὸς Φατρίο!, | ABavataz2 | Εὐρυαναχτίι] δᾶν 8.
1 Le. Φρατρίου (n. 9214); cf. φατρία et φάτρα in titulis Teniis IG XII 5, 816,6. 798,3. Iniuria H. et D. cum φατρία, quae est nominis φρατρία forma fastidio litterae ῥῶ repetitae orta, confuderunt Doricum πατρία (Syll.? 438 e, 61) vel πάτρα non phratriam, sed gentem significans. 2 Athenis quoque Iuppiter et Minerva ϑεοὶ φράτριοι erant. Cf. Plat. Euthyd. 302 D Ζεὺς δ᾽ ἡμῖν πατρῷος μὲν οὐ χαλεῖται, ἕρχειος δὲ xal cpdzptoc, wal Ἀ)ηναία φρατρία.
3 Idem nomen in titulo Melio IG XII 3, 1103 fortasse gentem significat, hic vero sine dubio phratriam (cf. not. 1).
993. Ceratiae in Attica. Ex Fourmonti schedis edd. CIG 463 (IG II 1653; Michel 749; Syll2441). Cf. v. Wilamowitz Aristot. II 26810,
5 [ΠΠερὸν [[Ἀ]πόλλωνος | EgGopstol φρατρίας
Ἀχνιαδῶν2.
1 Septimum Thargelionis mensis diem Apollinis natalem ideoque omnium mensium septimos dies ei sacros fuisse notum est. Qua de causa hie ᾿Εβδόμειος dicitur ut alibi Ἑβδομαγενῆς aut ᾿Εβδομαγέτης. Cf. Milesi- orum ᾿Εβδομείοισι n. 577. 2 IG IL 5, 1074 f: ὅρος φρατρίας Ἀχνιαδῶν.
15
a.c. 350
924.--- 028. Phratriae. Gentes. 1:
924. Athenis. Edd. Koehler Ath. Mitt. II 1877, 186; IG II 1652 (Michel 750; Syll.2 442). Cf. Buermann Jahrb. Phil. Suppl. IX 646; v. Wilamowitz Aristot. I1 2689; R. Schoell SB Ak. Muenchen 1889 II 251,
5 [Περὺ[ν Ἀπόϊλ]λωνί[ος πατ[ρ]ώιου! c[pacpt|a]: Θερριχ[λει{δ]ῶν 2,
1 Demosth. XVIII 141 τὸν Ἀπόλλω τὸν Πύϑιον, ὃς πατρῷός ἐστι τῇ πόλει. v. Wilamowitz Aristot. II 44. 2 Suppl. Wil. Ceterum praeter eas quas hic n. 922/4 habemus phratrias Atticas una etiam Δυαλέων nota est ex IG II? 1241.
995. Athenis. Edd. Koehler Ath.Mitt. IV 1879, 9287 et IG II 1062 (Michel 741; Syll2443. Cf. Toepffer Att. Gen. 313; v. Wilamowitz Aristot. II 268 11: Lippold Ath. Mitt. XXXVI 1911, 106.
ὅρος ís|pà Τριτοπατρέων! | Zaxvaóó[v]2.
Saec. IV partis prioris. l Suid. Τριτοπάτορες docet vere Átticam nominis formam, quam hic titulus exhibet, etiam apud Philochorum ex- stitisse, de natura vero eorum summam dissensionem inter scriptores antiquos fuisse. Phanodemus eis ab Atheniensibus sacra facta narrat ὑπὲρ γενέσεως παίδων. K. 2 Aut gentem [ita Lipp.] aut phratriam [Wil.] esse, sed hoc quidem maiorem probabilitatem habere, statuunt K. Dttb. Eorum fanum ante Dipylum in Ceramico situm. llpzxc. 1910, 102: Πόρος: hugo Τριτοπατρέον Πάβατον (a. 450—400). Nomen Hesychii glossa explicat τριτοχούρη -- τινὲς δὲ γνησία παρϑένος. Li. Hinc Ἀμφιτρίτη ea quae πατρό- Sev χαὶ μητρόϑεν (cf. ἀμφιϑαλής) γνησία est.
926. Prope Cephisiam Atticae. Edd. Buck Class. Rev. III 1889 (IG II 5, 1074 e; Michel 746; Syll? 444). Cf. Toepffer Rhein. Mus. XLV 383.
[ὅρος τεμένους | Ἀπόλλωνος | Πατρώιο '"EAa|otóv1,
Medii fere saeculi IV. 1 Num horum eponymus fuerit Polygnoti ille in Cnidiorum lescha pictus (Paus. X 26, 4) «47 εὐθὺ δὲ τοῦ παρὰ τῷ Νέστορι Νεοπτόλεμος ἀπεχτονώς ἐστιν Ἕλασον, ὅστις δὴ ὁ Ἔλασος (Toe., ignoramus. Ceterum recte gentem, non phratriam Elasidas interpretari videtur T., etsi Apollinis Patroi sacra utrique communionis generi accommodata sunt (cf. n. 9241).
027. Tei. Edd. Pottier et Hauvette-Besnault Bull. Hell. IV 1880, 168 (Michel 807; SyIL2 445).
Ἀπόλλωνος | Κουρέου! | Πολλιδῶν | xai. Φαινιαδῶν 2,
1 Appellatio dei derivata a sacrificio Apaturiorum quod vocabatur χούρειον (n. 921 e. 95, 53. 61. 118). 2 ΟΑΙΝΙΑΔΩΝ lapis; em. Dttb.
928. Lapis (Coo) Patmum translatus. Ed. Sakkelion Ἐφ. ópy. 1862, 262, 281 (Syll? 446).
16
928—981. Gentes. Tetrapolenses. ΤΕ
Πασϑευιζα]δᾶν! | xat. Νοστιδᾶν | Ἀπόλλωνος Kaovstlo[o2 | ...]. u ρ
Patmium non esse origine lapidem Dorica dialectus prodit; ex insula Co eum illuc delatum confirmatur eorundem nominum manifestis reliquiis quas infra n. 1025, deprehendit Dttb. 1 Suppl. Dttb., hoc patronymi- cum a [[ασίϑεμις (Amorgi IG XII 7, 327; cf. Bechtel Herm. XXXIV 406 IIac:- et IG V 2, 113, ubi Πανσιτιμίδαις contra Bannierum Rh. Mus. LXX 398 reti- nemus) deductum ratus; syncope sane mira, neque tamen de lapicidae aut transscribentis lapsu cogitare licet propter duorum titulorum in hac scriptura consensum. 2 Sine dubio hic ut n.927 duarum gentium coniuncta sacra tenemus, quae gentes fortasse una phratria contineban- tur, ut Deli Θυεστάδαι οἱ ᾿Ωχυνεῖδαι unum communem τριχτύαργον habebant (Syll? 588,9). 3 Apollinis Carnei sacra, ut apud plerosque Dorienses, sic etiam apud Coos fuisse docet 1028 22, 15.457) necnon mensis Carneus.
929. In insula Co. Edd. * Paton-Hicks Inscr. Cos 149 (SGDI 3674; Michel 796; Syll? 447).
Διὸς "Ixsotoo | Σιμωνιδᾶν.
Similia alibi inventa sunt, velut Therae IG XII 3, 872: Ἀπόλλωνος Ma- λεάτα Χαιριππιδᾶν; Erythris (v. Wilamowitz-Jacobsthal Nordion Steine 16, 2): ἱερὸν Ἀπόλλωνος Νεφελιδέων, Chii (ibid. 16, 3) ἱερὸν Ἀχελώιου Πρεσβώνων, ubi incertum esse adnotatur, sintne χιλιαστύων an γενῶν.
930. Divaliaki (Ath. Mitt. XII 307) inter Marathona Atticae demum et mare. Edd. Lampros Παρνασσός II 727; Lolling Ath. Mitt. III 1878, 261; IG II 1324 (Sy11.? 448; Michel 1036).
Τετραπολεῖς! τῶι Aw|vósct2. ἀνέϑεσαν Λυσανίας Καλλίου Torx|o-
5 ρύσιος ἦρχεν 9. | ἱεροποιοί" [Φανόδωρος Μαραϑώνιος, δίελά[ν]ω- πος Τριχορύσιος, | Φ[ρυ]νοχλῆς Olvatoc, | Ἀντιχράτης [Προβαλίσιος 8.
Scriptura medii saec. IV. Lolling, Ki. Cf. not. 5. 1 Cf. n. 5D411. 111 D1. 917. 2 Antiquissima in Tetrapoli sunt sacra Herculis et Apol- linis. Sed Bacchi cultum etiam decretum Tetrapolensium IG II? 1243 testa- Tur ln. 3 Archon est non Atheniensium, sed Tetrapolensium, qui sacrorum administrationi praeerat. Tales archontes etiam singuli demi habebant, ut IG II? 119955 est archon Aexonensium, probe distinguendus a demarcho, qui civilibus negotiis fungebatur. L. Cf. Lex. Cantabrig. p.342, Nauck ἐπιδήμιος ἄργων" ὁ δήμου τινὸς τῶν ἐν τῇ Arc ἄρχων.
4 Suppl. Dttb. coll. tessera iudiciaria IG II 884 Φρυνοχλῆς Θριάσιος PA 15023/4. 5 Anticrates Lysaniae f. Probalisius Cephisophonte archonte (829/8) thesmotheta fuit; cf. IG II 1186; PA 1087.
931. Lindiorum pagus et gens, Rhodiorum respublica saec. 11 in. (Netteae). In vico Ἀπολλαχιά insulae Rhodi. Edd. Newton Journ.Hell.stud.II 1881,354; IG XII 1,890 (Michel 432; Syll.2450; SGDI 4225). Cf. Schumacher De rep. Rhod.20; Swoboda Gr. Volksbeschl.21. 297. [Hi]
- 9
Dittenberger, Sylloge III. a
1*
931. 932. Rhodiorum respublica, demus, gens.
12 [-- στεφανῶσαι Σωσιχράτη Κλε]ωνύϊμου Νεττίδαν! 921100] στεφά- I
15 [wo], χυρ[ω] ϑέντοίς δὲ τοῦδε τοῦ ψαφί)σματος 3 οἱ ἐπιο[τάἼται xot οἱ χί[άρυχες ἐπιμ]εληϑέντω τᾶς | στεφανώσίιος xat ἀναγο])ρεύσιος ἐν τῶι ἔπε[ι[τ|ὰ συλλόγωι. [ὅπως δὲ χ]αὶ εἰς τὸν μετὰ ταῦτα | χρόνον φανερ[ἃ ἢ. τὰ δ]όξαντα 8, Εὐϑαλίδαι | ἐλέσϑωσαν ἄν[δρα,) ὁ δὲ αἱρεϑεὶς αἰτη-
20 σάπϑω τὰν βουλὰν xo[t τὸ]ν δᾶμον δεδόσϑαι Εὐ[ϑα]λίδαις ἐπαινέσαι x[ai] στεφανῶσαι Σωσιχρά[τη]] Κλεωνύμου Νεττ[(δ]αν, καὶ ἀναγράψας τόδ[ε]} τὸ ψάφισμα εἰστάλαν λιϑίναν ἀναϑέτω ἐν] Νεττείαι ἐν τῶι
25 ἱερῶι τῶι τοῦ Διὸς το[ῦ} Πατρώιου, εἶ χα Εὐϑαλίδαι ἀποδείξωντα[ι7" | ὁ δὲ ἱεροταμίας τελεσάτω εἰς τὰ ἔργα μ[ὴ]} πλεῖον δραχμᾶν πεντή- χοντα. ἁιρέϑ[η]} Εὐφράνωρ Δαρδάνου Νεττίδας.
80 ἐπ᾿ ἱερέως Ἀγεστράτου4, Καρνείου ἑϊβδόμαι ἐξ ἰχά[δ]ος, ἔδοξε τᾶι βουλᾶ[ι]| xal τῶι δάμωι, Εὐφράνωρ Δαρδάνου ΝΙ[ετ] τίδας εἶπε" ὃὲε- δόσϑαι Εὐφράνορι Δαρδάν[ου] Νεττίδαι χαὶ Εὐϑαλιδᾶν τῶι χοινῶι
35 ἐπ[αι]νέσαι xal στεφανῶσαι Σωσιχράτη Κλ[ε]ωνύμου Νεττίδαν ϑαλ- λοῦ o:ecgávo [v] | ἀναϑέμεινϑ5 δὲ xat στάλαν ἐν Νεττείαι | ἐ]ν τῶι ἱερῶι τοῦ Διὸ[ς-] τοῦ [Π]ατρώ[1]0[υ].
Prisca Rhodiorum oppida Lindus (n. 1104. 840, 765;9), Camirus (n. 339), Ialysus (n. 338); de universa Rhodiorum republica et urbe Rhodo cf. ad n.110. Vss.1—28 gentis Euthalidarum decretum est, vss. 290—937 universae reipublicae Rhodiorum. 1 Νέττεια (v. 24) pagus est civitatis Lindiorum.
2 δὲ inseruit Wilhelm Goett. GA 1898, 283. Verbum χυροῦν Sw. demon- stravit non modo de decreto quod aliorum hominum consensu confir- mandum esset, sed etiam de rogatione quae populi aliusve corporis suf- fragiis comprobaretur usurpari (Thuc. V 45, 4: σεισμοῦ δὲ γενομένου πρίν τι ἐπιχυρωϑῆναι dj ἐχχλησία αὕτη ἀνεβλήϑη). Apparet igitur hic ut saepe verba ipsa rogationis, vel ea quae in populiscitum perfectum non quadrarent, transscripta esse (cf. n. 625. Formula eadem aut persimilis etiam alibi invenitur, veluti Syri (IG XII 5, 65353; Mytilenis (IG XII 2, 638); ἐπεί χα τὸ ψάφισμα χυρωϑέ[η] Aegosthenis (IG VII 20853); ὡς ἂν xopo7 τὸ ψήφισμα Oropi (IG VIL 303,4); ἐπεὶ δέ χα δόξῃ Aegosthenis (IG VII 22348); ὅταν τ[όδε τὸ] Ψή- φισμα γειροτονηϑῇ Chii (n. 402g). 3 Hinc apparet licuisse quidem genti- bus etiam suo arbitrio laudes et praemia decernere, sed publice inscriptas eas modo esse, quae universi Rhodiorum populi assensu comprobatae essent. 4 Solis. Bleckmann Klio XII 252, 3: c. a. 220—180. 5 Cf. n. 9424,
939. Amyolaeenses oba Spartana ephoros laudant saec. II/I. Amyclis, nunc Spartae. Tabula deae sedentis et trium virorum qui adorant anaglypho ornata. Edd. Loeschcke Ath. Mitt. IIT 1878,16 (SGDI 4516; Michel 182; Syll? 451; Pareti Rend. Acc. Linc. 1910, 461); Tod-Wace Cat. Sparta Museum 441 fig. 54; Kolbe IG V1,26. Cf. Wide Lak.Kulte34. [Hi)
18
II
932. 938. ; Lacedaemoniorum oba. I1.
δογματογράφων!] Λύσινίχου τοῦ Σωτηρίδα, Νηχλέος [ τοῦ Ἀριστοχρά- τεος, Πασιχράτεος τοῦ []ασιχλέος" [ τὸ δοχϑὲν ὑπὸ Ἀυυχλαιέων 2. !
ἐπεὶ χα[τ]ασταϑέντες ἔφοροι εἰς τὸν ἐπὶ Νιχέα 8 ἐνιαυτὸν Πασιτέ- λης [ Τετάρτου, Εὔϑυμος Λυσιχράτεος, Δαμιάδας Δαμιάδα ἀξίως | ἀνε- στρέφησαν 4 αὐτῶν τε xat τᾶς ἐνχειρισϑείσας αὐτοῖς πίστεως, ἐμ, πᾶσιν ἀχερδῶς xal ἡμέρως τὸν ἐνιαυτὸν διεξα γαγόντες, δεδόχϑαι τοῖς 5, , 5 ΄ 2 Aj τι , 3 PN ^ - Ἀμυχλαιέοις, ἐπαινέσαι ἐφόρους τοὺς περὶ [Ιασιτέλη ἐπὶ τῷ χαλῶς
3
αὐτοῖς xal ἐπὶ τᾶν mpootpo-
(η-
U » 1 LP , 5: , τὰν ἀρχὰν διεξαγνηχέναιϑ᾽[ ποιούντω ὃ M 6 2c) (ὃ σ ^! - σ δὲς Ὁ 5, τ , - πᾶιθ ἀεὶ μερίδα, ἕως ἂν ζῶσι, ὅπως as[t] & ὠβὰ μναμονεύουσα τῶν γεγο(νό)γτων φι[λ]χνϑρώπων εἰς αὐτὰν ἀποδιδοῦσα φαίνηται τὰς χατα- ξίους [τιμάς. ἐγδόμεν δὲ τοὺς χατασταϑέντας στάλαν λιϑίναν, | εἰς ἂν ἀναγραφήσεται τὸ δόγμα, xal στᾶσα! εἰς τὸ ἱερὸν τᾶς [Ἀλεξάνδρας T: Y ^ ? , ^ , ^ [4 5 y Y τὰν δὲ εἰς ταύταν δαπάναν δότω ἁ ὠβὰ xat λόγον | ἐνεγχόντω p a | END US ἐπαινέσαι
ἂς γεγενημένας δαπάνας τοὺς ἐπὶ ταῦτο v|
το b
δὲ xal τὸν γραμματέα αὐτῶν | Καλλιχλῇ.
1 Magistratus non Lacedaemoniorum reipublicae sed Amyclaeensium, sicut ephori. Duo dogmatographorum genera, magistratus et testes, di- stinxit Swoboda Gr. Volksbeschl. 214. 2 Oba fuerunt (vss.11. 15). Cum vero Amyclaeenses inter sex (s. quinque) Lacedaemoniorum tribus fuisse constaret, quarum reliqua nomina Κονοουρεῖς, Λιμναεῖς, Μεσοᾶται, Πιτανᾶται, Νεοπολῖται (hi a Cleomene demum instituti?) traduntur (Ko. 1.1. ad n. 674—688 et in indice geogr., obas a tribubus non diversas fuisse sequitur. Par., Ko. Nec minus constat, antea obas tribuum partem fuisse; cf. rhetram Lycurgeam Plut. Lyc. 6: φυλὰς φυλάξαντα καὶ ὠβὰς ὠβάξαντα. 3 Princeps patronomorum, totius Lacedaemoniorum reipublicae eponymus. Nomi- num indicem dedit Ko. p. 342. 4 Littera « pro legitima « ex aoristo primo invasit. 5 Nr.6292. 6 Nomen feriarum a precibus repetitum, quae gravissimam caerimoniarum partem efficiebant. Cf. Delphorum menses Ποιτρόπιος (Dec.-Jan.) et ᾿Ενδυσ-ποιτρόπιος (Apr.-Mai). 7 Paus. III 19, 6 AuóxAat δὲ ἀνάστατος ὑπὸ Δωριέων γενομένη καὶ ἀπ᾽ ἐχείνου κώμη δια- μένουσα ϑέας παρείχετο ἄξιον ἱερὸν Ἀλεξάνδρας καὶ ἄγαλμα" τὴν δὲ Ἀλεξάνδραν οἱ Ἀμυχλαιεῖς Κασσάνδραν τὴν Πριάμου φασὶν εἶναι. (Sosibius ap.) Hes. Kac- σάνδρα" Ἀλεξάνδρα ἐν Λαχεδαιμονίᾳ. Lycophro Alexandram vocavit Cassan- dram. Cf. v. Wilamowitz Hom. Unters. 166 18,
933. Inter Acraephiam (Karditxa) et Copas (Topolia), e regione in- sulae Trélo-loammis promunturium saxosum est (Cap Phíelio. Hic iuxta viam ingens lapis cubi figura titulum habet. Ed. Jamot Bull. Hell. XIII 1889,407 (IG VII 2792; Sy112454). Cf. E. Meyer Theopomps Hellenika 1909,96; Wilhelm N. Beitr. I 1911, 13; Tod Internat. arb. 15 XVII. [E]
9* 19
gm
933—935. Termini. LL,
ὅρια Κ[ω]πήων | ποτ᾽ Ἀχρηφιεῖοίς], | ópvci[&]veov!. Βοιω[τῶν]3.
Litterae saec. IV exeuntis, paullo post Thebas a Cassandro restitutas (n. 337). Tertio saeculo tribuit Tod, qui 1.1. XVIII—XX Acraephiensium in- strumenta collegit. 1 Aoristum suppl. Dttb., cum neque praesens tempus sententiae aptum neque Boeotos ὁρίττω pro 6pt29o (δρίζω) dixisse credibile esset. Cf. terminum a Wilhelmo 1.1. 16 restitutum: [ὅρια ᾿ Ελιχ]ωνιάδος γᾶς] [πόλι Λεβα]δειήωμ, ποτὶ [[Κορωνῆας ὡς] Βοιωτοὶ ὥριτταγ | - 6 201.-ν ἐς τὰρμ. πα- τάων] 26.91. ὡς τὰ ἄχρα ὡς ὕδωρ ῥέει ἐπὶ τ]ὸρ. βωμὸν τῷ Δι[[ὸς τῶ “Ελιχωνήω s. Λαφυστί]ω. 2 Discimus hinc, ut apud Achaeos (n.4714) sic etiam apud Boeotos arbitrium de controversiis singularum civitatium, quae eraut de finibus agrorum, penes commune gentis concilium fuisse.
934. Cippus inventus in colle sito horae intervallo a sinistra Hermi fluminis ripa e regione Temni. Versus 1. 2 in ea lapidis parte, quae ad montem Sipylum conversa est, 3. 4 in contraria, Temnum et flumen Her- mum versus. Ed. Ramsay Journ. Hell. stud. II 1881, 296, cf. Hist. Geogr. Asia M.12.109 (Syll? 455); cf. H. Kiepert Form. Orbis IX 4; J.Keil-v. Premer- stein Denkschr. Ak. Wien LIII 1908, II 95; Buerchner Realenc.? VIII 430, 13; 431; J. Keil Jahresh. XVI 1913 Anz. 163. [H3]
ὅρια. Μίεϊλανπαγιτῶν! [ραχλεω τῶν 2.
Litterae saec. V exeuntis. Ke. 1 Duarum horarum spatio ab hoc termino ad Sipylum magnum saxum nigrum (μέλας πάγος) est, cuius in clivo moenia invenit Ke. 2 Huius oppiduli situs inter aliquos locos parietinis distinctos sitos ab hoc lapide septentrionem versus in planicie Hermi fluminis prope stationem Emir Alem eligendus erit. Ke.
935. Lacedaemoniorum et Messeniorum termini. In monte Taygeto. Descripserunt Ross Reisen im Pelop. 3; Foucart-LeBas II 167 b; Leake Pelop. 181 (Syll.? 456); Pernice Ath. Mitt. XIX 1894, 351; auxit Kolbe SBAk. Berl. 1905, 61; Ath. Mitt. XXIX 1904,373; IG V 1, 1372 cf. 1511. | H?]
ὅρος | Λαχεδαίμονι πρὸς | Μεσσήνην.
Ad terminos a Tiberio Caesare ἃ. 25 p. Chr. constitutos (Tac. ann.IV 43), quibus longinquis Lacedaemoniorum et Messeniorum altercationibus (cf. n. 683) finis impositus est, rettulerunt F. et P. Vespasiano demum impe- rante cum Achaia provincia restituta termini restituerentur tribuit Kolbe ad IG V 1, 1431; quamquam enim subscriptio v. 40 T. Φλαούιος Σεβαστοῦ Οὐεσπασιανοῦ ἀπελεύϑερος Μονόμιτος γωρομέτρης τοὺς προγεγραμμένους ὅρους ἀντιβαλὼν ὑπέγραψα Δέχμῳ ᾿Ιουνίῳ Πρείσχῳ, A. Καιειονίῳ Κομόδῳ ὑπάτοις πρὸ ιϑ' Καλανδῶν Ἰανουαρίων ἐν Πάτραις (a. 18) partem inscriptionum anti- quiorem esse testatur, tamen de plurimis terminis diserte traditur ἐνεχόπη, ἐνεχολάφϑη, προσεγράφη, ἐπεγράφη. Commemorantur ibi vs. 7 terminus supra scriptus alique, in his ii quos invenis IG V 1, 1371a bc. Similem revi- sionem habes I. Priene 42.
20
93 938
936—939. Termini. lura. T1352;
936. Nisyri in muro et turri oppidi veteris. Ed. Ross Inscr. ined. IL 165 (SGDI 3496; Syll.2458); IG XII 3, 458 (Syll? II p.820; Dawkins-Wace Ann. Brit. School XII 1905/6, 166/7 fig. 11. 12. (H2)
δαμόσιον τὸ χωρίον πέντε πόδ[ε)]ς1 ἀπὸ τὸ τείχε[ος].
πόδες et τείχεος ut integra exhibent D-W. πόδες Dttb. propter titu- lum Parium Syll?457 — IG XII 5, 115, ubi [χυχλόϑεν cep] Φωρὸς | [ὅρμον ἔστω τὸ] χωρίον [δημόσιον πό]δες τρὲς suppl. Hi. Titulum Ephesi ad Ἀστυάγου πάγον in turri incisum conferunt D-W (SGDI 5591): {παν θῦμα τὴϊν γῆν τὴν δ]ημ[οσί]αν, ἥτις ἦν τῶν παίδων τῶν Καλειί[τοφῶϊντος, χαϑ' ἅσσα ἐν[έμοντ]ο. ἐξαι- ρούμεϑα παρὰ ϑάλασσαν ὁδὸν πόδας [εἴκοσι ἀποτέμνοντες ἀπὸ τῆς γῆς, πλάτος πόδας εἴχοσι εἰς τὸ τευ τος διὰ τῆς γῆς τῆς Ἀλειτ[ο]φ[ὥντ]ος, καὶ παραστάσεις τῶι ER ἐχ τῆς μὲν ἔσω μοίρης πόδας τεσσε[ρ]άχοντα, ἐκ τῆς δὲ ἔξω πόδας τ κοντα; χαὶ χατὰ τῶν πύργων τὰς dicc πόδας πεντήχοντα, καὶ τὸν Ἀστυά- qoo πάγον, ὡς ὁ στεφὼν περιφέρει κύχλωι, πάντα ἐξαιρεύμεϑα, χαὶ ἐὰν τεῖχος δέμω- μεν ἀπὸ τοῦ πύργου τοῦ Απ:τυάγου πάγου τὸ χατὰ τὸ Eppatov val ἀναχάμπτωμεν ἄνω, ὕσα διὰ τῆς γῆς ταύτης, τὰς παρ[α]στάσεις τῶι τείχει κατὰ τὰ προειρημένα.
9371/8. Piraei. Edd. 937 Kumanudes A31». VIL387; IG I s. p. 121, 521 ὃ (Syll? 459); 938 Hauvette et Foucart Bull. Hell. V 1881, 324 (IG Ll. 521 a; Syll.2460). Cf. Judeich Top. Ath. 379; FoucartJourn.Sav.1907,179. [Hi]
ἄχρι τὲ UNI té|oüs τὸ ἄστυ! c&idós νενέϊμεται. [ἀ]π[Ὁ] «&[s]às τὲς [Ὠ]}οδὺ τὸ [ πρὸς τὸ |[A]pév[o]|:2 πᾶν δ[εμιόσ[ ι}}6ν ἐσίτι].
Forma 5; saec. V partis prioris. Dttb. Anno fere 457 quo moenia longa condita essent, attribuit Fou. Similis cippus inventus est ad viam quae Athenis Piraeum fert IG 1 5. 521 6. Non Piraei oppidum, ut Ku., sed Athenarum urbem intellegit Dttb., ita ut illic, ubi hi termini constituti erant, urbis et Piraei confinia fuerint. Cf. IG I s. 122, 521 d: [ἄϊχρι τίξε[σ]δὲ τές] hoàó τέ]ιδε he Ml]ovtyto|c ἐστὶ νέμιησις, ubi H Ionicum in tam vetusto titulo notavit Kirchhoff. 1 Athenarum; cf. Judeich 1.1. 576. 2 Suppl. Dttb.
2. Civium et peregrinorum iura officia honores privilegia.
Pleraque iam absolvimus; iuraiuranda Chersonasitarum n. 360 (? 461), Itaniorum n. 526 (? 462), Dreriorum n. 527 (? 463); honores a Cyzicenis n. 4 (2464), Tegeatis n. 533 (2465), Delphis n. 437 (2466), Atheniensibus n. 496 (2467) tributos; Dymaeorum legem de civitate n. 531 (2468); Trozeniorum honores n. 162 (2473); Olbiopolitarum n. 219 (474; Abydenorum n. 187 (475); Tegeatarum n.501 (2476); Stratiorum n.121 (? 478); lliensium n.355 ( 419); Atheniensium n. 475 (2481); Acarnanum n. 669 (2482); Delphorum n. 548 (3 484): 480 (2485); Epidauriorum n. 357 (2486); Calaureatarum n. 359 (2487); Delphorum n. 404 (2488); Atheniensium n. 335 (2489).
21
939. 940. Iura et honores. ' 12.
Milesiorum cives novos xat εὐεργεσίαν factos (2469) non repetimus, cum novam copiam uberrimam praebuerit Rehm Milet ^ 1783, 33 sqq. Ephesiorum quoque (cf. 2470) πολιτείας exempla dedimus n. 353. 354. 363. Medicorum honores cf. in lemmate n. 943. Omisimus Amorginorum honores (2472, cf. IG XII τ, 392).
939. Nesiotarum civitas, 6.8. 280. Deli. Ed. Hauvette-Besnault Bull. Hell. VII 1883, 7, 2 (Sy112 471); auxit Roussel IG ΧΙ 4, 1039. — [ΠῚ] ; 5 - ) -
[-- ἐπαινέσαι .-. ἀρετῆς ἕνεχα] xal εὐνοίας | ἣν ἔχων διατελεῖ] περὶ A T , l M a 359N "lt ! 5 , - N τοὺς Νησιώτας 1, xat εἶναι [αὐτὸν πρόξενον xai εὐεργέτην τῶν Νη- - NT ^ 1 , 5...» ΤῊΣ / 2 , σιωτῶν᾽ δε[δό] σϑαι δὲ xal πολιτείαν αὐτῶι xal ἐγγόνοις 8[v] | πάσαις ταῖς νήσοις2, ὅσαι μετέχουσιν | τοῦ συνεδρίου, xal προεδρίαν ἐν τοῖς ἀγῶσιν χαὶ πρόσοδον πρὸς τὴν βουλὴν xal τὸν | δῆμον, εἰάν του "δέων- ται, πρώτοις μετὰ τὰ ἱερά. τὸ δὲ ψήφισμα τόδε ἀναγράψαι χοινῆι
10 μὲν τοὺς. συνέδρους εἰς στήλην λιϑίνην xol ἀνα]ϑεῖναι ἐν Δήλωι εἰς
τὸ ἱερὸν τοῦ Ἀπόλλωνος | τοῦ Δηλίου, ἰδίαι δὲ τὴν πόλιν ἑχάστην ἐν τοῖς ἱεροῖς, ἐν οἷς ἔϑος ἐστὶν ἀναγράφειν τὰς | εὐεργεσίας. τὸ δὲ ἀνά-
1 μὲ Y , M Y , A € m » Y - 15 λωμα τὸ εἰς τὴν [στήλην χαὶ τὴν ἀναγραφὴν δοῦναι ἀπὸ ] τοῦ περι-
oüvtoc9 ἀργυρίου τῶι συνεδρίωι.
In eadem tabula aliud Nesiotarum decretum fuisse docuit R, quo Baccho (n. 3903) et Ptolemaeus (Philadelphus?) commemorantur.
1 Cf. n. 3901. 6205, 2 Memorabile est legibus foederis adeo con- strictam fuisse singularum civitatium libertatem, ut vel civitas peregrino invito populo sociorum decreto donari posset. 3 Insolita forma nata illa quidem ex lonica περιεόντος cul adhibita est lex contractionis Attica. Cf. οὖντι n. 95559.
940. Praedia Cretensium proxenis data. Lapis ex insula Creta Venetiam translatus. Ed. Muratori II 588, 1, qui Corcyraeum existi- mabat (Boeckh CIG 1840; Blass SGDI 3198; IG IX 1, 693. Ex codice Am- brosiano R 124 p. 85 veram originem indicavit et emendavit Ziebarth IG IX 1 p. 212, Ath. Mitt. XXII 1897, 218. Simul Creticam originem perspexit Th. Reinach Rev. ét. Gr. X 1897, 138 (Michel 664; Syll? 477); cf. Hoeck Kreta III 418; Wilhelm Beitr. III 1913, 4. 43. [ΠΗ]
ἀγαϑᾶι τύχαι. | τάδε ἐπρίατο ἁ πόλις 1 τοῖς προξένοις | χαρπεύειν3 ἃς 8 χα ἐπιτάδειοι ὦντι᾽
1 Non Corcyram sed Creticam civitatem intellegendam esse cum R. ex argumento sagaciter collegit, tum Z. testimonio codicis Ambrosiani pro- bavit. Ac Cydoniam potissimum designari ex Minoae mentione (not. 10) collegit Z. Exules eo venisse proxenos suspicatur Wi. 2 Manent igi-
tur praedia publica civitatis Cydoniatarum, sed hospitibus publicis fructus eorum conceditur. 38 Le. ἕως, cf. iam Aristoph. Lys. 173.
22
:940. 941. Iura et honores. TES
5 Λυγδάμι Φείδωνος Κνωσίωι4 ἐμ Μολοχᾶντιθ ἀνπέλων πέλεϑρα δέχα, ἐν τῶι πεδίωι ἀνπέλων τετραπελεϑρίαν. | ἽἝρμωνι Τυλισίωι 6 ἀνπέλων τετραπλεϊϑρίαν ἐν τῶι πεδίωι. | 10 Ἀτάρ[β]ωι 1 Ἀπταραίωιϑ8 ἀνπέλων πλέϑρα | εἴκατι ἐν τῶι πεδίωι χατὰ Βάδϑειανϑ. | Σχιρτίαν εὐεργέται ἀνπέλων πλέϑρα εἴχα τι δύο ἐν Μινώιαι 10 ποὶ τῶ[1] πόρωι ἐσχάταᾳι]} 11. | Φα!ιστίωι OapoxAst12 xat Φαινοχλεῖ ἀνϊπέλων τετραπλεϑρίαν ἐν 15 x&v νάσωι 18, ἐπὶ Λιπάραι 15. ἀνπέλων τετραπλεϑρίαν. |
τ
Ἀρχαγόραι Δελφῶι οἰχίαν ἐν τᾶι "HMoatót, Ψιϊλᾶς πλέϑρα ἕξ mot
M - , /, , 3 - 34
t&v Κωμιχοῦ, ἀνπέϊλων τετραπλεϑρίαν ἐν τῶι πεδίωι. |
20 Μισγόλαι Ἀρχάδι]4 ἀνπέλων τετραπλε[ϑρίαν ἐν τῶι πεδίωι᾽ ἄλ- λαν ἀνπέλων διπλεϑρίαν ἐν τῶι πεδίωι ἄλλαν ἀνπέλων διπλεϑρίαν
ἐν Σχινούρι 15: οἰχίαν | [3] τᾶν Λαχανίαι 16 χ[ώ]μαι 11,
4 Sic Ambr. congruenter cum nummorum usu constanti (Z.) et cum titu- lis n. 6273. 712; Kvoscto: Mur. 5 Descendit nomen sine dubio a μολόχη.
6 Cf. n. 56. 7 ΑΤΑΡΠΩΙ Ambr. EmendavitZ. Cf. n. 85,. 8 Cf. n.62'1,.
9 Nomen intellexit Wilhelm; cf. hodiernos Euboeae vicos Ἄνω et Κάτω Ba3ew IG XII 9 p.30 tab. V. 10 Duas esse Cretae insulae Minoas, alte- ram prope Istrona oppidum, quae in regione montuosa nec vitium culturae idonea sita hic in censum non veniret, alteram e regione Apterae ad sinum maris, cui et πόρος (v. 12) et insula (not. 13) optime conveniret, mo- nuit Z. Si hanc intellegeremus, oppidum non posse non Cydoniatarum esse. :11 TOPIOPOIAZKATO Ambr, ΠΟΤΩΠΟΡΩΕΣΚΑΤΩ Mur. 12 Sic Ambr., Θαμιχλεῖ Mur. 13 E regione Minoae (not. 9) tres sunt insulae exiguae, quae antiquitus Λευχαί vocabantur (Bursian Geogr. Griech. II 512). Ex eis una nomine appellativo νᾶσος, altera Λιπάρα significata videtur. Z.
14 Civis urbis Creticae (n.299. 627 3, non Peloponnesius. 15 Sic Mur. ZKINOYPI Ambr. 16 AAXANIAI Ambr., AAAANIAI Mur. Λαχανίδι Dttb. Hodieque Rhodi vicus exstat Λαχανιά, S. Picenardi Itin. dans l'ile de Rhodes 190,2. 'AXA«ptót coniecit Z. 17 KOMAI apographum utrumque.
911. Magnetes Phocaeensibus iura decernunt, III s.a. Chr. Magnesiae ad M. Edd. Kern I. Magn. 7 Ὁ (Syll? 480; Bleckmann IL. gr. Staatenk. 37); cf. Kern Ind. schol. Rostoch. 1901/2, 7; Wilhelm Jahresh. Beibl. IV 23 et Beitr. 209. LE] [τάδε 1] ἔδωχαν Μάγνητες Φωχαιεῦσιν, ἀ[τέ]λειαν] εἶναι Φωχαιεῦσιν ἐμ, Μαγνησίαι ἁπίἀντων] ἐξάγοντας 2 ὅσα ἂν εἰ[ἰς] τὸν ἴδιοίν | oix]ov
1 Desiderat Wi, vacuum K. 2 Synesis non ita dura pro ἐξάγουσι tamquam si antea ἀτελεῖς εἶναι scriptum esset.
23
941—943. Iura et honores. 12.
5 [ἐϊξάγωσιν 8: εἶναι δὲ xal εἰσαγωγὴϊν | xat ἐϊξαγωγὴν Φωχαιεῦσιν εἰς Μαγνησίαν] καὶ ip πολέμωι xal ἐν εἰρήνῃ ἀ[συ λ]εὶ xat ἀσπονδεὶ
[νὸν πρώτοις μετὰ τὰ ἱερά, ἐπάγ[ειν] δ᾽ αὐ-
t
,
(
Y ov ^ SEN 1 xal ἔφοδον ἐπὶ τὸ xot 10 τοὺς τοὺς προέδρους [[ε]ϊς τὴν ἐχχλησίαν, εἰσχηρύσ σει]ν δὲ xol ἐν - 5 —- , ^ 371 ^r , , - 5, τοῖς ἀγῶσιν εἰς [[πρ]ρεδρίαν. ἐὰν δέ τις Φωχο[ιέων ἐ]νοιχῆι à» Ma- 15 γνησίαι, εἶναι. αὐτῶι γῆς xal οἰχίας ἔΐγχτησιν | x]at τῶν ἄλλων αὐ]- v1] , i def 1]vqow*, τέλη τελοῦ[ντι5 ὅσα
[τῶι μετεῖναι | π]άντων ὧν xat τοῖς Μά 6| Μ]άγνης τελεῖ.
3 Cavetur ne quis immunitatis privilegio abusus mercaturam faciat .eaque re ipsis civibus damnum det. Cf. n. 3323 δίδωσι δὲ xai ἀτέλειαν -- τῶν ἐπὶ χτήσει. 4 Sine dubio hoc non refertur nisi ad ius priva- tum; suffragiorum et honorum iure illi ut omnes peregrini carent. 5 Le. ἰσοτελεῖς sunt, quicunque Phocaeensium Magnesiae domicilium habent.
9429. Molossi Aeragantinis proxeniam tribuunt, post 3.338. Tabula ahenea, inventa Dodonae. Litterae punctis expressae. Ed. Kara- panos Dodone p.532, tab. XXVIII 2 (Fick SGDI 1340. 1456; Michel 316; SylL2 483). Cf. Nilsson Stud. Gesch. alt. Epirus, Lund 1909, 60; Swoboda Staatsalt. 3122. (Hi)
[ϑεός, τ]ύχα ἀγαϑά" [[ἐπὶ π]ροστάτα Λευ[ϊχ]άρου l, ἀφικομένων “1π-
5 ποσϑένεος, Τεί[[σιο]ς- 2 “Ἕρμωνος, Σελίνιος, ἔδοξε τοῖς | Μολοσσοῖς 9 10 προϊξενία[ν] δόμειν 4 | τοῖς Ἀχραγαντίνοις 5.
Decretum illis annis tribuerunt Nils. et Sw., quibus totius Epiri res
penes Molossorum commune erant, i.e. post a. 9342 et ante a. 317. Agri-
gentum a Carthaginiensibus a. 405 captum, post victoriam ad Crimissum
a. 838 reportatam a Timoleonte restitutum est (Plut. Timol. 35; Realenc. I? 1190) Hinc ad annos 338—317 deducimur. 1 Suppl. F. Ceterum zpo-
στάτας est annuus magistratus (cf. SGDI 13503). 2 Suppl Fick. 8 Cf. 6697, 4 Tales infinitivi praeterea non inveniuntur nisi in titulis Rhodi vicinarumque insularum. Cf. n. 3393 al. 5 Privilegia quae
plerumque singulis hominibus peregrinis propter insignia eorum de civi- tate merita tribui solebant interdum etiam integris populis decreta esse complura exempla docent: de proxenia praeter hunc titulum cf. 548, de immunitate 7. 359, de promantia Delphica 7. 17 (haec iam saec. VI et V).
943. Medicorum honores, Cf.Pohl De Graecorum medicis publi- cis Berol. 1905; Oehler Epigr. Beitr. zur Gesch. des Àrztestandes Wien 1906/7 ; supra n. 528. 620; Syll2 491 (Μηνόχριτος Μηνοδώρου Σάμιος a Brycuntiis, Carpathis laudatus).
Coorum decretum 5860. Π|. In insula Co. Ed. Hauvette-Besnault et Dubois Bull. Hell. V 1881, 201, 1; Paton-Hicks Inscr. Cos 5 (SGDI 3618; Syll.? 490). (Hi)
24
10
15
20
943. 944 A. Iura et honores. Senatus. 19. 3:
αοξέ οςξ
Πραξιμένης 1 sixe* ἐπ χρόνοις ἐπιμέλειαν | 8 T , , , 1 , , Y , - ἰατριχάν, παρέχων αὐτοσαυϊτὸ ν ἀπ ΠΕ Den σωτηρίαν τῶν
ange £y τξε τοις προτερον
yoosóvi[ev, χ]αὶ [νῦ]ν ἐνπετόϊν) τῶν πολλῶν ἄγαν ὀλε]ϑ[οί]ων ἀΐρρω]- τ
στ[η]μάτων | xat τῶν ἰατρῶν τῶν [δαμ]οσ[:ευόν]των ἐν ι ρωστησάντων [διὰ] τὰς [χ]α[χο]παϑίας 2 τὰς | γενομένας περὶ αὐτοὺς eua ] τὰν un ἃν | [8] oto [vxo] τῶν χαμνόϊντων], Ξενότιμος αὐ- τε[π]άΐγγελτος] ἀεὶ τοῖς δεομένοις παρ οὐ ἃ τὰν] ἀν ον e p Jetv προαιρεύμεν[ος] τοῖς àppeo|r[o9stv
προτί]μασιν 9 | πο[ιεύμενος], ἀλλ᾽ i
π - E
ταινέσαι
Eoo] á ovy rne m [δεδ]όχϑαι
C» x e
ίας ἕνεχεν |
m Dee d à. msnm διατελεῖ τῶν mo
τοῖς Διονυσίοις ἀναγγειϊζλάτί[ω], ὅτι ὁ δᾶμος στεφανοῖ Ξενότιμον Τιμο-
ξένου ἀπὸ ἀργυρίου οὗ ix τῶν νόμων πλείστου |[χ]υρί[α] ἐστὶ ἁ ἐχ-
χλησία χειροτονίαι μεγίσταν [[δ]ωρ[Ξ]ὰν δόμεν εὐνοίας ἕνεχεν xal ἐπι- / - E - 1 1 »
μελείας (ἀς) |[ἐ]ποιεῖ[το χ]ατ[ἃ τὰν taf
π͵όϊλει-- e. 151-Ἰων4, ὅπως εἰδῶντι | πά
τι μοὺς ὄντας χα[ὶ εὔνους τῶν π]ο Desi. x χαταξίω]ς τίιμᾶι...]
1 Cognomines Coos habet Herzog Koische Forsch. 20. 2 N. 5415. 8 ..... NAZIN Suppl. P.; dubitanter repetivit Dttb. 4.6 99t τες τς Ὁ .(.) o» P, sed ea ut incerta.
3. Senatus et magistratus.
Adde n.227 Atheniensium senatus et populi decreta de Phanodemo et de Minervae Volcanique cultu (2495); decreta Atheniensium in honorem praetorum n. 468. 719 (2498. 497), basim trierarchorum n. 716 (3 499), lau- des agoranomorum n. 313 (2 500); decreta Iliensium foederis et Mesembria- norum in honorem agoranomorum n. 596. 899 (25083. 504).
944. Aegeidis tribus Atticae prytanes, 8. 341/O. Athenis. Edd. A. Hauvette-Besnault Bull. Hell. V1881,361; Gollob Wiener Stud. III 209; IG 11872 (Michel 648; Sy11.2 496). Cf. Koehler Ath. Mitt. VIL 1882,102; Loeper ibid. XVII 350. 364. (H]
Αἰγῆιδος! πρυτάνεις ἀνέϑεσαν οἱ ἐπὶ Νιχομάχου ἄρχοντ[ος] στεφανω- χαὶ διχαιοσύνης.
ϑέντες ὑπὸ τῆς βουλῆς xal τοῦ δήμου ἀρετῆς ἕνεχα
1 Inter demos hic enumeratos trittyi urbanae attribuendae sunt: Ko- λωνός (Ἵππιο:), Κολλυτός, Διόμεια, Ἀγχυλή (χαϑύπερϑεν et ὑπένερϑεν), Ἑστίαια,
25
9444.
Prytanes.
18.
"Epytete: 5 θαρρίας Θαρριάδου Κυδίας Λυσιχράτους Χαιρέας Παραμύϑου [Φ)ύλαργος Παραμύϑου Ξενο[χ]λ[έ]ης Καλλιάδου Πολυχλείδ[η]ς Καλλιστράτου Γα[ργήττιοι" Διόδωρος Φιλοχλέους Μειξίας Ἡ γησίου Σμιχρίας Φιλοχήδους ᾿Αρ[ε]σίας Παυσίου Φιλᾶιδαι" Διονύσιος Ἡφαιστίωνος 2 Εὐϑυχλῆς Ἀμεινίου Εὐϑύδιχος Ἀμεινίου 20 [Κ]υδαντίδαι" .
Πυϑίων Αἰσχρωνίδου
10
1ὅ
Δημόστρατος [Δ]ημοστίρα]του Ἰωνίδαι" [Μ]ηλιεὺς ᾿Ιλ[ονέως ὅ
25
"Ix a ptete*
Τιμόχριτος Τιμοχράτους Ἀριστοφάνης Εὐκλείδου Ἀρχεναύτης Ἀρχεναύτου ᾿Εράτων ᾿Πῇρατίωνος [ΑἹρίγνωτος Βαβυρίου ἝἙστιαιξς"
Ποσείδιππος Καλλιχράτους Βατεῖς"
Λυσίστρατος Πολυεύχτου 8 ἐχ Κολωνοῦ" Κολλιφάνης ΚΚαλλιχλέους θεάγης
Κολλυτείες' Χαιρεφῶν Θράσωνος Ἄλεξις Σωσιάδου Φερεχράτης Φιλοχράτους Πλωϑεῖς"
Χαιρίας Χαιρίου ᾽θτρυνξς"
Φιλῖνος Θεοδώρου Ἐριχεεῖς"
᾿Επαμείνων ᾿Επαινέτου
Ἁλαιεῖς"
Λυσιμαχίδης Λυσιπόλιδος Εὔβιος Αὐτοσϑένους Ἀπολλόδωρος Ἀρχίου Εὐὐνοστίδης Θεοφάντου ΚΚαλλιμήδης Ἀρχεμάχου Τειϑράσιοι"
'Δημοσϑένης Δημοφῶντοϊς]
Δημόφιλος Δημοχλεῖος ἸΚα[λ]λίστρατος Προχλείδης Προξενίδου Φηγαιεῖς"
Ἀχήρατος Ἀρχεδήμου Θεόμνηστος
Θεόδωρος Θεύόγνιδος Ἀ ραφήνιοι" / ᾿Ελπῖνος Σωπιγένους Καλλίμαχος Μνησιϑείου ἐγ Μυρρινούττης" Θεόφιλος Ἀγχυλήϑενθ’
Εὔβιος Εὐβιότου Διομειεῖς"
Δωρόϑεος Θεοδώρου [Ἀ]γχυλήϑενθ' Μελήσιππος Μελησίου
30 [Θ]αρρίας ᾿Ερχιεὺς εἶπεν: ἐψηφίσϑαι τοῖς φυλέταις 7, ἐπειδὴ Ποσεί- ὃ
ἵππος “ιστιαιόϑεν ὁ ταμίας [[τῇ]ς φυλῆς χαλῶς [χ] [1 δικαίως ἐτα-
Βατή; mesogeae (ξπαχρέων IG II 1053) a media Pentelici parte meridiem versus porrectae Γαργηττός, "Epytd, 'Ixogui, Πλωϑειά, Τειϑράσιοι Κυδαντίδαι ᾿Βρικειάϑ ΜυρρινοῦτταῬ; paraliae Ἁλαὶ Ἀραςηνίδες, Φιλᾷιδαι, Φηγαιά, Ἀραφῆν, ᾿᾽Οτρυνή, inter mesogeam et oram maris orientalem. Cf. Loeperi tabulam ll XII; Kieperti formas Orb. XIV. 2 Idem est in alio prytanum Aegei- dis laterculo IG II 8703. 3 Polyeuctum Lysistrati f. Batensem, qui Olbio archonte (c.a.251/0) a Mesogeis corona aurea ornatus sit (IG 113 1248 29), inter huius prytanis posteros fuisse apparet. Stemma ad IG II? 776. Ki. 4 De hae scriptura cf. Herm. XVII 40; Meisterhans?46.140,8. | 5 Cumundequin- quaginta modo prytanum nomina exstent, quinquagesimum nomen versu proxime insequente periisse coniecit H.-B. (cf. Sundwall Epigr. Beitr. 821). Sed G. testatur, illic nihil scriptum fuisse. Quare unius prytanis nomen omnino omissum videri, ut plura in tit. IG II2678. 6 Duplex fuit Ancylen- sium demus (χαϑύπερϑεν et ὑπένερϑεν, v. supra) etsi mireris nihil addi, quo alter ab altero distinguatur (cf. Herm. IX 409). 7 Non τῇ φυλῇ, nam eorum quinquaginta modo tribulium Aegeidis, qui tum in senatu erant, hoc
26
*
35
944 A B. Prytanes. I3.
μίευσε τίο][ς φ]ολέτ[αις], xai τὰ ἱερὰ ἀπέϑυσε ὑπὲρ τῶν πρυτάνεων], | ὅσα ἔδει τυϑῆναιϑ, ἐπαινέσαι a5 cóv ἀρετῇ )ς ἕνεχία xal δι]χαιοσύνης τῆς περὶ τοὺς πρυτάνες | [καὶ στε]φα[νῶ]πται ϑα[λλοῦ στ]ε[φ]άν[ωλ)ι.
Ἀριστοφάνης ᾿Ιχαριεὺς εἶπεν" ἐψηφίσϑα[ι τ]οῖς φυ[λέ]ταις, ἐπαινέσαιϑ, ἐπειδὴ χαλῶς x[at δ]χαίω[ς]} ἐπεμελήϑησαν τῆς συλλογῆς τοῦ δήμου0 xat τῆς δ[ι]αδόσεως τῶν συνβόλων!] xat ἐπόησαν τὴν δωρει[ἀν]12 | τοῖς φυλέταις, ἐπαινέσαι αὐτοὺς ἀρετῆς ἕνεχα χαὶ δικαιοσύνης τ τοὺς φυλέτας, χαὶ στεφανῶσαι | αὐτῶν ἕχαστον ϑαλλοῦ στεφάνωι ἀρετῆς ἕνεχα xai διχαιοσύνης τῆς εἰς τὴν φυλήν, Διόδωρον Φιλοχλέος [᾿αργήτ- τιον, Τιμόχριτον Τιμοχράτου ᾿Ιχαριέα, Θαρρίαν Θαρριάδου ᾿Ερχιέα.
Θαρρίας Ἐρχιεὺς εἶπεν᾽ ἐπαινέσαι τοὺς ἱεροποιοὺς18 τοὺς τὰ μυστῆ-
decretum est. 8 Huic quaestori ante initium comitiorum sacra facienda erant. IG II? 917 3». 9 Structura turbata est; omnino tales prytanum inscriptiones quia non auctoritate publica confectae essent, multo minore cura exaratas esse observavit Koe. 10 Populum ad comitia convo- cant. Propter quod negotium bene peractum frequenter laudantur pry- tanes (ἐπεμελήθησαν δὲ xal τῆς συλλογῆς τῆς βουλῆς καὶ τοῦ δήμου IG II? 917,5; eodem spectat nomen συλλογεῖς τοῦ δήμου, quod exstat in tribus titulis IG II 741 8.9.4. IG II? 1257 Bs. II1 1174,). Adde Pollucem VIII 104: ληξίαρχοι ἕξ χαϑίσταντο τῶν πολιτῶν ἐγγεγραμμένων ἐν λευκώματι, xal τριάχοντα ἀνδρῶν αὐτοῖς προσαιρεϑέντων τοὺς μὴ ἐχχλησιάζοντας ἐζημίουν xal τοὺς ἐκχλησιάζοντας ἐξήταζον. At his omnibus locis praeter lexiarchos unus modo magistratus designatur. Koe. Quotannis ex senatu triceni homines, terni ex unaquaque tribu eligebantur qui comitia convocanda curarent. Hi sunt συλλογεῖς τοῦ δήμου, hi item triginta illi a quibus lexiarchos adiutos refert Pollux. Una- quaque prytania ii tres, qui ex prytanum. numero erant, collegio prae- sidebant; qui hic a tribulibus collaudantur. 11 AOZEOs. Tesserae intellegendae sunt quas cives qui comitiis intererant accipiebant, ut mer- ces (μισϑὸς ἐχχλησιαστιχός) eis solveretur. In eadem re vocabulo σύμβολον utitur Aristoph. Eccl.297. G. 19 Coronam auream conficiendam curave- runt. G. 13 Quattuorfuerunt Athenis hieropoeorum genera: 1) Sin- gula templa, maiora certe, suos quodque hieropoeos habebant (cf. n.9143), quo ex genere sunt oi ἱεροποιοὶ οἱ Ἐλευσινόϑεν ἢ. 899. ἱεροποιοὶ ᾿Ελευσῖνι IG Is. p. 174 n. 225 kg, 44. 2) Decem quotannis hieropoei sorte consti- tuti ad sacrificia quae oraculi iussu fiebant peragenda: Ar. A9. πολ. 54: χληροῖ δὲ xai ἱεροποιοὺς δέχα, τοὺς ἐπὶ τὰ ἐκϑύματα καλουμένους, [ot] τά τε ἱμιαν]τευτὰ ἱερὰ ϑύουσιν, «dv τι καλλιερῆσαι δέῃ, καλλιεροῦσι μετὰ τῶν μάντεων. 3) Annui hieropoei (ἱεροποιοὶ κατ᾽ ἐνιαυτόν n. 109,8). Ar. A9. πολ. 54, 1: κληροῖ δὲ χαὶ ἑτέρους δέχα, τοὺς xac ἐνιαυτὸν χαλουμένους, οἱ ϑυσίας τέ τινας θύουσι [καὶ τ]ὰς πεντετηρίδας ἁπάσας διοιχοῦσιν πλὴν Παναϑηναίων. Cf. 5γ11.2 587 296. 956. 4) Quartum genus eorum est quos senatus ex suo numero ad curanda feriarum publicarum sacrificia deligit, ἱεροποιοὶ ἐγ βουλῆς (Syll.? 587 985 sqq.).
21
944 D. 945. Prytanes. Agoranomi. 13.
40 pta. ἱεροποιήσαντας Ἐλευσῖν[.1} χαὶ στεφανῶσαι αὐτῶν ἕχαστον ϑαλ-
CQ 45
[orn]
Àoü στεφάνωι ἀρετῆς Évexa xal διχαιοσύνης τῆς εἰς τοὺ[ς]] φυλέτας, Ποσείδιππον Ἑ στιαιόϑεν, Τιμόχριτον Ἰχαριᾶ, Ἀριστοφάνην ᾿ἸΙχαριέα, Χαιρίαν Πλωϑειᾶ, | Καλλίστρατον Τειϑράσιον, Πυϑίωνα Κυδαντίδην, Εὔβιον Ἀγχυλῆϑεν, Θεόμνηστ Μηλιέα ᾿Ιωνίδην.
ιέα, Θεόφιλον ἐγ Μυρρινούττης;
. € P scd . t γ ὧν corona: ὃ δῆμος in corona: ἣ βουλῆ
[Διόδωρος Γ]αργήττιος εἶπεν᾽ ἐπαινέσαι Ἀριστο[φ]άνην ΓΝ
᾿Ιχαριέα ὃ[ιχαιοσύν]ης ἕνεχ[α] τῆς εἰς τὴν Α[ἰ]γεῖδα φυλήν, καὶ στε- φανῶσαι αὐτὸν ϑαλλοῦ στεφάνωι. corona.
Hi item deni sunt, neque vero annui, sed in unaquaeque sacra alia con- stituuntur. Hic rursus id cernitur discriminis, ut nonnullae quidem feriae hieropoeos habeant ex toto senatu, singulos ex singulis tribubus creatos (n. 28953; cum in aliis omnes decem ex prytanibus, quorum in prytaniam festi dies incidunt, capiantur, id quod hic de mysteriis usu venire vide- mus. Ceterum L. Ziehen Rh. Mus. L1 223 coniecit quarto saeculo illos anti- quos hieropoeos Eleusinios sublatos eorumque negotia commissa esse collegio ex prytanibus ad sacra mysteriorum peragenda delecto. Quod Aegeidis potissimum hieropoei mysteriorum sacra curant, inde eam illo anno tertiam habuisse prytaniam colligitur.
945. Assiorum pondera, saec. IV. Assi Edd. Allen Amer. journ. philol. III 463, 12; Sterret Papers Amer. school Ath. I 1882, 3, 4. III (O. Hoffmann Gr. Dial. II 100, 135; SylL.2 501); cf. Bechtel Aeolica 81; Wil- helm N. Beitr. IV 41. (Hi)
[c]& 1 σχεύξεά io2(2 δαμόσια 8 ἐπὶ ἀγορανόμω Μεγιστία Σωγενείω " € /- vs , Ἀ ῃξῖς ^ / »- , - ἡμιμέδιμνοι χάλχιοι τρεῖς, | ἡμίεχτα ἐννέα : διχοίνιχα δέ[[χ]α : χοίνιχες
1 Suppl. St. ,hae sunt mensurae publicae*. Eandem vim articuli in de- cretis Eliacis esse, quae ab à /pá:pz iaciperent, probavi I. Olymp. p. 23. Dttb. 2 1.4. εἰσι Dttb. (cf. O. Hoffmann Gr. Dial. II 475. 569); errorem sumpserunt G. Meyer Gr. Gr.? 56, Becht. 3 Et haec vox et nomen agoranomi subiunctum publicas esse has mensuras demonstrant, non sacras, ut Sterreto videbatur, qui eas ad templum Minervae Poliadis per- tinuisse suspicabatur. Pondera a magistratibus dedicata: Tegeae IG V 2, 195, cf. Kubitschek Jahresh. X 133: Ilo. Μέμμιος Ἀγαϑοχλῆς ἀγορανομιῆσας ἀνέϑηηκεν --; Athenis Wilhelm Beitr. 83,68: .. ἀστυνομήσαντες ἀνέϑηκαν. Deli Bull. Hell. III 1879, 374, 15 (Syll? 508) ....-[p]os Διοδότου | Μαραϑώνιος, ἐπι- μελητὴς | Δήλου γενόμενος, σήχωμα | σιτηροῦ ἡμεδίμνου Ἀπόλλωϊνι]. | Athenien- sium de mensuris et ponderibus legem IG II? 1013 c. add. explicuit Viede- bantt Herm. LI 1916, 120. Alia congessit Wilhelm 1.l.
28
10
10
15
20
945—947. Agoranomi. Quaestores. 1:3:
c , επτα : 1
: ἡμίχοον : ἄλλο ἡμ]ΐίχοον χώναν ἔχον : σταϑμὰ χ]άλχια]" τάλαντα τρία, - ο.21-]- 91- π]εντάμναον [: z0- 2i-] | -ξ-
946. Astypalaeenses agoranomum laudant, saec. III/II. Astypalaeae. Ex Villoisoni schedis edd. Osann Syll. 392. . Boeckh CIG 2484 (Michel 415; Syll? 502; IG XII 3, 169; cf. SGDI 8460). LH] ἔδοξε (xài) βουλᾶι xal τῶι δάμωι, Ξ(ε)νοϊτέλης Φιλονίχου ἐπεστάτει,
, , : 41 , , [4 Y 5 Ἰνώμαι ] πρυτανίων ᾿ ἐπειδὴ Δημοτέλης ΚαλΙλίππου αἱρεϑεὶς ἀγορα- νόμος ἐπεμε[λήϑη τοῦ δάμου μετὰ πάσας φιλοτιμίας τῶν τε χατὰ τὰν ἀγορὰν πάντων | ἐπιμελόμενος ὅπως ὡς εὐωνότατα | χαὶ δικαιότατα πωλῆται, xai σῖτον διετέλει προωνεύμενος τῶι δάμωι, | ἐπαινέσαι τε αὐτὸν xai διαψαφίϊσασϑαι τὰν βουλὰν xal τὰν ἐχλησίαν χατὰ τὸν νό-
ΡΝ Εἶν ΡΒΑ, - ^ € λ - E 2 f /|t μον, 7,1 δοχεῖ αὐτὸν στεφανῶσαι E ob στεφάνωι. αἱ δέ χα δόϊξει τοὶ πρυτάνιες τοὶ EE UE [υ]Ἱῆνα ᾿Ἰοβάχχιον2 στεφανωσάν!τω
,
αὐτὸν τοῖς Διονυσίοις ἐν τῶι" 2145 τῶν τραγωιδ(ιγῶν, ὁ δὲ χᾶρυ[ξ] ἀγαγορευσάτω ὅτι ὁ δᾶμος στεῳ
φανῶιϑ Δαμοτέλη Καλλίππου [ἀρετᾶς socia axo ἐς τὸν δᾶμον, ἀγορανο[μιήσαντα ῳ ' , c NE
χαλῶς xai φιλοτίμως τῶι [δάμων ..]
ἕνεχα xai φιλοτιμίας ἃν ive
1 Boeckhius αἱ emendandum putavit. Sed etiam in altero titulo Vil- loisonus H exhibet, quem utrobique erasse eo minus probabile est, quia 7, in enuntiatis interrogativis pendentibus etiam in oraculis Dodonaeis in- venitur (n. 11605. 1162 al.). 2 AHNAIOBAKXION Vill. Em. Dttb. D.Litt.Z. 1891, 701, coll. tit. IG XII 7, 673: Ἀσ[τυπα]λαιεῖς ἐδάνεισαν τᾶι πόλει τᾶι Ἄρχεσι- νέων -- ἔστε μῆνα Ἰοβάχχιον: ἐὰν δὲ μὴ ἀποδῶσιν Ἀρχεσινεῖς ἐν μηνὶ ᾿Ιοβαχ- χίωι κτλ. 8 στεφανῶι retinendum, cf. IG ΧΙ 3, 170 ubi finis decreti si- milis in Arcesilae Moeragenis f. agoranomi honorem facti servatur: ἐξέστ δὲ αὐτῶι xal ἀνάϑημα ἀναϑέμε[ν] ὅπα χα xpi Cnt τᾶς το: ἐ[πὶ] τἄστοιᾶ[ς] τᾶ
x
παρὰ τὸ mpucavetov' τὸ δὲ Ψάφισμα τόδε ἀναγράψαι ἐς τὰν φλιὰν τοῦ ἀγοραν[οἹ t i
8
d^
ir? Σ
νου, dba δὲ ἐλέσϑαι ὅστις ἐπιμεληϑη[σ]εῖ τᾶς ἀναγραφᾶς" τὸ δὲ ἀνάλωμα [xo ταμίαι δόντω. ἔδοξε στεφανῶν" ἀιρέϑη ἀναγράψαι Φίλαρχος Ἀριστοχλεῦ (idem qui ἐπεστάτει).
|
΄ 2$
947. Quaestorum rei frumentariae scriba a militibus Athe- niensibus laudatur, a. 283/2. Eleusine. Edd. Philios 'Ec. ἀργ. 1887, 187, 37; IG I1 5, 61: e (Syll? 505; Michel 1522); IG II? 1272. LH] [Λ]υσίας Θεσβίων[ο]Ἱς "EXsustwoc εἶπεν: [ἐ]πειδὴ Atov! ἔχ [τε] τῶν ἔμπροσϑεν y póvo[v]
- τ υατεύων τ[ο]ῖς ταμίαις τῶν σιτων[ι]χῶν 2 xat
στοιχηδόν. 1 Hominem qui etiam infra v. 16 sine patris demive signi- ficatione nominatus erat, peregrinum aut servum publicum fuisse monet Koe. 2 Pluralis non collegium significat, sed singulos annuos magi-
29
94'7—950. . Quaestores. Gymnasiarchi. 18.
ὅ τοῖς én[i] τεῖ διοιχήσει 8 διατε[λ]εῖ εὔνους ὧν Αϑ[η]ναίων τοῖς τε- ταγμέν[ο]}:ς ᾿Ελευσῖνι xo[i] χρείαν παρεχόμενος χ[αὶ χοινεῖ xoi [{δ](αι φανερὰν αὑτοῦ ποιῶν τὴν εὔνοιαν [ἣ]ν ἔχει πρὸς αὐτούς, χαὶ νῦν
10 γραμματεύων τῶι ταμίαι τῶν σιτω[νικῶν τὸν ἐνιαυτὸν τὸν ἐπὶ Meve- xÀéou|; ἄρχοντος ποίλ]λὴν σπουδὴν πεποίηται περὶ τὴν τοῦ σ[ί]του δόσιν xai τῶν ἐχχλυη σιαστιχῶν 5 τῶ[ν] διδομένων ἐπὶ τὸν σῖτο[ν᾽
16 ἀ]γαϑεῖ τύχ[ε]., δεδόχϑαι Αϑηναίοις τί[οἴς τε]ταγμέν[ο]ις ᾿Ελευσῖνι, ἐπαιν[έ]σαΐ. Δίωνα χ]αὶ στ[εἸρανῶσαι αὐτὸν ϑαλλοῦ σ[τεφάνωι &]- γο[ί]ας [ἕ]νεχα χαὶ φιλοτιμία [ς τῆς πρὸς αὐτ]ούς᾽ εἶναι δὲ αὐτῶι xal
20 eis τὰ λοιπὰ φιλ]οτιμηϑέντι εὑρέσϑαι ἀϊ[γαϑὸν ὅτου ἂν δοχ]εῖ ἄξιος εἶναι. τὸ δὲ [[ψήφισμα τόδε ἀναγράψαι] ἐν στήλει λιδ[ νει -.] stratus qui se exceperunt. Cf. ν. 9. 3 Hi sane iam proximis ante Meneclem archonta (not. 4) annis plures erant. Cf. n. 37055. 37169 (2898). 974, (c. 287 6). 38534 (c. 282/1); quare utrum unius quadriennii magistratui operam suam praestiterit Dio an pluribus deinceps in medio relinquen- dum est. 4 A. 283/2; cf. n. 3861. 5 Dividebantur militibus tesserae (σύμβολα), quibus redditis frumentum accipiebant. Quod institutum quia a mercedis ecclesiasticae distributione (cf. n. 944!1) ad cibaria militibus danda translatum erat, mansit his tesseris ἐχχλησιαστιχῶν nomen. Koe.
948—950. Gymnasiarchorum opera. [H2]
948. In insula Cytheris. Ed. Kumanudes ᾿Αϑήναιον IV 1875, 25 (SGDI 4553; Michel 1079; Syll? 506; IG V 1, 938). Ὀνασίπολις γυμνα σιαρχήσας τὸ xopt|acfjptov 1 xal τὸ χόνισίμα 2 Ερμᾶι.
Saec. III a. Chr. 1lSudatorium; cf.9491, — 2 Idem significare videtur vox ceteroquin ignota, quod κονίστρα aut χονιστήριον. Kum. Cf. n.950! [5]«óvtpa..
49490. Therae ad epheborum gymnasium, c.a. 200—150. Ed. IG XII 3 s. 1314. Προχλείδας Eào[16p2.]1 [γυμνασιαρχήσας xat Ἀ[λχιμέδων]) Προχλείδα 2 ὑπογυμνασι[αρχήσας] τὸ ἀλειπτήριον 9 Ερμᾶι χα[ὶ Ἡραχλ]εῖ.
1 Cum patre (Εὐαγόρας Προχλείδα) commemoratur in Epictetae testa- mento (c.a. 195: IG XII 3, 330g5, ἡ. Eius basis ibid. 490. 2 Pater in
eodem documento (330g;) est Προχλείδας ᾿Ἀλχιμέδοντος. 95 Huius usum explicat lex n. 736 8 XXII; cf. Hiller Thera III 116.
950. In insula Peparetho. Edd. Girard Bull. Hell. III 1879, 181 (Syll.? 507; Michel 1140; IG XII 8, 642).
Εὐχρατίδης Καλλιχράτου | γυμνασιαρχήσας | ἀνέϑηχεν τὸν λουτρῶνα 1.
Litterae saec. III a. Chr. 1 Balineorum a gymnasiarchis dedica-
30
Pie PME —-— 7
950—952. Magistratus alii. I3.
torum haud infrequens est in titulis memoria. Praeter n.949 cf. 0r. 3394, — I. Brit. Mus. IV 2, 1000 (Sesti): χατεσχεύασεν δὲ τόν τε λουτρῶνα καὶ τὸν ἐς[ε]ξῆς οἶχον. IG IX 2, 81 (Hypatae): Εὔανδρος Ἀγαϑοχλέος γυ[μνασιαρ]γήσπας τὰν ἐξέδραν, τὸν οἴχον, τὸν λουτρ[ῶνα καὶ τὸ ἐγκόνιμα "Epp. χαὶ τᾶι πόλε[]. Vitruvius (V 11) enim exedras plures, eonésteriwm cui ἐγχόνιμα respondet, quod ex verbo ἐγχονίεσϑαι (Xen. conv. 3, 8) derivavit Ross, laconieum et caldam lavationem palaestris destinavit.
951. Limenophylaces Carystiorum. Carysti. Edd. Bursian Arch. Anz. 1856, 267 *. Boeckh Epigr.-chronol. Studien 176; Girard Bull. Hell. II 1878, 275, 1 (Michel 658; Sy1L2 509); IG XII 9, 8. Li] ἄρχοντος Eóatvécoo [λιμενοφύλαχες "] Καλλίας Ἀριστοδήμου, | ὅ Κτησιππίδης Κράτωνος,] Νικοσϑένης Κτησιχλέου, [Εὐτέλης Κλεαρίστου,] Ναυσίας᾿᾿ Επισϑένου, | Χαιρέας Ἀριστομήδου, Αἰσχίνης Τηλεμάχου. | 10 γραμματεύς" | Ἁρμόδιος Θεάνδρου. | σιτώνη ς᾽ | Ἀντιλείδης 2 15 ᾿Επιχράτου. | τοῦ ἐνιαυτοῦ ἡμέραι" | HHH[IAAAII | κχῆρυξ᾽ Ἀρίστων Ἄριστ-.- Litterae saec. II a. Chr. 1 λιμενοφύλαχες Carystiorum etiam XII 9, 9. 2 Ἀντιλείδης patronymicum est a nomine Ἀντίλεως derivatum ut Στησιλεί- δης, item hominis Ionis insulani nomen (n. 962595, a Στησίλεως (Syll.2 588419).
952. Pentecostologi Cyparissiensium, saec.IV s.III. Cypa- rissiae, nunc Athenis. Edd. Colin Bull. Hell. XXI 1897,54 Phlori apographo usus qui pleniorem lapidem viderat (Syll.? 936; Inser. iur. I1 340, XXXIV; Bleckmann I. gr. Staatenk. 57); Kolbe IG V 2, 1421. ( HZ] [ϑεΊ)ός. | St] τίς κα ἐσάγῃ εἰς τὰν τῶν ΚυπαρισσιέϊἹν χώραν, ἐπεί
b χα ἐξέληται τὰ ἐμπόρια, ἀπ[ο]γραψάσϑω ποτὶ τοὺς πεντηχοστολόγ[ου ᾿ς xal χαταβαλέτω τὰμ, πεντηχοσταν 1 π[ρὶ]ν ἀνάγειν τι 7, πωλεῖν" εἰ δὲ uf, ἀποτεισάτω δεχαπλόαν. ὅ,τι δέ τίς χα ἐξάγῃ χατὰ | ϑάλασσαν,
10 ἀπογραψάμενος ποτὶ τοὺς | πεντηχοστολόγους xal χαταβαλὼν ταν πεν- τηχοστὰν ἀντιϑέσϑω 2, παρακαλέσας τὸμ, πεντηχοστολόγον, πρόσϑεν | δὲ μὴ ἀντιϑέσϑω εἰ δὲ μή, ἀποτεισάτω | δεχαπλόαν τὰν πεντηχοστὰν
15 χατὰ τ[ὰ]ν σύγγραφον. εἰ δέ τίς χα ὀλιγοτιμάσῃ 8, [[ἐπ]ικαϑιξεῖται 4 6 πεντηχοστολόγοϊίς | ὥς5. χα] χρήζῃ χατὰ τὰν σύγγραφ[ον].
Litterae saeculi IV s. III (Ko., quamquam iota mutum post eta semper neglectum monet, ne remotioris antiquitatis esse statuamus titulum.
1 Cf. Boeckh Staatshaush. I3 382; Michel 595,» (Halicarnassi) I. iur.
2 In navem imponat. Neque enim aoristum verbi ἀντι-τίϑημι, sed prae- sens verbi ἀν(α)-τίϑημι esse perspexit C. 3 Si iusto minus pretium apud coactores quinquagesimae professus erit, quo minorem pecuniam vecti- galis nomine pendat. 4 Non ad ἐπικαϑίζομαι sed ad ἐπικαϑιχνεῖσϑαι
31
EE S AES Corn " 2; T
952. 953. |. Magistratus. ludicia. VOTTIDEE ME,
rettulit Dttb. ab eodem verbo descendere ratus glossam Hesychii χαϑί- ξεσϑε΄ χαϑάψεσϑε, χρατήσετε (nam sic pro χαϑάψνασἣε, χρατήσατε scribendum videri. Lapidis Halicarnassii n. 464, ὧν ἱχνεῖται conferunt 1. τ. 56. Suppl. Dttb. ὧν C, Ko. Sed illud feriendi, i.e. poena afficiendi notioni quae est in ἐπιχαϑιξεῖται (not. 3) accommodatius videtur.
4. Iudicia.
De iudiciis et arbitriis post priorum (Sonnii Bérardi aliorum) curas egerunt A. Raeder P'arbitrage international chez les Hellénes, Christiania 1912; M. N. Tod International arbitration amongst the Greeks, Oxford 1913.
Videas n. 364 Ephesiorum legem de iudiciis (? 510). 530 Dymaeo- rum arbitrium. de nummorum falsariis (2 513). 112. Gnosiorum apud Latios Olontiosque arbitria (n. ?514) et permulta alia exterorum arbitro- rum et arbitria (velut Amphictyonum illa n. 826,0) et laudes voluminibus I II inserta.
Omisimus Arcesinensium decretum (2 511), cuius supplementa et inter- pretatio nimis dubia esse viderentur; cf. Delamarre IG XII 7, 3.
953. Cnidiorum inter Calymniorum urbem et homines Coos arbitrium, saec. II. Calymnae, nunc Londini Stela utrimque in- scripta. Ed. Newton I. Brit. Mus. Il, CCXCIX (Inscr. jur. I 158, X; SGDI 3591; SylL2512; Micheli1340). Cf. Dareste Bull. Hell. X 1886,235; Sonne De arbitris49, LXI; Raeder L'arbitrage LXXIX, Tod Intern. Arbitr. DXXV. [Hi]
^ S) ne y^ - [-- o]bó& τὸ ἐπιχαλεύμ[ενον!. οὐδ]ξ ἔλασσον τούτου. ἐξορχώΪϊντω Nota voces saepe contra syllabarum leges divolsas. 1l Spectant
hae litterae omnes ad litem liberorum Diagorae Coi (v. 86) impube- rum, quorum causam agit tutor Philinus Dioclis f. Cous (v. 87), contra civitatem Calymniorum; quae lis a Cnidiis (v. 56, quorum ad arbitrium utrique provocaverunt, diiudicatur. De causa ex superstitibus tituli partibus haec enucleata sunt a N. et Dar.: Calymniorum populus pe- cunias mutuas acceperat a Pausimacho et Hippocrate Cois (v. 58). Per satis magnum temporis spatium de reddendis illis pecuniis nihil actum est. Hippocrate defuncto in eius locum successit Cleumedes filius (v. 60. 63. 64. 65. 69. 80), post huius obitum Cleuphantus nepos (v. 80). Interea Pausimachus quoque mortuus erat, et ius eius in Diagoram transierat, quem Pausimachi filium fuisse nusquam quidem enuntiatur, sed tempo- rum ratione reputata perquam probabile est. Is filiis impuberibus relictis diem supremum obiit. Iam cum pro eis Philinus tutor debita repeteret, Calymnii se quicquam illis etiam debere negaverunt. Etenim talentum ilius antiqui aeris alieni a Pausimacho et Cleumede sibi remissum esse (v. 59. 60), aliam summae debitae partem pignoribus et hypothecis quae ipsi dedissent venditis creditores recuperasse (v. 60. 61); tum pactos cum
32
959. Cnidiorum arbitrium. I4.
(o
δὲ τοὶ στραταγοὶ vob]; δικαστὰς τοὺς διχάζοντας 2 [.., ὁ δὲ ὅρχος
ἔστω ὅδ]ε΄ ναὶ τὸν Δία xal τὸν Ἀπόλλω τὸν Λύχ[ιον xai τὰν Γᾶνϑ,
Pausimacho et Cleumede pensiones complures fecisse (id quod Cleumedis heredes quidem negabant, 64. 65), denique Cleumedi et eius filio Cleu- phanto reliqua omnia reddidisse (v. 66—76). Iam Cleumedis heredum contra Calymnios lis (v. 65. 66) hic in censum non venit; Diagorae vero fili, qui manifesto Pausimachi heredes sunt, ex illis postremis pensioni- bus, quas distincte Cleumedi Hippocratis filio et Cleuphanto Cleumedis filio modo factas scribitur v. 80. 81, nihil ad se pervenisse dicebant ideoque ex his Pausimachi portionem, quam triginta talentorum esse aestimabant, a Calymniis repetebant. Cnidii secundum Calymnios iudicabant (v. 83). Cuius sententiae rationes etsi hic non perscriptae sunt, tamen maxime probabile est Calymnios iudicibus probasse Cleumedem et Cleuphantum etiam Diagorae nomine ac mandatis illas pecunias ab ipsis accepisse, ut 51 re vera non ad illum pervenisset pars summae Pausimacho quondam debita, non Calymniorum civitas, sed Cleumedis heredes a Diagorae liberis conveniendi essent. Ordo litterarum huius litis hic est: I. Decretum Cni- diorum de arbitrio, quod Calymnii et Diagorae filii petiverant, constitu- endo (v. 1.2). Hoc sie restituere conatur 50.: [ἔδοξε «àt βουλᾶι «oi τῶι δάμωι, γνώμαι προστατᾶν᾽ τοὺς στραταγοὺς ἑλέσϑαι διχαστὰς διαχοσίους τέτορας, οἱ διχασσέοντι τὰν δίχαν ἃν διχάζεται τὰ Διαγόρα παιδία τᾶι πόλει τᾶι Καλυ- υνίων, τῶν μὲν φαμένων ὀφείλεσθαι αὐτοῖς ὑπὸ τᾶς πόλιος τᾶς Καλυμνίων τά- λαντα τριάχοντα, τῶν δὲ φαμένων ὀφείλειν οὐδὲν οἹὐδὲ τὸ ἐπιχκαλεζύμενον ὑπὸ τῶν Διαγόρα παιδίων ο]ὐδὲ ἔλασσον τούτου. In quibus etsi sunt quae offensione non careant, maxime particularum οὐδὲ — οὐδὲ pro οὔτε — οὔτε usus, ta- men in universum decreti sententiam et tenorem recte assecutus videtur. II. Lex de ordine iudicii (v. 2—52), quem singillatim praescribi opus erat, quia hoc non legitimum et ordinarium iudicium erat, sed in hanc solam causam petentibus eis inter quos litigabatur constitutum. Sane ad ex- emplum legis quae Cnidi in ordinariis iudiciis valebat hic ordo consti- tutus videtur, siquidem perquam accurate concinit cum Atheniensium in- stitutis (c£. not. 4. 5. 11 sqq.; Dikaiomata Graecae Halensis 33). III. Actio filiorum Diagorae (v. 535—82). IV. Iudicium (v. 83— 90). Ad eandem litem spectat fragmentum SGDI 3592. 2 Non modo ubique per totam Grae- ciam iudices iureiurando obstringi solebant, sed etiam ipsae formulae haud dissimiles erant inter se. Cf. titulum Eresium IG XII 2, 526 c ὄμνυν δὲ coi; πολίτίαις] voie διχάζοντας᾽ [v]oi διχάσσω τὰν [δίχαν, ὅ]σσα μὲν ἐν τοῖς [vóp]otct ἔνι, χὰτ τοὶ[ς νόμ]οις, τὰ δὲ ἄλλα ἐκ [φιλοπ]ονίας (?) ὡς ἄριστα χαϊὶ δ]καίτατα, καὶ τιμιά[σ]ω, αἴ χε καταγνῶ, ὀρϑῶς] καὶ δι(καΐγως " οὕτω ποήσω ναὶ μὰ Δία val Ἅλιον et iusiurandum heliastarum Atheniensium apud Demosthenem XXIV 149—151, cuius etsi de fide dubitatur [quam iure suo defendit Drerup Jahrb. Phil. Suppl. XXIV 1898,256], tamen memorabile est partem eius quae vel maxime falsarium prodere visa sit hominibus doctis, hic ad verbum redire (not. 5). 3 Supplevit N., qui monet Cereris nomini, quod Athenis hoc loco in iurandi formulis collocari soleat, spatium non sufficere. Cf. n. 360,. Dittenberger, Sylloge III. 3
33
I
10
1ὅ
20
ζ΄ τὶ Aye
958. ; Iudicia. 14.
διχασσέω περὶ] ὧν τοὶ ἀντίδιχοι ἀντώμοσαν4 χατὰ γνώμαν τὰν δι- χαιοτάτα]ν, χαὶ οὐ διχασσέω χατὰ μάρτυρᾶ, εἴ χα μὴ [δοχῆι ἀλαϑέα μαρτ] υρεῖν, οὐδὲ δῶρα ἔλαβον τᾶς δίχας ταύτας ἕΐνεχα παρ᾽ οὐδενὸς | οὔτε αὐτὸς ἐγὼ οὔτε ἄλ(λλος οὔτε ἄλλα ἐμὶν 5 [τέχναι οὐδὲ μαχανᾶι οὐδ] εμιᾶι" εὐορχεῦντι μέμ μοι εὖ εἶμεν, ἐπιορχεῦντ[ι δὲ τὰ ἐναντία]. |
τὰ δὲ ψαφίσματα xal τὰς προχλῆσις xai εἴ τι χα ἄλλο Od[ovÓ ἐγ δα] μοσίου φέρηται, τιϑέσϑων ἐπὶ τὸ διχαστήριον τοὶ ἀν[τίδιχοι ἐχ] ά- τεροι ἐσφραγισμένα τᾶι δαμοσίαι σφραγῖδι πόλιος ἑχατ[έρας 1], χαϑά χα ἑχατέρα ἁ πόλις ψαφίξηται, xol παραδόντω τοῖς στραταγοῖς 8, τοὶ δὲ στραταγοὶ λύσαντες xus ἐς τὸ dg un πάντα τὰ ἽΝ iu ἀμφ puppe τοῖς ἀντιδίχοις. τιϑέσϑων δὲ xo[ ἑχάτεροι πρὶν o09 λέγεσϑαι τὰν δίχαν. λεγέσϑω δὲ
" τὰς wc
— ic
ς δίχας ὁ μὲν
πρᾶτος λόγος ἑχατέροις ποτὶ χόας δεχαοχτώ, ὁ δὲ M c ποτὶ yó Tp τ γος τεροι ις ποτ X (τῷ, ξυτέερος ποτὶ χοας
Xa" συναγόρους δὲ ἐξέστω ἑχατέροις | παρέ Mee τέτορας 10, ἐξέστω χαὶ μαρτυρὲν τοῖς συναγόροις 11. τὰ δὲ ψαφίσματα χαὶ τὰς προ-
4 Harp. ἀντωμοσία᾽ γράμματά τινα γράψαντες ἀποφέρουσι πρὸς τὴν ἀρχὴν οἵ τε χατηγοροῦντες χαὶ οἱ χοατηγορούμενοι, περὶ ὧν ἂν (ἢ) ἡ δίχη᾽ χαλεῖται δὲ οὕτως, ἐπειδὴ ἀντώμνυον οἱ διώχοντες xal οἱ φεύγοντες, οἱ μὲν ἀληϑῆ χατηγο- ρήσειν, οἱ δὲ ἀληδῆ ἀπολογήσεσθαι. Lipsius Att. Recht 830. 5 Cf. formu- lam apud Demosth. XXIV 150: οὐδὲ δῶρα δέξομαι τῆς ἡλιάσεως ἕνεχα οὔτ᾽ αὐτὸς ἐγὼ οὔτ᾽ ἄλλος ἐμοὶ οὔτ᾽ ἄλλη εἰδότος ἐμοῦ, οὔτε τέχνῃ οὔτε μηχανῇ οὐδεμιᾷ. Aristoteles A9. πολ. 55, 5: ἀναβάντες δ᾽ (οἱ ἐννέα ἄργοντες) ἐπὶ τοῦτον (τὸν λίϑον) ὀμνύουσιν διχαίως ἄρξειν xal χατὰ τοὺς νόμους χαὶ δῶρα μὴ λήψεσθαι τῆς ἀρχῆς ἕνεχα. Pollux VIII 86: ὥμνυον δ᾽ οὗτοι --. συμφυλάξειν τοὺς νόμους xai μὴ δωρο- δοχήσειν. Nr.145,9: μηδὲ δῶρα δεξεῖσϑαι. Cf. Ziebarth Χάριτες f. Leo 1911, 402.
6 Suppl.N. Accusativus absolutus est: ,, cum eo opus sit*. 7 Coorum et Calymniorum. Sane horum modo est causa publica, cum adversarii eorum privati aliquot homines Coisint. Quod et hic et infra (v. 70. 1) ipsius rei- publicae Coae aliquas partes in hoc negotio esse videmus, id N. et Dar. bene eo rettulerunt, quod Hippocrates et Pausimachus, qui argentarii fuisse viderentur, non de suo pecunias illas Calymniis mutuas dedissent, sed a multis civibus Cois collectas, ita ut totius populi interesset eas non perire. 8 Praetores Cnidiorum ἡγεμονίαν δικαστηρίου habuisse in illo extraordinario iudicio et hinc et aliunde (v. 44. 48. 52) apparet. 9 Cum πρὶν cum genctivo non Atticum quidem sit, sed tamen antiquum (Pindar.
' Pyth. IV 76 πρὶν ὥρας), ne attractio quidem πρὶν οὗ c. inf. quicquam offen-
sionis habet. N. Cf. ἐφ ᾧτε item cum infinitivo coniunctum. 10 Hoc beneficio utrique non usi sunt nisi ex parte, nam actores quidem unum omuino συνάγορον habebant eumque necessarium quia ipsi impuberes erant, tutorem Philinum (v. 86 sq), Calymnii vero tribus contenti erant (v. 88 sqq.). 11 Isaeus ΧΙ 4: ἀλλὰ μὴν οὐδ᾽ ἐμέ γε οὐδεὶς ἀνθρώπων οὕτω τελέως ἂν ἄφρονα ὑπολάβοι, ὥστε τούτῳ (Euphileto fratri, pro quo verba facit)
84
25
30
953. . Cnidiorum arbitrium. 14.
χλήσις 12 xal τὰν γραφὰν τᾶς δίχας xal εἴ τί x|a ἄλλο ἐγ δαμοσίου φέρηται ἀναγινωσχέτω ὁ γραμματεύς, ὅν χα ἑϊχάτεροι παρέχωνται, xal τὰς μαρτυρίας ἄνευ ὕδατος 18: ὁ δὲ μάρτίυρ, ὁ μὲν δυνατὸς ἐὼν παρεῖμεν μαρτυρείτω παρεὼν ἐπὶ τοῦ διχαϊστηρίου, τοὶ δὲ ἀδύν[α]τοι τῶμ, μαρτύρων παραγενέσϑαι ἐπὶ τὸ διχ[αστήριον ἐγμαρτυρησάντω 14 ἐπὶ τῶν προστατᾶν 15 ἐν ἑχκατέρα[ι] τᾶι πόλι τετάρται ἐξ ἰχάδος μη- γὸς Βατρομίου 16 ὃν Καλύμνιοι ἄγοντίι], | Κῶιοι δὲ Καφίσιον, παρεύν- τῶν τῶν ἀντιδίχων εἴ χα χρείζωντι παρῆμεν τοὶ δὲ μάρτυρες π|ο]-- ομνύντω 17. τὸν νόμιμον ὅρχον ἐπὶ τᾶν μ|αρτυριᾶν, ἀλαϑέα μαρτυρεῖν χαὶ μὴ δυνατοὶ ἦμεν παραγενέσϑαι ἐπὶ [τὸ]] διχατήριον᾽ τοὶ δὲ προ- στάται τὰς μαρτυ[ρία]: τὰς ἐγμαρτυρηϑείσα ς ἐπ᾿ αὐτῶν ἐπισαμαινέσϑω τᾶι δαμοσί[αι σφρ]αγῖδι, παρασαμαινέσϑω δὲ [ χαὶ τῶν ἀντιδίχων ὁ
-
χρείζων 18, ἀντίγραφα [8]E διδόντω τοὶ προστάται τίαυτᾶν τᾶν pap-
μαρτυρεῖν τὰ ψευδῆ, ὅπως τὰ πατρῷα διὰ πλειόνων διανείμωμαι, ibid.: εἰ νῦν μὲν -- μαρτυρῶ ὡς ἔστιν ἀδελφὸς ἡμέτερος Item 8 D μεμαρτυρηχέναι, ἐμαρτύ- poo» x:À. Aeschines IL 170: «ai χάλει τὸν Τεμενίδην xol τοὺς συνεστρατευμέ- γνοὺς μοι τὰς ὑπὲρ τῆς πόλεως στρατείας χαὶ Φωχίωνα τὸν στρατηγόν, μιῆπωῳ συν- ἤχορον, ἂν τούτοις συνδοχῇ, ἀλλ ὑπεύϑυνον τῷ συχοφάντῃ μάρτυρα, ἐὰν ψεύδηται.
12 Si quis adversarium provocaverat sive ad iusiurandum sive ad ser- vos qui torquerentur aliamve quamlibet rem exhibendam, haec provo- eatio litteris consignata magistratui cuius iurisdictio erat tradebatur. Idem Athenis moris fuisse Lipsius Att. Recht 898,9 collatis Demosthenis locis XLIX 65 et LV 27 comprobant. 18 Athenis quoque dum eius- modi litterae recitabantur, aquae cursus inhiberi solebat, ne temporis iacturam facerent oratores. Cf. Demosth. XLV 8. LIV 36. LVII 21: ἐπίλαβε τὸ ὕδωρ. 14 Harpocr. ἐχμαρτυρία᾽ διαφέρει τῆς μαρτυρίας, ὅτι ἣ μὲν μαρ- τυρία τῶν παρόντων ἐστίν, Tj ὃ ἐχμαρτυρία τῶν ἀπόντων. σαφέστατα δὲ περὶ τού- τῶν διδάσχουσι Δημοσθένης τε ἐν τῷ κατὰ Στεφάνου (XLVI 7) xoi Δείναρχος ἐν τῷ ὑπὲρ Αἰσχίνου χατὰ Δεινίου. Lipsius Att. Recht 887; Dikaiomata 62.
15 Praesides comitiorum. Cf. titulos Coos Paton-Hicks ἢ. 29. 18393: γνώμα προστατᾶν. 2719: [συνέγραψ]αν τοὶ προστάται. Apud Calymnios formulam γνώμα προστατᾶν habes Brit. Mus.II, ΟΟΧΧΧΊΙ.. CCXXXIIIs. CCXXXV» et in multis aliis decretis quae illic componuntur p. 55 sqq. 16 Batromius quintus, Caphisius quartus anni Calymniorum et Coorum, qui ab aequinoctio autum- nali incipit, mensis, Bischoff Realenc. Kalender 8 50. 17 lurisiurandi mentio fit in ἐχμαρτυρίᾳ, in μαρτυρίᾳ (v.22—24) non item. Hoc in tam accda- rate descripto iudicii ordine sufficit ad demonstrandum, eos qui praesentes testimonium dicerent non iurasse. lam cum haec praecepta vel in levissima quaque re accurate consentiant cum Atticorum more (not. 1), ne Athenis quidem testimonia iureiurando confirmari solita colligendum est; cf. Lipsius
Att. Recht 884; Dikaiomata 130. 18 Cf. n. 20439: ὁ δὲ ἐπιστάτης [τῷ]. πρυτάνεων χατασημιηϊνά]σϑο» [τῆι δημ]οσίαι σφραγῖδι, παρασημιηνάσϑω δὲ καὶ 8:
35
8ῦ
40
4b
50
953. Iudicia. 14.
τυριᾶν παραχρῆμα τοῖς ἀντιδίχοις. ἀποστειλάντω δὲ | τοὶ προστάται τᾶν [μ]ὲν ἐν Κῶι μαρτυρηϑεισᾶν μαρτυριᾶν πασᾶν ἀν[[τί]γραφα, τὰ μὲν ἐσ[φρ]αγισμένα τᾶι δαμοσίαι σφραγῖδι, τὰ δὲ ἀσφράγισ[ τα], ἐπὲ τοὺς προσ[τ]άτας τοὺς ἐν Καλύμναι ἐν ἁμέραις ἴχατι ἀφ᾽ οὗ χα ἐγ- μαρ[τυρ]ηϑῆι ἀποστειλάντω δὲ xai τοὶ προστάται τοὶ ἐν Καλύμναι τᾶν u[ap|rop]&v τᾶν ἐγμαρτυρηϑε[ι]σᾶν ἐφ᾽ αὑτοῖς ἀντίγραφα πασᾶν, τὰ μὲν ἐσφρ[αγισμένα τᾶι δαμοσίαι σφραγῖδι, τὰ δὲ ἀσφ(ρ)άγιστα, ποτὶ τοὺς προστάϊτ]ας τοὺς ἐν Κῶι ἐν ἁμέραις ἴχατι ἀφ᾽ οὗ xa ἐγμαρτυρηϑῆι, xal τὰ ἄλλα [πάντα] ] ποιούντω τοὶ προστάται περὶ τᾶν ἐγμαρτυριᾶν καϑάπερ καὶ τοὺς é|v Κῶι προστάτας γέγραπται ποιεῖν" τοῖς δὲ παραγενομένοις Καλυμ᾽νίων εἰς Κῶν ἐπὶ τὰν ἐπάχουσιν τᾶν μαρτυριᾶν ἀσφάλειαν 19 δότ] ἐν Κῶι Φιλῖνος20, διδόντω δὲ xal ἀνάχρισιν τοὶ σἰτραταγοὶ τῶν μαρτύρων ἑκατέροις x[a]) ἕνα μετὰ τοὺς πράτους [λόγους τᾶς δίχας]" ἀναχρινάντω δὲ xai το[ὺ]ς μάρτυρας ἑχάτεροι ὅϊσα τᾶς δίχας ἱ]]χνεῖται 21, ἄλλο δὲ μηδέν, xal τὸ ἐρωτα- δὲν ὑπὸ τοῦ μάρτυρος ἀνα γ]καζόντω 22. τοὺς ἀντιδίχους τοὶ στρατα- Y[ot εἰπεῖν, εἴ χα μὴ συνῆι392 τὸ ἐ]ρωτώμενον, ἐπερωτῆι δὲ ὑπὲρ αὐτοῦ τούτου τοὺς ἀντιδίχους 29. εἰ δέ χα τοὶ] λόγοι μὴ συντελέων- τὰν παρ᾽ ἀνφοτέρ[ων ποτὶ τὰν τήρησιν τοῦ ὕδατος 34, λ]εγόντω ἐς ὅ
xa τὸ ὕδωρ ἐ[γ]ρυᾶι25, συντελε[σϑέντων δὲ τῶν λόγ]ων διδόντω τοὶ
στρατα[γοὶ] τὰς ψάφου[ς αὐτίχα μάλα]. --Gtog πον].-.-- Ἀριστόδαμον ᾿Αγ[λαοστράτουῷθ,. π]αιδία ποτὶ τοὺς III
τῶν [ἄϊλλίω]ν [ΑἸϑ[ηναϊ]ων] ὁ βου[λ]όμενος. Pro diversa causarum natura ilic unicuique ex populo id permittitur, hic eis qui litigant solis.
19 Praestare debet Philinus (not. 19) ne occasione adventus illorum in insulam Con abutatur ad eos retinendos, ut pignoris loco sint pro pecuniis quas Calymniorum civitas ipsius pupillis debebat. Dttb. Cf. iam Mitteis Reichsrecht 419/20. 20 Dioclis f. Cous, tutor liberorum Diagorae, pro quibus verba fecit in iudicio (v. 86 sqq.). 21 Cf. n. 46g: [οἵδε ἐπρίαντο τοὺς ὀφείλοντ]ας τοῖς ϑεοῖς [.- xal αὐτοὺς x]al ὧν ἱχνέονται. 69: [Ὕσ]σωλδος [τοῦ δεῖνος Λε]οντίσκον Ἀρδυβέ[ρο καὶ] ὧν ἱχνεῖται N. 22 Suppl. Dttb. 28 Suppl idem. Litigantium enim est interrogare (ἀναχρίνειν), testium respondere. Quare in universum quidem iure meritoque illi, si vice versa festis ex ipsis quidpiam quaerat, recusabunt ne respondeant. At si eo modo consilio requirat testis, ut dilucidior fiat responso litigan- tium interrogatio quam ille parum intellexerit, necessario respondere de- bebunt, et si obstinate refragabuntur, cogendi sunt a magistratu penes quem iurisdictio est. 24 Suppl. inscr. jur. ex ἢ. 6890. 25 Indicativus ἐξερρύα n.11695. Becht. 28 Supplevit Becht. ex fragmento Calymnio apud Rossium Inscr. ined. II 1825: [Ἀρισ]τόδαμιος ἈΑγλαοστ[ράτου].
36
953. Cnidiorum arbitrium. I 4.
Yei[-|--*]o παρὰ τοὺς Κνιδίων 21 στρ[αταγοὺς --] ἐπὶ δαμιοργοῦ38 , 1 -
Ἀλχιμάχου ἀργυρί[ου | -- τοῦ τὶς ἁμῖν ἀφαιρεϑέντος ἀπὸ τοῦ χρέως 29 - , M 71 X / 30 - 5 , - , τοῦ Παυσ[ιμάχου xoi ᾿Ι]πποχράτευς 80 rdc τε ἀφέσιος τοῦ ταλάντου
60 ὅ φανἝ[τι] ἀφεῖσϑαι Καλύμνιοι ὑπὸ ΠΠαυσιμάχου xai Κλευμήδευς xai
65
75
t|&v φιαλᾶν 81 xal τῶν ἀλσέων 83 xoi τᾶν πεμπτᾶν 998 ἀφαιρεϑεισᾶϊν - 2 ^ , [c4 E 5 NON 34 K , d , 1 τᾶν ἀπαδοσίων Gc φαντι ἀποδεδώχεν αλύμνιοι [Παυσιμιάχωι xat Κλευμήδει χαϑ᾽ ὁμολογίαν Gy. φαντι ποιήσασϑαι Καλύμνιοι ποτὶ Παυ- σίμαχον καὶ Κλευμήδη, περὶ ὧν πάντων | ἀμφισβατεῦντι αὐτοῖς τοὶ Κλευμήδευς χλαρονόμοι 55: τούτων πάντων ἀφαιρεϑέντος τοῦ μέρευς, 8 εὑρίσχομες ἐϊπιπῖπτον ἐπὶ τὸ χρέος τὸ “Ἱἱπποχράτει ὀφειλόμενον, 5 , τ τ , 5 , ,
ἀφαιϊρεϑέντος δὲ χαὶ τούτου πλέονος ἀργυρίου, ὅ φαντι Καλύμινιοι » ^f T PM Y - , - * ^ , , -
ἀποδεδώχεν KAcopfjünt, xal τᾶν ἀλλᾶν ἀποδοσίων ἀφ[χιρεϑεισᾶν. πα- - α 5 - 5 , a bdo [4 ^ [4 Z0 - 23
σᾶν, ἃς ἐν tài ἀποχρίσει ἂν ἔδωχε ὁ δᾶμ|ος ὁ Κώιων τῶι Καλυ- νίων δάμω!: ἀνέλαβον ἄγγελοι παραγενόμενοι ἐς Κῶν ᾿Εξάχεστος 56, Χαριχλείδας, Ἀρατόϊφαντος 51, Ἀρατίδας, Εὐξίφαντος, γράψαντες ἀν- έ
γνίχα!μες 88 ἔχοντας τὸς ᾿ἱπποχράτευς χλαρονόμους ἐς τὸ χρέος ὃ
277 Cf.not.1. 28 Damiorgus eponymus Cnidiorum magistratus fuit. Realenc.IV 22860. 29 Attica formatitulo Dorico inserta, id quod inferiore aetate neutiquam insolitum est. 30 Cf. not. 1. 31 Phialas pignori oppositas vendiderant creditores. Dar. 32 Haec nemora Calymniorum publica hypothecae data erant creditoribus et ab eis cum aes alienum non redderetur venumdata. Dar. 33 De vectigali nescio quo hoc interpretatur N., cum Dar. pecuniam, quam civitas Calymniorum mutuam acceperat, ex quinta modo parte Hippocratis, ex reliquis quattuor Pausi- machi fuisse statueret. Detrahi igitur hic de eis quae repeterentur par- tem quae non Pausimachi, sed Hippocratis heredibus deberetur. At neque ipsa verba hanc interpretationem commendant, neque si tam exiguae fuissent partes Hippocratis in hoc negotio, facilem explicationem haberent quae v. 78—81 Coi dixisse feruntur de omni aere alieno illius filio et ne- poti reddito. Ac tamen ficticia haec esse non videntur, quandoquidem iudicibus Cnidiis de eorum veritate persuaserunt. 94 Cf. n. 5723.
85 Cf. not. 1. 986 Alcini f. (v. 89). 37 Aristolae f. (v. 90).
88 Simplex vocalis iota pro diphthongo εἰ in hac voce etiam apud Troze- nios (SGDI 3364, sqq.) et Delphos (239 B4) invenitur. Cf. Boeotorum «etvizo- (n. 20154, quod sane ex lege dialecti necessario τ pro εἰ habet. 39 Enun- liati conexio haec est: τᾶν ἀλλᾶν ἀποδοσίων πασᾶν, ἃς (acc. obiecti) ἔχοντας τοὺς Ἱπποχράτους xAapovópouc (acc. subiecti) ἀνέλαβον ἄγγελοι x. Nempe nuntii a Calymniis Con missi inde in litteris, quibus Coi ad Calymniorum epistulam responderent, notitiam de pecuniis domum reportaverunt quas acceptas tulerant Hippocratis heredes reipublicae Calymniorum. Verba ἔχειν, ἀπέχειν solennia sunt ubi quis pecunias accepisse se fatetur.
oT
858, 954 4 . ludicia. Pecuniae publicae. 14.5.
ὥφειλον Καλύμνιοι ἱπποχράτει, ὧι ἄρχει Καφίσ|ιος ἐπὶ Eppovaxtoc40* ἀπαιτεύντων δὲ ἁμῶν τὰ ὑπόλοιπα τῶν χρημάτων τούτων, ἃ γίνεται σὺν τίό]κωι, τὰ μέρη τὰ ἁμὰ οὐχ ἀποδιδόντι Καλύμνιοι φάΪμενοι ἀπο-
80 δεδώχεν αὐτὰ xai τοὺς τόχους τοὺς [γινομένους Κλευμήδει τῶι “Ἵππο-
85
χράτευς xai Κλευφάντωι τῶι Κλευμήδευς. τίμαμα τῶν χρημάϊτων ὧν διχαζόμεϑα τάλαντα τριάχοντα. |
ἀπεδιχάσϑη παρόντων]. τᾶν ψάφων ταὶ χαταδιχάϊζουσαι ἑβδομής- χοντὰ ὀχτώ, ταὶ δὲ ἀποδιχάζου[ται ἑχατὸν ἴχατι ξξ42, Ἐλαφρίου48 ἑβδόμαι ἐπὶ δέχα, [ἐ]]πὶ δαμιοργοῦ 28 Ἀλχιμάχου" συναγόρησε τοῖς π[αι]δίοις τοῖς Διαγόρο 44 Φιλῖνος Διοχλεῦς Κῶιος 20, τᾶι δὲ Κα- λυμνίων [π]|όλι “Εχατώνυμος Πρυτάνιος Μιλήσιος, ᾿Εξάχεστος Ἀλχίνου
90 Καλύμνιος, [Ἀρατόφαντος Ἀριστόλα Καλύμνιος 45.
40 Hermonax Coorum monarchus est. Ab eius magistratus tertio mense incipiebant usurae pecuniae ab Hippocrate Calymniis creditae. 41 Di- stinxit Wilheln AEMOest. XX 8084, de ἀποδιχάζειν cum genetivo provocans ad Diog.Laért. 1 71: τὸν δὲ φίλον πείσειεν ἀποδιχάσαι αὐτοῦ. Quod definite additur, reos praesentes in iudicio absolutos esse, cum eo conferri iubet IG I1 778 Ba οὗτος ἀπέφυγεν παρὼν χαὶ ἀπολογούμενος et Vit. decem orat. p. 884 A : προδοσίας ὥφλον Ἀρχεπτόλεμος ἹἹπποδάμου Ἀγρυλῆϑεν παρών, Ἀντιφῶν
Σωφίλου “Ραμνούσιος παρών. 42 Cf. 6389. 43 Mensis Cnidiorum cete- roqui ignotus. 44 AIAT'OPA. 45 Principem inter oratores locum
tenebat homo Milesius (cf. n. 7203, quem sine dubio propter iuris scien- tiae, sagacitatis, facundiae famam mercede acciverant patronum Caly- mnii; cui adiutores dati duo cives propter peritiam rerum domesticarum.
9. Peeuniarum publicarum administratio.
Adde n.544 Oropiorum res (2516) et 236—253 copiosa Delphicae ad- ministrationis documenta.
951. Fasti Tauromenitani, 2.0. 100. Tauromenii; nunc Mes- sanaein universitate. Edd. Franz Ann.Inst. X 1838,66; CIG 56410; Bormann IG XIV 423 (Syll.2 515; SGDI5221). Cf. Boeckh Metrol. Unters. 294. 842 et Opuscula IV 534; Rizzo Riv. stor. ant. IV 1899,573; V 1900, 74. 290; Willers Rh. Mus. LX 1905, 321; Cuntz Kiio VI 1906, 467/8. [H8]
Litterae €ZOZIICO. Compluria exstant genera litterarum publica- rum Tauromenitanarum: aq. Catalogi praetorum IG XIV 421. ὃ. Catalogi gymnasiarchorum IG XIV 422. c. Rationes hieropoeorum, quaestorum, sitophylacum; cuius generis praeter hanc tabulam septem (IG XIV 424—430) aetatem tulerunt, multo magis mutilatae. Has omnes litteras et foedere quod Hiero anno 263 a. Chr. fecit cum Romanis, in quo Tauromenitano-
38
954. Fasti Tauromenitani. : L5.
ἐπὶ Ἀπολλοδώρου τοῦ Ἀπολλοδώρου!" Ἀρτεμίι- σίου 2]. [πρϑ. Λυχίσχος Λυχίσχου Ἀσιν 4. ἱερομναμόνοι ςϑ ἔσοδος [τεσσαράχοντα λίτραι ἑπτὰ ὀγδο- ἤχοντα ὀχταχόσια τάλανταθ | 887 t. 401. ἔξοδος τεσσαράχοντα λίτραι, ἐννέα τεσσαράχοντα τρια- —849 t. 401. χόσια [ τάλαντα λοιπὸν ὀχτὼ τριάχοντα πενταχόσια τάλαντα ἴ.] 538 t.
rum quoque civitas ei permissa est (Diodor. XXIII 4, 1), recentiores et colonia Romana illue deducta a. 21 a. Chr. (Cassius Dio LIV 7, 1 — annum 36 praetulit Willers) antiquiores iudicat Borm., recte sine dubio. Ac ni plane fallimur cum rationes magistratuum tum magnam partem reliqua- rum litterarum saeculis alteri exeunti et primo a. Chr. n. vindicant litte- rarum formae, praecipue Z et Z (cf. n. 708 cum adn.). Nova tabula inter annos 70, quo foederata erat civitas Tauromenitana (Cic. in Verr. III 13. V 56), sed antequam colonia deduceretur, a municipio Tauromenitano quod tunc constitutum esset perscripta esse videbatur Willersio (Ll. 310) Annis 42— 80 quibus S. Pompeius in Sicilia dominabatur attribuit Cuntz, propterea quod lulii nomen nusquam occurrit. 1l In omnibus titulis Taurome- nitanis anni significantur praepositione ἐπὶ cum genetivo nominis pro- prii, nulla usquam addita magistratus appellatione; videntur hi archontes eponymi esse. Ceterum in fastis praetorum quattuor anni ἐπὶ Ἀπολλοδώ- poo inscripti sunt, tres (vigesimus quartus, undetrigesimus, quadragesimus) in maximo fragmento (IG XIV 421 I) quod nonaginta octo annorum con- tinua serie magistratus recenset, quartus ἐπὶ Ἀπολλοδώρου τοῦ Νεμιηνίου in fragmento II. Sed quintus, diversus ab illis, est harum rationum annus, quippe quem a quarto quidem distinguat paternum nomen, a tribus reli- quis vero praecedentium annorum significationes ἐπὶ Εὐχλείδα, ἐπὶ Λυχί- 6x00, ἐπὶ Σίμου. Nam aute hunc Apollodorum archon fuit Ariston (not. 10). Qui scribae praetorum officio functus est archonte Damatrio Philonis filio (IG XIV 421 II4g) nescio an idem sit qui hic archon recensetur. 2 Pri- mus hic est fastorum Tauromenitanorum mensis, secundus Dionysius (v. 44). Ex reliquis eiusdem generis tabulis una 4283, Dionysium mensem habet. Cum mensis Apellaeus, qui duplicabatur annis intercalaribus (Ἀπελλαίου δευτέρου 4299), primum semestre clausisse et ante ipsum solsti- tium aestivum locum habuisse videatur, sequitur ut annus civilis Tauro- menii a bruma initium ceperit. 9 Hae litterae ligatae (TP) menstruos πρυτάνεις senatus significare videntur. 4 Compendia nominibus, prae- cipue prytanum, addita pagos civitatis Tauromenitanae significant unde quisque oriundus erat. 5 Hieromnemonas sacrorum curam habuisse F. ex ipso nomine collegit. Eiusdem generis hieromnemones Calchedone (CIG 37945) et Segestae (IG 2914) fuisse adnotat Gilbert Gr. Staatsalterth. 113344, Alia testimonia dubia sunt, nam fuisse etiam aliud hieromne- monum genus docet Aristot. Pol. VII 8 p. 1321 ba, ἑτέρα δ᾽ ἀρχή, πρὸς ἣν ἀναγράφεσϑαι δεῖ τά τε ἴδια συμβόλαια xal τὰς χρίσεις £x τῶν Orxaovrpiov* παρὰ
99
10
"
954. Pecunia publicae. I5.
“- 5 τούτου ἐν éxtwpova8 [Παυσανίᾳ Ilaucav(a 'Aps90.9 τεσ- , , n «ἣ» , , σαράχοντα λίτραι ἕν ἑβδομήχοντα τάλαντα ' y [4 , ον é M A , 10 τ xal παρὰ | ἱερομναμόνοις τοῖς ἐπὶ Ἀρίστωνος 10 λοιπὸν τέσσαρες | ἐνενήχοντα λίτραι, δέχα ἑχατὸν τετραχισ- χίλια μύρια [ τάλαντα. δὲ τοῖς αὐτοῖς τούτοις χαὶ τὰς γραφὰς τῶν δικῶν γίνεσϑαι δεῖ χαὶ τὰς εἰσαγωγάς. ἐνιαχοῦ μὲν οὖν μερίζουσι καὶ ταύτην εἰς πλείους, ἔτι δὲ (οὖ) μία χυρία τούτων πάντων" χαλοῦνται δὲ ἱερομινήμονες χαὶ ἐπιστάται xal μνήμονες χαὶ τούτοις ἄλλα ὀνόματα σύνεγγυς. Hi neque aerarium habebant neque pecunias ero- gabant, ut appareat eis nihil nisi nomen commune fuisse cum illis Tauro-
. menitanis. Dttb. Adde Hepding Realenc. VIII 1490, 6 Ordo nume-
rorum, quo ascenditur a minore ad maiorem, Siculorum proprius erat, id quod praeter reliquas eiusdem generis rationes cum gymnasiarcho- rum Tauromenitanorum tabulae docent (IG XIV 422;sqq. tum versus epigrammatis quod anathemati filiorum Dinomenis inscriptum erat 25 ἑχατὸν λιτρῶν χαὶ πεντήχοντα ταλάντων (Syll. I3 p.38 n.359. De aere haec intellegenda esse inde apparet, quod in sitophylacum rationibus ple- rumque pecuniae a frugibus distinguuntur praemisso genetivo γαλκοῦ (v. 29. θά. 98, multo rarius χρημάτων (IG XIV 4305... χρῆμα τὸ δανειζόμενον ibid. 422 III,45. Non aliter igitur tum γαλχός de pecunia in universum usur- pabatur Tauromenii, atque Athenis et alibi ἀργύριον. Libram (λίτραν) dj- midiam minae, centesimam et vigesimam talenti partem esse B. compro- bavit cum horum titulorum ope, tum scriptorum testimoniis. Etenim priorum opinionem, qui libram et minam idem pondus existimabant, re- darguunt loci cum epigrammatis supra allati tum harum rationum, qui iuxta talentorum numerum plus quam sexaginta minas usque ad 119 (IG XIV 430;) separatim enotant. Ipsum vero centum viginti numerum monstravit locus Vitruvi X 21, 7: gubernabant eam (machinam) homines C habentem pondus talentum quattuor milium, quod fii CCCCLXXX pondo (4000. 120 — 480000). Idem apparet ex compluribus harum tabularum nominibus, veluti v. 49 sqq. ubi ex 2672 tal. 91 librarum summa expensis 2269 talentis et 107 libris restant 2 talenta et 104 librae. Cf. etiam Hesych. μνᾶ" λίτραι δύο (III p. 1501 Schmidt) et Schol. Ven. ἃ ad Hom. V 269 τὸ -δὲ τάλανταν νῦν μὲν px δραγμιὰς (errore pro λίτρας) ἔχει. 1 Haec ratio et aliae quas in margine indicavimus accurate conveniunt. At aliis haud paucis locis rationes aut omisso uno vel altero ex illis tribus numeris mancae sunt (not. 25) aut erroribus qui in numeris incidendis commissi erant tur- batae (not. 20). 8 Pars pecuniae, quae restabat, Pausaniae, quem ar- gentarium fuisse Franzii coniectura est perquam probabilis, asservanda tradebatur dum ea opus esset ad sumptus reipublicae. Cf. Francotte Finances cités gr. 1392. 9 Ἀρεϑ(ούσιος) F. non de nobilissimo fonte Syracusano intellegens, sed de loco ceteroqui ignoto agri Tauromenitani. Cf. n. 269 Καὶ ᾿Ερεϑουσίωι Μαχεδόνι, Ziebarth IG XII 9 p. 148,6. 10 Ar- chon proximi ante Apollodorum Apollodori f. anni (not. 1).
40
15
20
25
954. Fasti Tauromenitani. I5.
τούτου ἐν ἐπιμονᾷ Ilaocavía [Παυσανία Ἀρεῦ. | ὀγδο-- ἥκοντα λίτραι, ὀγδοήχοντα τετραχόσια τάλαντα. | ταμίαις 11 ἔσοδος δέχα ἑχατὸν λίτραι ἑπτὰ εἴχοσι ἑξαχό- πθ27|.110]. cia ἑπταχισχίλια τάλαντα ἔξοδος ἑβδομήχοντα λίϊτραι, τέσσαρα ὀγδοήχοντα τρια- χόσια ἑπταχισχίλια [ τάλαντα —'1384t. 10]. λοιπὸν τεσσαράχοντα λίτραι, τρία τεσσαράχονίτ]α | δια- χόσια τάλαντα. 2481. 401]. xai ἐν ἐπ()μονᾷ 12. Παυσανίᾳ Παυσανία | Aps8. τεσσα- ράχοντα λίτραι, τρία τεσσαράχοντα διαχόσιϊα τάλαντα xal παρὰ ταμίαις τοῖς ἐπὶ Ἀρίστωνος 19. λοιπὸν ὀχτὼ ὀγδοήχοντα λίτραι, τέσσαρα ἐνενήκοντα διαχόσια τετραχισχίλια ἕξ δέχα μυριάδες | ταλάντων. τούτου ἐν ἐπιμονᾷ [Παυσανίᾳ [[αυσα]νία Ἄρεϑ. τρι- ἄχοντα ἑπταχόσια τάλαντα xai ἐν ἀνδο|χεία 14 Ζωτιχοῦ Εὐβουλίδα "Aso. ὀγδο- ἤχοντα λίτραι, ξξ ἑξήχοντα ἑξαχοσία χίλια τάλαντα. σιτοφυλάχοις 15: χυάμων 16 ἔσοδος ἕνδεχα ἡμίεχτα, 768 m. 11 h. ὀχτὼ ἐ[ξ]ήχοντα ἑπταχόσιοι μέδιμνοι ἔξοδος | ἑπτὰ ἡμίεχτα τ ἢ. λοιπὸν τέσσαρα ἡμίεχτα, ὀχτὼ [ ἑξήχοντα ἑπταχόσιοι "768m. 4h. μέδιμνον
11 Quaestorum (ταμιιῶν) collegium annuum omnesreditus et expensas ci- vitatis curasse videtur praeter eas quae ad rem divinam et quae ad annonam spectarent. Nam ἱερομνήμονας et σιτοφύλαχας plane separatas a quaestori- bus rationes habuisse hae tabulae docent. 12 €TIMONA. 18 Ct. not. 10. 14 Quid inter ἐπιμονάν et ἀνδοκείαν intersit se ignorare fatetur Fr. Redit eadem vox in rationibus gymnasiarchorum IG 422 III459: ἐν ἀνδο- χεία![-], nullo addito nomine, sed statim subiuncta pecuniae summa, quia plura eiusmodi negotia comprehenduntur. Vox ἀνδοχεία non ab ἀναδογή descendit, sed manifesto a nomine derivato ἀνδοχεύς (ἀναδογεύς). Cf. Hesych. ἀνάδογος" val ἀναδοχεύς διχῶς ἐλέγετο. S. V. ἀνδοχεύς" ἀνάδοχος. Hoc nomen vero constat praedem significare. Quare residuas pecunias a magistra- tibus partim in mensa argentaria Pausimachi (not. 8) depositas, partim hominibus privatis, qui praedibus reipublicae satisdarent, mutuas datas existimamus. Cf. Partsch Gr. Bürgschaftsr. 353. 1174. 307. 15 Sum- mam annonae curam habebant σιτοφύλαχες, qui frumentum publice com- paratum et asservabant, qua ex re nomen traxerant, et civibus divende- bant. Perveniebant autem ad eos frumentum partim a sitonis (not. 20), qui id publica pecunia coémebant, partim ab agertis (not. 19), qui mer-
41
954. Pecuniae publicae.
ι M » m , y xai παρὰ σιτο[ἰφυλάχοις τοῖς πρότερον 17 ' 30 χαλχοῦ 18 λοιπὸν τέσσαρες | δέχα λίτραι, ἑπτὰ τριάχοντα ᾿ πενταχόσια πενταχισχίλια | τάλαντα" , 5 hl - , , Ὺ t τούτου ἐν ἐπιμονᾷ [laocavia Ilaucav(a εἴχοσι | ἑπτα- χόσια τάλαντα. , 1 [ 1 I - 5 χυάμων λοιπὸν [π]χρὰ μὲν σιτο[φυλάχοις τοῖς πρότε- pov τρία ἡμίεχτα, ὀγδοήχοντα | τετραχόσιοι μέδιμνοι, 35 xal ἡμέδιμνος ἕχδεχα | μέδιμνοι μελίνας, M .ι 5 y -19 τω γ Ψ M παρὰ δὲ ἀγέρταις 19 τοῖς πρότερον χυάμων λοιπὸν ὀχτὼ δέχα | μέδιμνοι. σιτωνίωι390 Φρύνιος 21 ἔσοδος ὀγδοήχοντα λίτραι, ἕν ἑβδομήχοντα ἐναχόσια χίλια τάϊλαντα 40 ἔξοδος. ὀγδοήχοντα λίτραι, ἕν ἑβδομήχοντα | ἐναχόσια χίλια τάλαντα Y 3 Mi ej r , [nd 5 , xal λοιπὸν τρεῖς πεντήχοντα λίτραι, ἕνδεχα ἐναχόσια χίλια τάλαντα. σ[]τωνίω: Εὐχλείδ α λοιπὸν τεσσαράχοντα λίτραι, πέντε ἐνενήχοντα ἑξαχόσια | τρισχίλια τάλαντα.
cedem fundorum publicorum a conductoribus exigebant. Utrumque ma- gistratum sitophylacibus subiunctum fuisse et eorum iussu egisse ex his tabulis apparet, quippe quae omnes rei frumentariae rationes ad unos sitophylacas referant. 16 Fabam principale Tauromenitanorum nutri- mentum fuisse merito ex his rationibus collegit F. Medimnus dividitur in duodecim ἡμίεχτα. Sex ἡμίεχτα voce ἡμέδιμνος significari solent. F.
17 CF. v. 8. 18. 18 Cf. not. 6. 19 In tabulis Heracleensibus (IG XIV 645 1,05. 110. 177) σιταγέρται sunt, qui fruges ἃ conductoribus agrorum publicorum et sacrorum colligunt. Idem officium ἀγερτῶν apud Tauro- menitanos fuisse videtur. F. 20 Duo σιτώνια, quibus praeerant Phry- nis et Euclidas, publica auctoritate et pecuniis ex aerario erogatis con- stituta fuisse videntur. Quibus quod in aliis eiusdem generis rationibus (IG XIV 427 ΠῚ 90. 35- Il;s5. 31- 428g. 429 Ig. 16. 25. 33- 1... 430 Ia. IIg. ?9 (ter- tium accedit σιτώνιον παρὰ τῶν ἐπαγγειλαμένων, id per annonae carita- lem privata civium munificentia constitutum videtur. Cf. n. 49554 sqq.: διαγωνιάσαντος τοῦ δήμου xal οἰομένου δεῖν σιτωνῆσαι, εἰς δὲ ταῦτα χρείας πα- ρασχέσϑαι τοὺς εὐπορουμένους, πρῶτος συνελϑούσης ἐχλησίας ἐπηγγείλατο εἰς τὴν σιτωνίαν γρυσοῦς χιλίους. Luculentum est Samiorum exemplum ἢ. 9176 (Zi). Ceterum quod hic, etsi redituum et expensarum plane eadem est summa, tamen 1910 t. 531. superesse dicuntur, id F. ita interpretatur, ut ex anno proxime superiore haec restare sumat. Ac sane, nisi graviter errasse lapi- cidam existimabimus (not. 7) ei assentiendum erit. 21 Nomen Φρῦνις Tauromenii non infrequens fuit. Cf. IG XIV 421 I45, 5, as al.
42
954. Fasti Tauromenitani.
*
b Διονυσίου: np. Ἡράχλητος Ἀπολλοδώρου 23 Oiz. Tiox. | 45 ἱερομναμόνοις ἔσοδος ἑξήχοντα λίτραι, ἕν | ἑβδομή- χοντα δισχίλια τάλαντα ἔξοδος εἴχοσι λίτραι, | δισχίλια τάλαντα λοιπὸν τεσσαράχοντα λίτραι, ἕν ἑβδουήϊχοντα τάλαντα, ἐν ἐπιμονᾶ []αυσανίᾳ []αυσανία Ἀρεῦ. 50 ταμίαις ἔσοδος μία ἐνενήύχοντα λίτραι, δύο ἐβδο ἤχον[τα ls S S Dn POPE] , ἐναχόσια δισχίλια τάλαντα YE CRINE: ' ἢ 35 ON ENU MD e ΓΑ, 2 , ἔξοδος ἑπτὰ ἑχατὸν λίτραι, | ἐννέα ἑξήχοντα ἐναχόσια δισχίλια τάλαντα λοιπὸν τέσσα[ρες ἑχατὸν λίτραι, δύο τάλαντα xai ἐν ἐπιμονᾷ [Παυσανίᾳ ΠΠαυσανία Ἄρεϑ. τεσσαρά- χόσια τάλαντα
χοντα λίτραι, τρία τεσσαράχοντα δια 5b xal παρὰ ἱερομναμόνοις τοῖς ἐπὶ Ἀρί(σ)τω[νος 34. λοι- πὸν τέσσαρες ἐνενήχοντα λίτραι, δέχα ἑκατὸν | τετρα- χισχίλια μύρια τάλαντα. τούτου ἐν ἐπιμονᾷ [Ταυ[σ]α)νίᾳ Π}αυσανία Ἄρεϑ. ὀγδο- ᾿ ἤχοντα λίτραι; τέσσαρα ὀγδοήκοντα τετραχόσια τά- Àawa —/ xal παρὰ ταμίαις τοῖς ἐπὶ Ἀρίστωνος λοιπὸν ὀχτὼ 60 ὀγδοήχοντα λίτραι, τέσσαρα ἐνε[ίνήχοντα διαχόσια τε- τραχισχίλια ἕξ δέχα μυριάδες ταλάντων" τούτου ἐν ἐπιμονᾷ [Παυσανίᾳ ΠΠαυσανία Ἂρ[εϑ.1] τριά- χοντα ἑπταχόσια τάλαντα xai ἐν ἀνδοχείᾳ Ζωτι[χοῦ Εὐβουλίδα Ἄσσιτ. ὀγδοήχοντα λίτραι, ἕξ ἑξήκοντα | ἑξαχόσια χίλια τάλαντα 65 σιτοφυλάχοις" χαλκχοῦ ἔσοδος | ὀγδοήχοντα λίτραι, ἕξ ἑξήχοντα χίλια τάλαντα | ἔξοδος ὀγδοήχοντα λίτραι, ἕξ ἑξήχοντα χίλια [τάλαντα χυάμων ἔξοδος 25 ἑπτὰ ἡμίεχτα διαχόσιοι | μέδιμνοι. λοιπὸν ἐννέα ἡμίεχτα, ἑπτὰ ἑξήχον]τα πενταχύόσιοι μέ- διμνοι 70 χαὶ παρὰ σιτοφυλάχοις | τοῖς πρότερον χαλχοῦ λοιπὸν τέσσαρες δέχα λίϊτραι, ἑπτὰ τριάχοντα πενταχόσια
, , revcaxto|y tta. τάλαντα.
I δ.
2011 t. 60 1.
— 2000 t. 201. 41 t. 401.
2972t. 911. — 2969 t. 1071.
2t. 1041.
1066 t. 801. —1066 t. 80 t. SW] (168 m. 4 h.) 200 m. 7 h.
567 m. 9 h.
22 Cf.not.2. 23 Idem homo archon eponymus est IG XIV 422 IIL4s. 24 APITO)IIOC. Cf. not. 10. 25 Lapicidae neglegentia omissa est £co- $oc, quae si reliqui duo numeri recte exarati sunt 768 med. 4 hem. fuit.
43
954. Pecuniae publicae. 16.
τούτου ἐν ἐ[πι]μονᾷ Παυσαϊνίᾳ [ΠΠα]υσανία Aps(8). st- χοσι ἑπταχόσια τάλαντα].
δ χυάμων λοιπὸν παρὰ μὲν σιτοφυλάϊΪχοις τοῖς πρότε- ρον τρία ἡμίεχτα, ὀγδοήκοντα | τετραχόσιοι μέδιμνοι, xal ἡμέδιμνος ἕνδείχα μέδιμνοι μελίνας,
παρὰ δὲ ἀγέρταις | τοῖς πρότερον χυάμων λοιπὸν ὀχτὼ
,
δέχα μέ[ὃ]:. μνοι. 80 σιτωνίωι Φρύνιος ἔσοδος χίλια τάλαντα [τὸ ϑησαυ- ρισϑέν26, χαὶ λοιπὸν 21 τρεῖς π[εντ]ήχοντα λίτραι, | ἕνδεχα ἐναχόσια τάλαντα. σιτωνίωι Εὐχλείδα [ἔξοδος 28 ἐννέα ἑβδομήχοντα (v.42:3695 t. 401.) € τριαχόσια] [δισχίλια τάλαντα] — 9319 t. λοιπὸν τεσσαράχοντα [λίτραι, | ἕξ. δέχα τριαχόσια 1316 t. 401. χ]ίλια τάλαντα. [25 mp. ἢ Ad ἱερομναμόνο[ις ἔσοδος |...- λίτραι, -— ὀγδ]οήχοντα χίλια τάλαϊντα] | 85 ἐἔΐξοδος .. λίτραι, ἐννέα ὀγδοήχοντα ἐν αχόσια τά]λαντα [λοιπὸν -.] λίτραι, ἕν ἑχατὸν τάλαντα]. | ' ταμίαις ἔσοδος πέντε λίτραι, τρία τριάκοντα δ[ιακό]σια 5288 ἐ. 51. πενταχισχίλια τάλαντα ἔξοδος ἑπτὰ ἐνενήχονίτα λίτραι, ὀχτὼ ἐναχύσια τετρα- — 4908 t. 971. χισχίλια τάλαντα 90 λοιπὸν [ ὀχτὼ εἴχοσι λίτραι, τέσσαρα εἴχοσι τριαχόσια 8841. 281. τάλαντα | χαὶ παρὰ ἱερομναμόνοις τοῖς ἐπὶ Ἀρίστωνος λοιπὸν τέσσαρες δέχα λίτραι, ἕξ εἴχοσι ἑξαχόδια τρισχίλια upra | τάλαντα xai παρὰ ταμίαις] τοῖς ἐπὶ Ἀρί(σ)τωνος 39 λοιπὸν | ὀχτὼ τεσσαράχοντα λίτραι, ἕν τριάχοντα ἑξαχόσια ὀχτα- 95 χισχίλια πέντε δέχα μυριάδες ταλάντων.
26 Quia tum ipsum non opus erat frumentum coémi, haec mille ta- lenta in praesentia asservata sunt. 2'" Non ex illis mille talentis haec reliqua fuerunt; neque enim ulla ἔξοδος hic perscripta est et definite enun- tiatur illa non expensa esse. Immo haec ex pecuniis quas iam ante in manibus habuerant sitoni supererant; cf. v. 42. 110. 111. 28 Nulla hic recensetur ἔσοδος, ita ut ἔξοδος detrahenda sit de illis 3695 t. 401., quas pro- ximo mense superfuisse scribitur v. 42. 48. Inde expensarum numerum supplevit F. 29 APITONOC.
44
100
105
954. 955. Fasti Taüromenitani. Arcesinenses. I5.
τούτου | ἐν ἀνδοχείᾳ Δωτιχοῦ Εὐβουλίδα ὀγδοήχοντα λίτραι, [ἕξ ἑξήχοντα ἑξακόσια χίλια τάλαντα. σιτοφυλάχοις" | χαλχοῦ ἔσοδος ὀγδοήχοντα λίτραι, δδδΛή΄᾽ 11021.80]. ἑπταχόσια χίλια | τάλαντα. 1702t. 801.
ἔξοδος ὀγδοήχοντα λίτραι, δύο ἑπταχόσια χίλια [τάλαντα - -
χυάμων ἔξοδος 80 ἑπτὰ ἡμίεχτα, δύο | πεντήχοντα (v.68:567 m.9h.) τριαχόσιοι μέδιμνοι 352 τη. 1}.
λοιπὸν | δύο ἡμίεχτα, πέντε δέχα διαχόσιοι μέδιμνοι 215m.2h.
xal παρὰ | σιτοφυλάχοις τοῖς πρότερον χαλκοῦ λοιπὸν τέσσαρες | ἐνενήχοντα λίτραι, τρία ὀγδοήχοντα ἑξαχό- ceux. τε[τραχισχίλια τάλαντα.
χυάμων λοιπὸν παρὰ μὲν σιτο[φυλάχοις τοῖς πρότερον τρία ἡμίεχτα, ὀγδοήκοντα | τετραχόσιοι μέδιμνοι, xat ἡμέδιμνος ἕνδεχα μέ διμνοι μελίνας.
παρὰ δὲ ἀγέρταις τοῖς πρότερον χυάϊμων λοιπὸν ὀχτὼ δέχα μέδιμνοι. |
110 σιτωνίωι Φρύνιος λοιπὸν τρεῖς πεντήχοντα λίτραι, | ἕν-
δεχα ἐναχόσια τάλαντα παρὰ σιτώναις τοῖς ἐπὶ Θεο]- δώρου 81. : σιτωνίωι ὐχλείδα λοιπὸν τεσσαράχοντα | λίτραι, ἕξ δέχα τριαχόσια χίλια τάλαντα παρὰ ἀγέρ᾽]ταις τοῖς ἀπὸ σιτωνίας 92, 30 Ne hic quidem illo mense ulli fuerunt reditus (cf.not. 28), ut de residuis superioris mensis (v. 68. 69) facta sit expensa; haec ratio accurate convenit. 31 Non proxime superioris anni hic fuit eponymus; nam cum uno modo loco hic commemoretur, Aristo vero sexiens, (v. 8. 18. 54. 58. 91. 93), pro- babile est Theodorum, Aristona, Apollodorum Apollodori f. hoc ordine se excepisse, etsi mirum est sitonas magistratu finito etiam per plus quam annuum tempus pecunias publicas in manibus habuisse. 32 Obscu- rum hoc; non pecuniae ἀπὸ σιτωνίας esse dicuntur, sed ἀγέρται. Hoc vix aliam habet explicationem atque eosdem homines primum σιτώνας, deinde ἀγέρτας fuisse. Sed si id tum casu accidit, non perspicitur quo consilio in tabulis publicis commemoretur; sin lege constitutum erat, cur hoc solo loco scriptum sit obscurum est.
955. Arcesinensium cum Praxicle Naxio pactum, saec. IV/III. Arcesinae Amorgi. Edd. Kumanudes Bull. Hell. VIII 1884 23 (Wachsmuth Rh.Mus. XL 1885, 287; Inscr. jurid. Gr. 1313, XV 4; Syl1.2517; Delamarre IG XII 7, 67 B). Cf. Dareste Bull. Hell. VIIL 373; Szanto Wien. Stud. VII 232; Sonne De arbitris LVII. LVIII. CXXVI. (Hi
45
S z- «es
955. Pecuniae publicae. I5.
[τύ]χΧ[η] &[1997]1. μηνὸς “Εχ]ατομβαιῶνος ἐν Νάξωι2 αἰσυμνώνίτων 8
A 1 , 2 2 z , δῇ ' M - 4 .ν Πένους x«i Σωστράτου, ἐν Ἀρχεσίνηι δὲ μηνὸς Μιλτοφοριῶνος, [ἄρ|χ]οντος Κτησιφῶντος, Πραξιχλῆς Πολυμνήστουδ ἐδάνεισεν τίῆι πό ]λε[.] τῆι Ἀρχεσινέων 8 ἀργυρίου Ἀττιχο[ῦ] τρία τάλαντα ἀχίνδυνομ, πα[ν[τ]ὺς 7 χινδύνου Πραξιχλεῖ àz[t] τόχωι πέντ᾽ ὀβολοῖς τὴμ μνᾶν ἑχάστην το[ῦ | μην]ὸς ἑχάστουϑ, δανειστῶν 9 ἐλϑόντων 10 δημοσίαν ΠΠρω-
Litteraturam Kum. saeculo II. Del. IV aut ΠΙ tribuit. ^ 1 .. MA..... K., i.e. XHA (Dttb.). 2 Naxiorum Hecatombaeon quin Attico respondeat vix dubium erit. Cf. Bischoff De fastis Gr. 394 et Realenc.? Kalender 8 50. Ceterum fastorum Naxiorum propterea hic ratio habetur, quia creditor illinc oriundus est (not. 5). 8 Eponymus Naxiorum magistratus; cf. IG XII 9, 2235. Similis est αἰσυμνήτης Teiorum (n. 38g) et Milesiorum (n. 57) et Cymaeorum (Aristot. fr.481 p. 1557 a 2), at plane diversa cum illa αἰσυμνητεία quam Aristoteles Pol. III 14 p. 1288 b 25 αἱρετὴν τυραννίδα interpretatur, tum αἰσιμνᾶται Megarensium et colonorum, qui senatus praesides sunt (cf. n. 641,. 70959). 4 Miltophorionis nomen W. refert ad fucum sive algam marinam qua tingi solebant nobilissimae illae vestes Amorginae, collatis qui de hoc vestium genere afferuntur a Bursiano Geogr. II 3123 scripto- rum locis. At ex his nemo coloris mentionem facit nisi schol. Aristo- phanis Lysistr. 150 oi μὲν χρώματος εἶδος τὴν ἀμόργην, οἱ δὲ ἀπὸ νήσου Ἀμόργου τοὺς Ἀμοργίνους χιτῶνας ὡς τὰ Θηραῖα ἀπὸ Θήρας νήσου. Hinc lubri- cum esse de coloris genere quo Amorgii usi essent quicquam colligere sponte patet. Neque omnino μίλτος unumquemque colorem rubrum signi- ficat, ut W. putare videtur, sed rubricam sive terram Sinopida cf. (n. 97265). Ceorum μίλτος tractatur IG II? 1128. 5 Naxium fuisse praeter praescripta (not. 2) docent v. 13. 19. 6 Praeter hoc alia exstant documenta de pecuniis quas mutuas sumpserat Arcesinensium civitas (IG XII 7, 68—'0). Haec omnia syngraphae formam et naturam habent (hoc instrumentum identidem 7, συγγραφή vocatur, cf. v. 41. 44. 45. 47. 50, quae propterea in eiusmodi negotiis perfrequens est, quia creditori optimam facultatem sua recuperandi praebebat. 7 Suppl. W. 8 Le. 1000 per annum ex nostro significandi more. Non nimiae sunt hae usurae pro illius aetatis consuetudine. Ex reliquis instrumentis Amorgiis (not. 6 unum maiorem usuram (12 0,0), aliud minorem (8!/59/j habet. Sacrae Apollinis Delii pe- cuniae per saecula a. Chr. n. tertium et alterum eadem quam hic habe- mus usura mutuae dabantur (Bull. Hell. VI 68 sq.. Idem eadem fere aetate (CIG 359943) in pecuniis Minervae Iliadis factum est. W. Cf. Billeter Gesch. des ZinsfuBes 66. 9 Non magistratus sunt, sed homines ad hoc unum negotium perficiendum a populo electi, ut σιτῶναι n. 4939 et ἱεροποιοί n.1052,. Item si quando pecuniae publicae aut sacrae mutuae dandae sunt, ἐχδανεισταί suffragiis senatus aut populi creari solent (n. 74239. IG IX 1, 6948. Apud Delios qui commemorantur προδανεισταί (Bull. Hell. VI 69; IG XI 2083 Azg. XIV 439) ei idem negotium syngraphae conscribendae et pecuniae accipiendae habent ac δανεισταί Arcesinensium, sed praeterea
46
955. Arcesinenses. I5.
τομάχου χαὶ Avo]. . .o0c, χατ[ὰ] τὸ ψήφισμα ὃ εἶπε Στ[ησα]γόρας.
ὑπέϑετο δὲ [Πραξιχλῆς τά τίε | χ]οινὰ τὰ τί]ς πόλεως ἅπαντα 11 χ]αὶ [τ]ὰ ἴδια τὰ Ἀρχεσινέων 12 xal τῶν οἰχούν[[τ]ων ἐν Ἀρχεσίνηι 18 ὑπάρ- 10 [χοντα] 14 ἔγγαια xat ὑπερπόντια 15, ἀποδώσουσιν τὸν [μὲν τόχον χαϑ᾽ ἐνιαυτὸν 16 ἕχαστον οἱ [τ]χμίαι οἱ τὰς προσόδους ἐγλέγοντες | τὰς Ἀρχεσινέων᾽ ἐὰν δὲ μὴ ἀποδῶσιμ. 117, πραχτοὶ ἔστωμ. 18 Πραξιχλεῖ οἱ μὴ [ ἀποδόντες19 ἡμιόλιον τὸ ἀργύριον ἐχ τῶν ἰδίων πράξει πά-
etiam suam fidem pro aere alieno a civitate contracto interponunt, cuius rei hic nulla est mentio, sine dubio quia omnes Arcesinenses singillatim obligantur (not. 12. Cf. Rehm Milet I n. 138 p. 297. 10 Nempe & Νάξον. Item usuras Naxi pendere iubentur Arcesinenses (v. 19. Etiam in instrumento de Nicaretae Thespiensis cum populo Orchomeniorum ne- gotiis pecunia Thespiis numerata est (IG VII 31725». Inscr. jur. I 298).
11 Cf. n.647,y Iam Demosthenis aetate Oritarum civitatem reditus publi-
cos pignori opposuisse refert Aesch. III 104, Memnona Rhodium Lampsaci idem fecisse legitur in altero Oeconomicorum libro qui perperam Ari- stoteli tribuitur 2, 29 p. 1351b 7. De aedificiis publicis hypothecae datis cf. Strabo XIII 622. Athen. ΧΙ 508f.; pascua oppignerantur IG VII 31713;. W. Cf. Hitzig Gr. Pfandrecht 19. 12 Praeter civitatem igitur omnes cives singillatim debitores sunt. Iure W. monuit, iam non tam immania et in- audita videri posse quae Iosephus Ant. Iud. XVI 343 de syngrapha a Syl- laeo Herodi data referret: τὸ δάνειον εἰπὼν (Νικόλαος ὁ Aapownyóz) τῶν zex- ταχοσίων ταλάντων xal τὴν συγγραφήν, ἐν T) καὶ τοῦτο ἦν προσγεγραμμένον, ἐξεῖ- ναι τῆς προϑεσμίας παρελθούσης ῥύσια λαμβάνειν ἐξ ἁπάσης τῆς χώρας, τὴν μὲν στρατείαν οὐ στρατείαν ἔλεγεν, ἀλλ᾽ ἐπὶ διχαίαν (Ὁ) τῶν ἰδίων ἀπαίτησιν χρημάτων. 13 Etiam inquilinorum (μετοίχων) bona creditori occupare licere sane mireris; sed eiusdem inconstantiae est, qua Athenis hi etsi cives non sunt tamen milites conscribuntur. 14 Suppl. W., qui monet solenniter totam rem familiarem τὰ ὑπάρχοντα vocari. Cf. IG VII 3172 as.
15 Dem. XXXV 12 ἐχ τῶν τούτων ἁπάντων χαὶ ἐγγείων καὶ ναυτικῶν com- parant W. et editores Inscr.jur. Atqui ὑπερπόντιος non est marinus vel navalis, sed transmarinus, ita ut in insula exigua fere ad idem redeat atque ὑπερόριος. Necessario igitur et quae Amorgi sunt et quae peregre bona intellegenda sunt. 168 Eadem aspiratio est in testamento Epi- ctetae IG XII 3, 330594. W. 17 Hoc quoque tralaticium esse in eius- modi contractibus observavit W. allatis Dem. LVI 38. IG VII 317257.
18 Cf. IG XII 3, 330 5g al. 19 Quaestores, qui pendere debebant v. 15. Probe igitur distinguenda sunt, quae praecipiuntur si in numerandis usuris et si in ipso capite reddendo mora intercedat. Illic soli magistratus con- veniuntur a creditoribus, hic multa duplicis summae civitati infligitur,
quam creditori a singulis civibus exigere licet (v. 23—29). Inscr. Gr. jur.
20 De hac multa summae sesquialterius cf. n. 9634, ;9 et exempla allata ad I. Olymp. 16.
41
$2 83
15
955. Pecuniae publicae. L5.
σηι 21 χαϑάπερ [ἐγ δίχης τέλος ἐχούσης 22 xarà τὸ σύμβολον τὸ Na-
ξ[(ων χ]αὶ Ἀρχεσινέων 295, | [χ]αὶ μὴ ἐΐσ]τω ὑπόλογος 34 c1: πόλει τοῦτο
Y , , 3 ' , 5 ὩΣ... » ς / 1 , 21A. '
τὸ ἀργύριον εἰς τὸ δάνειον, ἀλλ᾽ ἀποίδότω 7, πόλις τὸν τόχον. ἐὰν δὲ
v3 ἀποδῶι, ἔστω ὁ τόχος, ὃν ἂμ μὴ ἀποδῶσιν, | ἐνεργὸς 25 Πραξιχλεῖ - -— ,
μετὰ τοῦ ἀρχαίου τοῦ ἴσου τόχου 26 xal ἐνιαυτὸν Éxao|ro]v.
21 Eandem vim habet atque illud τρόπῳ o ἂν ἐπίστωνται v. 27, etsi illic (cf. v. 25; utraque formula coniunctim ponitur. 22 In universum πράττειν non licet nisi quae actori adiudicata sunt; sed quo facilius ere- ditores sua recuperent, Arcesinenses permittunt, ut creditor sic agat, tam- quam si res iudicata sit. Similiter in altera syngrapha (IG XII 7, 69,5) fuisse videtur [καϑάπερ δίκην ὠφ]ληχότες ἐξούλ[ης ἐν τῇ ἐκκλήτῳ χαὶ ὄντες ὑπερήμεροι et ap. Demosth. XXXV 12 ἔστω ἡ πρᾶξις -- καϑάπερ δίχην ὠφλη- χότων χαὶ ὄντων ὑπερημέρων. 23 Hine necessario colligitur Praxiclem Naxium esse. Ceterum συμβόλων notione non modo pacta de litibus inter cives diversarum civitatium, sed etiam de commercio, navigatione, vecti- galibus contineri non recte ex Ar. Polit. III 1280 aas. «ai γὰρ àv Τυρρηνοὶ καὶ Καρχηδόνιοι (xai πάντες οἷς ἐστὶ σύμβολα πρὸς ἀλλήλους) ὡς μιᾶς ἂν πολῖται πόλεως ἦσαν. εἰσὶ γοῦν αὐτοῖς συνϑῆχαι περὶ τῶν εἰσαγωγίμων χαὶ σύμβολα περὲ τοῦ μὴ ἀδιχεῖν χαὶ γραφαὶ περὶ συμμαχίας. Nam in postremo enuntiato mani- festo σύμβολα distinguuntur a duabus reliquis pactionum generibus, et συμ- μαγίας ab illis distinguendas esse ipsi edd. inscr. jur. concedunt; non magis igitur συνϑῆχαι περὶ τῶν εἰσαγωγίμων eis continentur. Priore enuntiato vero, quod manifesto parenthesis locum tenet, quia αὐτοῖς non potest non ad Etruscos et Carthaginenses referri, nihil enuntiatur nisi, qui vel hoc uno pactorum genere contineantur, ex eorum quos scriptor impugnat sententia unius civitatis cives habendos esse. Neque magis συμβόλων ar- gumento continentur ipsarum civitatium de iure publico controversiae, sed ad causas privatas inter utriusque cives pertinent (cf. 4644. 24 W. recte statuit, ὑπόλογος substantivum esse. Quare ne levissimam quidem offensionem habet v.30. 31: μὴ εἶναι Ἀρχεσιν[εῦσιν] ὑπόλογον τούτων εἰς τὴν ἀπόδοσιν τῶγ χρημάτων ὧν ὀφείλουσιν. Pro quo genetivo quod et hic et v. 38 accusativus τοῦτο τὸ ἀργύριον, ταῦτα τὰ γρήματα legitur, manifesto, sub- stantivum verbale verbi structuram sequitur: nam ἔστω ὑπόλογος idem signi- ficat atque ἔστω ὑπόλογίζεσϑαι. 25 Le. usurarum residuarum usuras de- bebit civitas. Cf. Isocr. VIL 35: ἅμα γὰρ τούς τε πολίτας ὠφέλουν xal τὰ σφέ- τερ᾽ αὐτῶν ἐνεργὰ καϑίστασαν. Dem. XXVII 7: δεῖ δὲ xal xa9' ἕχαστον ὑμᾶς ἀχοῦσαι τά τ᾽ ἐνεργὰ αὐτῶν (τῶν χρημάτων) xai ὅσ᾽ ἣν ἀργὰ καὶ ὅσου ἦν ἄξι᾽ ἔχαστα. 10: «ai ταῦτα μὲν ἐνεργὰ χατέλιπεν, ὡς καὶ αὐτοὶ οὗτοι ὁμολογήσουσιν᾽" ὧν γίγνεται τοῦ μὲν ἀρχαίου χεφάλαιον τέτταρα τάλαντα καὶ πενταχισχίλιαι, τὸ δ᾽ ἔργον αὐτῶν πεντήχοντα μναῖ τοῦ ἐνιαυτοῦ ἑχάστον. W. 26 In syngra- pha Amorgia IG XII 7, 67; (cf. not. G6) non praecipitur, ut usurarum resi- duarum usurae pendantur, sed illic ipsa usura augetur (10 ?/; pro 8t/g 900). Inscr. iur.
48
ARN
20
na SaL
955. Arcesinenses. I5.
1 1 3 - *, , 5 DA , ξξ τ 91 , , - ^ , τὸ δὲ ἀρχαῖον ἀργύριον ἀποδώσουσιν ἐν SE μησὶν 1 ἀφ᾽ οὗ ἂν ἀπαι- τήση[{7| Πρα[ξι]χλῆς] ἣ ὃν ἂν πέμψηι Πραξιχλῆς28 ἀπαιτήσοντα. σ b! » ^ - M 7 κι τ , xi 2 NIA , , ὅταν δὲ ἀποδιδῶσιν | [τ]ὸν τόχον ἣ τὸ ἀρχαῖον, ἀποδώσουσιν ἐν Νάξωι Πραξιχλεῖ 3, ὧι dx [χ]Ξλεύ[[η.39] Πραξιχλῆς Ἀττιχὸν 7, Ἀλεξάνδρειον 80 νόμισμα ὧι [ἡ] πόλις χρῆται [ἀἸχίνδυν]ον 31, ὁλοσχερές, δόχιμον, ἄς[υ]- λον, ἀνέπαφον, ἀτελὲς πάντων, [δ] που] 32 à χελεύει Πραξιχλῆς. ἐὰν δὲ μὴ ἀποδῶσιν τὸ ἀργύριον χατὰ τὰ γε
γραμμένα, ὡμολόγησαγ xai διέϑεντο Ἀρχεσινεῖς ὀφείλειμ, Πραξι[χ]λεῖ ἕξ τάλαντα 58: xat ἐξ-
21 Frequenter certum tempus praefinitur, quo elapso utique reddatur pecunia credita. Sic Deli a 314—166 omnes pecuniae sacrae in quin- quennium mutuae dabantur (Bull. Hell. XIV 453). Arcesinae id in uno in- stramento IG XII 7, 676 fit, ubi proximo mense Iobacchio (cf. n. 946?) cre- ditori solvenda est pecunia. Hic vero quolibet tempore Praxicli reposcere licet ea condicione ut intra proximos sex menses réddat civitas. In syn- grapna IG XII 7, 69,9 eadem condicione trium mensium tempus definitur.
28 Cf. not. 29. 28 Cf. ν. 19: Πραξιχλεῖ ἢ ὧι ày [χ]ελεύ[ηι] Πραξιχλήῆς. V. 92: χαὶ ἐάν τινες ἄλλοι πράττωσιν τὰ γρήματα͵ χελεύοντος [Πραξιχλέους, IG VIL 317235: 4j δὲ συγγραφὴ χυρία ἔστω χἂν ἄλλος ἐπιφέρηι ὑπὲρ Νιχαρέτας. IG XII 7, 6949: ἀλλ’ εἶναι τὴν συνγραφὴν χυρίαν οὗ ἂν ἐπιφέρηι ὃ δανείσας ἢ οἱ πράσσοντες ὑπὲρ αὐτοῦ. Haec omnia sic ab editoribus intelleguntur, ut ei qui hanc syngrapham obtulerit utique pecunia debita numeranda sit, non examinato illius iure (,/a clause aw porteur* Inscr. jur. 1338). At hoc institutum, hodie latissime patens, a veterum tam Graecorum quam Romanorum iure alienum fuisse videtur. Etenim nullo pacto neglegen- dum est nusquam abesse tale additamentum, qualia sunt ὑπὲρ αὐτοῦ, ὑπὲρ Νιχαρέτας, χελεύοντος Πραξιχλέους. Nulli igitur debetur nisi illi principali creditori; at huic non opus est praesenti ius suum exsequi, sed permit- titur ut alius id illius iussu vel mandatu faciat. Cf. Wenger Stellver- iretung im Rechte der Papyri 1906 pass.; Ziebarth Gr. Schulw.? 12. 20; de hoc loco et similibus Freundt Wertpapiere im ant. u. frühmittelalterl.
Rechte 2, 1910, 13. 80 Utrumque nomen idem significat. Mommsen.
Gesch. róm. Münzw. 26; Hultsch Gr. Metrol? 244; Babelon Traité I 483.
31 Suppl. W., ex v.4, sane non sine violentia. Nam Kum. .. ATT..ON exhibet. 382 Ita ectypum; [ἀπο]δώπουσι] δὲ ὅπου ἂγ χελεύωσιν οἱ δανεί- σαντες habet similis titulus IG XII 7, 68 0. 383 Ei qui non solvit quod debet duplicari debitum (cf. n. 96845. IG IX 1, 333g διπλείῳ ϑωιήστω. Dem. LIII 10: «ai ἐν ταῖς συγγραφαῖς εἴη τριάχονϑ᾽ ἡμερῶν αὐτὸν ἀποδοῦναι ἢ διπλά- σιον ὀφείλειν. LVI38: ἀλλ᾽ ἐὰν μὴ ἀποδῷς τὸ δάνειον χἀὶ τοὺς τόχους, ἢ μὴ παράσχῃς τὰ ὑποχείμενα ἐμφανῆ wal ἀνέπαφα, ἢ ἄλλο τι παρὰ τὴν συγγραφὴν ποιήσῃς, ἀποτίνειν χελεύει σε διπλάσια τὰ χρῆματα. Inscr.jur. 1293) apud omnes (ita Dttb.; negat Zie.) Graecos legitimum fuisse videtur. At hic illa poena dupli sic exagsgeratur ut exactis illis sex talentis maneat antiquum trium talentorum aes alienum.
Dittenberger, Sylloge III. i
49
ro [97]
25
30
35
AU ΟΡ ἐν ΕΝ NUT RA PI LN 2 1 1 te deal UH RR A ACA
955. ᾿ Pecuniae publicae. I 5. ἔστω πράξασϑαι Πραξιχλεῖ ταῦτα τὰ χρήματ[α]] πράξει πάσηι ἔχ] τε
- m - 5 [ , Y 5 - Φ € 2 τῶγ χοινῶν τ[ῶ]ν Ἀρχν[ε]σινέων πάντωγ xal ἐχ τῶν |[ἰ]δίων τῶν Ἀρ- / ' 3 - ») , BD 2 , Ns C YEN 4 , χεσινέωγ χ[αὶ] ἐκ τῶν] οἰχούντων ἐν Ἀρχεσίνηι 934, xat ἐξ ἑνὸς | []«à- στου ἅπαν τὸ ἀργύριογ [κ]αὶ ἐξ ἁπάντων 95, τρόπωι ὧι ἂν ἐπίστη- 19196, ]χαϑάπερ δίχην ὠφληχότων ἐν τῆι ἐχχλήτωι 51 χατὰ τὸ σύμ- βολον τὸ Ναξ[( [ωὧ]ν καὶ Ἀρχεσινέων τέλος ἐχούσηι 88 ἀζημίωι οὖντι 39 / ζημίας. | [x]al ὅ,τι ἂν ἐνεχυράσηταν ἢ εἰσπράξ Πραξιχλῇ πάσης ζημίας. [[χ]αὶ ὅν εχυράσηται T, εἰσπράξηται ΠΡραξιχλῆς; Y Ξ: 3 d [2 /À A , 40 2? Y 2 7/5 - μὴ εἶναι Ἀρχεσιν[εῦσιν] ὑπόλογον τούτων40 εἰς τὴν ἀπόδοσιν τῶγ , - , "Ἵν, , NBN) ese Nous ΕΝ χρημάτων ὧν ὀφείλουσιν. [ἀ]ζημίους δὲ ἀφῆχαγ xal ἀν[υ]πο[δίκ]ους Ἀρχεσινεῖς, xai ἐάν τινες ἄλλοι [ πράττωσιν τὰ χρήματα χελεύοντος Πραξιχλέους 41. ἐὰν δέ τις Ἀρ[χ]εσιζνέϊω]ν ἀφο[ι]ρῆται ἣ τῶν οἰχούν- SUN , 1 , A5 - , ,
των ἐν Ἀρχεσίνηι τοὺς πράττοντας 7, ἐνίσ[τη ται τῆι x pátec42. τρόπωι ἢ παρευρέσει ἡιτιν[ι]οῦν, ἀποτει[σάτω] ΠΡραξι[[χ]λεῖ τ[ἀἸ]λ αντον 48. ἀρ- , d Y Y 5 Λ zu “Ὁ Δ] » M , Ü , E , À ' ps γυρίου [xa]: π[ραχτ]ὸς ἔΐστω] τοῦτο τὸ ἀργύριον χαϑάπερ | 6 ]oAnxo[c]
84 Cf. v. 11—13 cum adnotationibus. 95 IG VIL 317259 [ἡ] δὲ πρᾶξις ἔστω ἔχ τε αὐτῶν τῶν δανεισαμένων wal ἐκ τῶν ἐγγύων, xoi ἐξ ἑνὸς] χαὶ ἐχ πλειόνων καὶ ἐχ πάντων. 96 IG VII 317234 πραττούσηι ὃν ἂν τρόπον βούληται. Plerumque sine ulla cuiusquam magistratus publici opera ipsum credito- rem suum ius persecutum esse ita ut bonis debitoris potiretur (quae voca- batur ἐμβάτευσις) monuerunt editores Inscr. jur. 97 Sc. πόλει 17349. 944... 464,5. Articulus duplicem habet explicationem. Aut enim una eademque civitas in symbolis Naxiorum et Arcesinensium nominatim de- signata erat in qua omnes inter utriusque populi homines lites diiudica- rentur (Inscr. jur), aut articulus eadem ratione de qualibet eiusdem ge- neris re usurpatur ut apud Arist. Av. 1035 ἐὰν δ᾽ ὁ Νεφελοχοχχυγιεὺς τὸν Ἀϑηναῖον ἀδιχῇῃ. Ambigua est res; etiam in titulo Attico n. 464,» dubita- veris utrum in ipsis symbolis generatim una ἔχχλητος πόλις definita fuerit necne, etsi verbis σύμβολον ποιησαμ[ένων πρὸ]ς ἀλλήλους «al ἑλομένων ἔχχλης- τίον τὴν Λα]υτέων πόλιν distingui potius videtur electio civitatis a symbolorum conclusione, quam comprehendi illa. 38 Manifesto errore sic incisum est pro ἔχουσαν, nam hoc utique ad 26r» (cf. v. 13), non ad ἐχχλήτωι spectat. De τέλος ἔχειν cf. n. 1573, Ex legibus opus erat δίχῃ ἐξούλης, priusquam creditor bonis debitoris potiri posset, quare hic definitur ita agendum esse tanquam si creditor talem actionem instituisset et secundum eam iudica- tum esset. Genus litis ipsum nominatur in simili formula syngraphae Ar- cesinensis (not.6) IG XII 7, 69,5 [καϑάπερ δίκην ὠϊφληκότες ἐξούλης ἐν τῆι ἐχ- χλήτωι καὶ ὄντες ὑπερήμεροι]. 99 Ionicum ἐόντι Attica contractione in οὖντι ᾿ abiit, quod in titulo volgari dialecto in civitate Ionicae originis composito non incredibile existimaverim. Geminum exemplum τοῦ περιοῦντος habes n. 939,45. 40 Cf. not. 24. 41 Cf. not, 29. 429 Haec est quae Attice ἐξαγωγῇ vocatur (Lipsius Att. Recht 668). W. 48 Tertia pars talenti est IG XII 7, 6953s.
50
40
4
50
955. Arcesinenses. I5. 6.
δίχημ, Πρπεραεῖ ἐν τῆι [ἐχχλίητωι [χ]ατὰ τὸ σόϊεβολον τέλο s [ἐχού- ΠΣ χαὶ τῆι πόλει [μὴ ὃ]π ἘΣ ἔστω] ταῦτα τὰ χρήματα45 εἰς
τὴν ἀ[πόϊδοσιν τ]οῦ δανείου. xai ἐάν τι βλάβος ἢ ἀνάλωμα γένηται εἰς τὴν εἴσπρα[ξι]ν τῶγ χρη[μ]άτων, εἶϊναι τῇήι [π]ύλει τῆι Ἄρχεσι- pera τίοῦ] ἄλλ[ου] àa-
γέωγ, xal ἀποδότω γείου. τῆς δὲ συγγραφῆς τῆσδε 46 |[[ὦ] joi όγησαν Ἀρχ[εσιν]εῖς μη- [φ]ισμα d δόγμα [μή]τε
δὲν εἶναι χυριώτερον, μήτε νόμον μήτε Uf,
í
ED ape μητ σλλον μηϑεν ges cox va μήτε παΐρ υηδεμιᾶι, ἀλλ᾽ εἶναι τὴν ΘΟ ΤΠ ΟἿ χυρίαν. [οὗ ἀ]ν ἐπ γείσας 7| οἱ πράσ[στοντ]Ξς ὑπὲρ αὐτοῦ. ὡμολόγησ aum ἀναγεγραμμένην [π]χρέχει[ν] vrvóe τῇ [ν] συγγραφὴν | ἔν vs [τ]ῶν δημ[οσί]ω[- xai (£v?) τῶν tjsg[Gt τῆς 2 ]
23 σιν
^
λ[ι[ϑίνη.}] ἡμερῶν ἑξήχοντα ἀφ᾽ ἧς a[v ἐ]παγ[γείλω
ν] Ἀρχεσίνηι | ας49 ἐσστήληι οἱ δ]ανεισταί,
εἰ δὲ u[1], ἡ ίλειν [χ]υ[τὰ] το. τ- 1ο1- ^ .... xe[& τὴν συγ]γρα-- qn» τὴν [[χ]Ξ[]υένημ, παρ᾽ Εὐρυχλεῖ [χκαὶ]560 Πραξ[ιχλεῖ(9). | υάρ-
τυ]ρες᾿ "doors Ἀτεισίδης, |. OENHN.l'OTQNAENOH SIUE [ΑἹντίπαπποίς], Θ[έων], Ἀριστόδημος, Nuxo[o0]é-
Θ]Ξόπομπος, Ἂν ..91.-- μος, Et... μεί[δ]α[ς],
[νῆς; ----.]ος, Εὐαλχ[ίδης,
55 Θώραξ; Ko ....., |]. . νομέϊνης}, Ἀντ-.ο...ος, - δ1.. Ἡραχλείδης.
44 Cf. not. 38. 45 Cf. not. 24. 46 Cf. not. 6. 47 Cf. Dem. XXXV 39: ἡ μὲν γὰρ συγγραφὴ οὐδὲν χυριώτερον ἐᾷ εἶναι τῶν ἐγγεγραμμένων οὐδὲ προσφέρειν οὔτε νόμον οὔτε Ψήφισμα οὔτ᾽ ἄλλ᾽ οὐδ᾽ ὁτιοῦν πρὸς τὴν συγ- γραφήν. Haec ipsa verbotenus in syngrapha scripta fuisse, id quod iam per se perquam probabile erat, eruta syngrapha Arcesinensi omnium certissimum habendum est. Quod vero in ipsa formula Demosthenis ora- tioni inserta (XXXV 13) nihil legitur nisi χυριώτερον δὲ περὶ τούτων ἄλλο μηδὲν εἶναι τῆς συγγραφῆς, id certissimum fraudis indicium existimant W. et Sz. At quidni inde mutilatam potius colligamus syngrapham traditam, quam ficticiam ? 48 Cf. not. 32 et locum syngraphae Orchomeniae allatum not. 29. 49 Suppl.WilhelmIG 1.1. De Iunonis templo cf. IG XII 7,644.15. 16.
50 Suppl. Dttb.
6. Puerorum et epheborum disciplina.
Partem tractavit E. Ziebarth Aus dem griechischen Schulwesen? 1914.
Adde n. 385. 717 de Atheniensium ephebis c.a. 282/1 et 100/99 (? 520/1); 971 Milesiorum et n. 578 Teiorum (2523) de eruditione leges.
4: 51
81
τον oo
$9
10
15
20
956. 951. Pueri et ephebi.
956. Eleusinii Dercylum praetorem laudant, c.a. 350. Eleusine. Tabula anaglypho Cereris Proserpinaeque et viri adorantis (Kern Ath. Mitt. XVII 130, 6, ornata. Edd. Foucart Bull. Hell. III 1879, 120; IG 1L 5,574 e (Michel 147; Syll.2518); IG II2 1187. Cf. Giraud l'éducation Athé- nienne 1889, 51; Rubensohn Mysterienheiligtümer 202. [Hi] Φίλιππος εἶπεν" ἐπειδὴ Δερχύλ|ος 1 ὁ στρατηγὸς 2 φιλοτιμεῖται περὶ τὸν δῆμον τὸν ᾿Ελευσινίων τά τε ἄλλα xal ὅπως ἂν οἱ παῖδες π[αυ- όχϑαι Ἐλευσινίοις, ἐπαινέσαι | Δερχύλον Αὐτοχλέους Αγνούσίιον xal στεφανῶσαι χρυσῶν στε
τὰ Δ € “« INA SD δεύωνται ot ἐν τῶι δημωι, δεὸ
φάνωι ἀπὸ [R δραχμῶν, xai ἀνειπε[ἴν τὸν στέφανον "EAsootw ἐν τῶ
, t ϑεάτρωι τρα-
χύλον Αὐτοχλέους A;
τὸν δῆμον τὸν ᾿Ελ|ευσινίων εἶναι δὲ αὐτῶι ἀτέλειαν xal προεδρίαν ἐν τῶι δήμωι | xc ᾿Ελευσινίων, xal χαλείτω αὐτὸν ὁ δήμαρχος ὁ ἀεὶ δημαρχῶν εἰὶς τὴν προεδρίαν4. νέμειν δὲ αὐτῶι xal μερίδα &x τῶν ἱερῶν, χαϑάϊπερ "EAsoctwíow, τὸν δήμαρχον ] τὸν ἀεὶ δημαρχοῦντα. ἀναγράψαι: δὲ τόδε τὸ ψήφισμα ἐν arida λμιϑίνηι xai στῆσαι παρὰ τὰ προπίύλαια τῆς Δήμητρῴργος xal τῆς Κόρης" eme δὲ τῆς ἀναγραφῆς τοὺς πατέρας τῶν παίδων μεϊτὰ τοῦ δημάρχου. στοιχηδόν. 1 Dercylus ἃ. 546 legationi ad Philippum missae inter-
fuit (Dem. XIX 60. 175. Aesch. 1L 47. 140. 155). Idem ἐγγυητὴς τριήρων re- censetur in tabula navali anni 334/8 (n. 962,59. PA 3249. 2 Apparet
. Dereylum non privatim de puerorum Eleusiniorum educatione bene me-
ruisse, sed quia praeturam ἐπὶ τὴν χώραν gerebat, quae paullo ante me- dium saeculum III demum in duas, ἐπὶ τὴν χώραν τὴν ἐπ᾽ ᾿Ελευσῖνος et ἐπὶ τὴν χώραν τὴν παραλίαν, divisa est (cf. n. 4681). 9 Cumlitteras IN errore bis incidisset quadratarius, altero loco ipse delevit. 4 Cf. n. 3305s. 91245.
95'í. Ceeropidis epheborum donarium, a.334/3 ἃ. In arce Athenarum. Edd. Foucart Bull. Hell. XIII 1889, 253; Lolling Δελτίον ἀρχ. 1889,10; IG IL 5, 563 b (Michel 603; Sy112519); IG 1121156. Cf. v. Wilamowitz Aristot. 1193; Beloch Klio V 1905, 351; Sundwall De instit. 22. (Hi]
Duae columnae nominwm. Superior pars defracta. 15 nomina epheborum aut demoticorum. deleta. | ... oxptcov, | [.- χ]ρά- τους, | (demotieum) | - $1 νος QDopopá yon, | [Χαιρέστ]ρατος Χαιρίωνος, | οτος Δημητρίου, | ...yévgc Σάβωνος, | [Ἀ]ντισϑένης Ἀντιφά- τους, | Δαιδαλίδαι" | Φιλόξενος Φιλονόμου, | - - 09, ].--- ouc, --νίππου, ] -- ἀδ[ο]υ, | -- Μνησιϑέου, [[-.- -Ἡ]γησιφάνους, | [.... μΊαχος [Γλαυχέτου, | [ ceo ϑ]ανόδωρος Λυσιστράτου, | [Ka Ata Καλ- λιάδους, | Ἀντιφῶν ᾿Επιτρόπου, | Χρέμης Σμιχύϑου, | Αἰξωνῆς"!
52
957. Attica (Lycurgi lex). 16.
EóxAZc Εὐχλείδου, | Μελάνϑιος ΓἈ]ριστίδου, | i Re δ HIA |
40 Ἀμφίστρατος Φιληυονίδου, | Δημοχλεί ίδης Δημέου,] Θεόδοτος Αἴσχρω- 45 γος, [[Ἐπιχράτης Εὐχράτους, | Ξυπεταίονες" Νιχίας ὐχταίου, | Ξενοφῶν Νίνησιάδου, | “Πιϑῆς" | Τεισαμενὸς Bos | Αὐτοχλῆς
Χαρίππου. |
^Y
50 Καλλιχράτης Δἰξωνεὺς εἶπεν" ἐπειδὴ οἱ ἔφηβοι οἱ τῆς Κεχρ[οπί] δος II QUIS px K MF SES 1 FH r 2 EA, fs οἱ ἐπ[ὶ Κτη]σ[ι]χλλέους ἄρχοντος 1 εὐταχτοῦσιν xat π[ο]ιοῦσ[ιν] | πάντα ὅσα αὐτ]οῖς οἱ νόμοι προστάττουσιν, xat [τῶι σωφρ]ονι[στ] εἴ πειϑ[αρ- bb χο]ῦσιν τῶι χειροτονηϑέντι ὑπὸ τοῦ δήμου 2, in]auf [ἐσ] αι. αὐτ[οὺς xa]:
στοιχηδόν. Basin hanc esse doni a Cecropidis ephebis cum sophronista dedicati ex v.43. 50. 62 colligitur. In summa igitur lapidis parte formula dedicationis periit, cuisubiuncta erant nomina epheborum quae ex parte qui- dem aetatem tulerunt. Sequuntur quattuor decreta tribus Cecropidis (II), se- natus (III, pagi Eleusiniorum (IV), pagi Athmonensium(V) de honoribus ephe- borum eorumque sophronistae. In epheborum recensu demi Ἀλαιϊέων, Μελι- τέων, Φλυέων, Αϑμονέων et parvorum Xo zadrzztov, Τρινεμεέων, ᾿Επιειχκιδῶν desi- derantur. Omnes Cecropidis ephebo] »re 45 41— 50) fuisse, populi circa 450, ex aliis catalogis numerum fere 500| mputari posse qui uno anno fuerint monet Bel. (cf. Su). De Cecropidis dd 5 cf. Milchhoefer Demenordnung 29; Loeper Ath. Mitt. XVII 414. 1 Αἱ 4,5. Epheborum disciplinam magistratusque, quibus eorum cura mandata erat, non multo ante instituta esse multis eisque certissimis argumentis demonstravit Wil. Ex quibus id maximi momenti videtur quod neque Plato neque Isocrates haec noverunt, sed potius ut talia ad id tempus inaudita instituantur deside- rant, neque quae Aeschines in Timarchum et Demosthenes XIX 285 (a. 343) de honestate et pudicitia adulescentium custodienda dicunt, sic scripta esse possent, si tum proprium magistratus cuiusdam negotium hoc fuisset. Ne ipse Aristoteles quidem, qui in libro de republica Atheniensium haec accurate descripsit (not. 2), ea cognita habuisse videtur cum Politicorum eas partes conscriberet, in quibus γυναιχονόμων, παιδονόμων, γυμνασιἄργων mentionem facit. Quod quoniam apud Harpocrationem ᾿Επιχράτης legitur ἕτερος .. οὗ μνημονεύει Λυχοῦργος ἐν τῷ περὶ διοιχήσεως λέγων ὡς γχαλχοῦς ἐστάϑη διὰ τὸν νόμον τὸν περὶ τῶν ἐφήβων, huius hominis lege Ly- curgi auspiciis per proxima post cladem Chaeronensem tempora lata ephebiae ordo qualem Aristoteles describit institutus videtur. Neque im- probabiliter Wil. inde, quod duo teneamus eiusdem anni decreta lauda- toria de duarum tribuum ephebis, hoc de Cecropide et IG II? 1189 de Hippothontide, praeterea vero illius aetatis nullum, collegit ipsum Ctesiclis annum primum totius instituti fuisse, ut non solitae et tralaticiae sint hae laudationes, sed laetitiam de novo eodemque saluberrimo instituto testentur. 2 Cf. Arist. A9. πολ. 42, 2: ἐπὰν δὲ δοχιμασϑῶσιν oi ἔφηβοι, συλλεγέντες ol πατέρες αὐτῶν χατὰ φυλάς, ὀμόσαντες αἱροῦνται τρεῖς ἐκ τῶν cu-
53
QW ΜΙΥΨΟΥ Ἢν γι PARTOUT BT SCCUNULEIIPEA: 207, ᾿ vU ; "a *
957. Pueri et ephebi. 16.
στεφανῶσαι χρυσῶι στεφάνωι ἀπ[ὸ [R. δραχ]μῶν | χοσμι[ότητ]ος ἕνεκα xal εὐταξίας" ἐπαινέσαι δὲ xal τὸν σωφρονιστὴν [ΑδΊειστον Ἄντι- μάχου ᾿Αϑμονέα xai στεφανῶσαι χρυ[σῶι]} στεφάνωι ἀπὸ [ἢ δραχμῶν, ὅτι χαλῶς xol φιλοτίμως ἐπεμελή[ϑη} τῶν ἐφήβων. τῆς Κεχροπίδος 60 φυλῆς" ἀναγράψαι δὲ τόδε τὸ ψη[φιἼτμα ἐν στήληι λιϑίνηι καὶ στῆ- σαι ἐν τῶι τοῦ Κέχροπος ἱε[ρῶι]
᾿Ηγέμαχος Χαιρήμονος Περιϑοίδης εἴπεν᾽ ἐπειδὴ οἱ ἔφηβοίι ot] | τῆς III Κεχροπίδος ταχϑέντες ᾿Ελευσῖνι4 χαλῶς xat φιλοτίμως ἐπ] μελοῦνται ὧν αὐτοῖς 7| βουλὴ xai ὁ δῆμος προστάττει, χα[ὶ εὐτ] ἄχτους αὑτοὺς , R] A 5 Aj ü [RN M b] t ' 65 παρέχουσιν, ἐπαινέσαι αὐτοὺς χοσμιότη [τος] ἕνεχα xal εὐταξίας xai στεφανῶσαι ϑαλλοῦ στεφάνωι &[xaccov] αὐτῶν. ἐπαινέσαι δὲ xal τὸν LI 95 —- MAX , , 2j , τ - σωφρονιστὴν αὐτῶν ᾿Αδειστίον Ἀντι]μάχου ᾿Αϑμονέα χαὶ στεφανῶσαι ϑαλλοῦ στεφάνωι ἐπε[ιδὰν τὰ]}ς εὐϑύνας δῶι. ἐπιγράψαι δὲ τόδε τὸ Ψῆς ΡΝ tef ΤῊΝ Τρ "^ » , c» ΕἾ ἴον I^ φισμα ἐπὶ τὸ ἀϊνάϑημα,]] ὃ ἀνατιϑέασιν οἱ ἔφηβοι ot τῆς Κεχροπίδος. | τὸ ΠΡρωτίας εἶπεν ἐψηφίσϑαι τοῖς δημόταις, ἐπειδὴ χαλ[ῶς xal d , , -Ὁ - τίμως ἐπιμελοῦνται τῆς τ: ᾿Ελευσῖνος ο[1] v7[s Κεχροπίὃ]ο ἔφηβ]ον xat ὁ τονε αὐτῶν λδειστος [Ἂν]τι[μ]ά[χου nohis ἐπαι]νέσα[ι] αὐτοὺς xal Muell ἕχαστον αὐτῶν ϑαλλοῦ | στεφά- 75 vox]. ἀναηγρ)άψαι ὃ δὲ τόδε τὸ ἀπ ΡΣ εἰς τὸ ἀνάϑημα, [ὃ ἀνα[τι]ϑέασιν οἱ ἔφηβοι οἱ τῆς Κεχροπίδος οἱ ἐπὶ Κτησιχλέ[ους | ἄρχοντος. | Εὐφρόνιος εἶπεν" ἐψηφίσϑαι τοῖς δημόταις, ἐπειδὴ οἱ ἔφ[ηβοι]] οἱ &xt V Κτησιχλέος ἄρχοντος ἐνγραφέντες εὐταχτοῦσιν [χαὶ] ποιοῦσιν πάντα 80 ὅσα οἱ νόμοι αὐτοῖς προστάττουσιν, χαὶ ὁ [σω]φρονιστὴς ὁ ὑπὸ τοῦ
λετῶν τῶν ὑπὲρ τετταράχοντα ἔτη Tren, οὃς ἂν ἡγῶνται βελτίστους εἶναι xal ἐπ τιτηιδειοτάτους ἐπιμελεῖσθαι τῶν ἐφήβων, ἐκ δὲ τούτων ὁ δῆμος ἕνα τῆς φυλῆς
«dione χειροτονεῖ σωφρονιστήν, χαὶ χοσμιητὴν ex τῶν ἄλλων Ἀδηναίων ἐπὶ πάντας.
va. Etiam Pandionidis decreta complura in delubro Pandionis, quod item in arce erat, inscripta sunt (n. 1091g. IG II? 11449. 1148,5 al), Hippothon- tidis in Hippothoontis (IG II? 11635»: ἀναγράψαι δὲ τόδε τὸ Ψήφισμα τοὺς ἐπι- μελητὰς τῆς φυλῆς ἐν στήλαις λιθίναις χαὶ στῆσαι τὴν μὲν ἐν τῶι Ἀσχληπιείωι, τὴν δὲ ἐν τῶι ᾿ἱπποϑωντίω!) proponebantur. 4 Militaria epheborum offi- cia iam Aeschines II 167 tangit: ἔχ παίδων μὲν γὰρ Cus τοις (a. 312) περί- πολος τῆς χώρας ταύτης ἐγενόμην 05^ ἔτη, χαὶ τούτων ὑμῖν τοὺς συνεφήβους xal τοὺς ἄργοντας ἡμῶν ΞΕ παρέξομαι. Sed ephebos certis locis in prae- sidio fuisse primus commemorat Aristoteles A9. «oA. 42, 3: συλλαβόντες δ᾽ οὗτοι p et sophronistae) τοὺς duas CRGO» μὲν τὰ ἱερὰ περιῆλ- Sov, elc εἰς Πειραιέα πορεύονται, xoi φρουροῦσιν οἱ μὲν τὴν Μουνιχίαν, οἱ δὲ τὴν Ἀχτήν, Qui quod ita loquitur, quasi omnes ephebi Munichiae et Actae prae- sidio fuerint, id huius tituli testimonio refutatur.
504
8ὅ
en
10
957. 958. Attica. Coressus Ceae. 16.
δήμου χειροτονηϑεὶς ἀποφαίνει αὐτο[ὺς] | πειϑαρχῦντας5. χαὶ τἄλλα
πάντα. ποιοῦντας φιλοτίμως, ἐπ[αι]νέσαι αὐτοὺς xal στεφανῶσαι χρυ-
σῶι στεφάνων ἀπὸ [H Ope[yu]Gv χοσμιότητος εἵνεχα xal εὐταξίας"
- Y^ ἐπαινέσαι δὲ xal τὸ[ν] | σωφρονιστὴν αὐτῶν ᾿Αδειστον Ἀντιμάχου Ἀϑμο- γέα, xal στεφ[ανῶσ[αι χρυσῶι στεφάνωι ἀπὸ]θ [Η δραχμῶν, ὅτι χαλῶς Ml , Rl X9 uo S. - Ἢ τ - "1 χλλ t ,
xai φιλοτίμως ἐπεϊμελήϑη τῶν τε δημοτῶν (xat τῶν) 1 ἄλλων ἁπάντων
τῶν τῆς Κεχροπίδος [ φυλῆς. ἐπιγράψαι δὲ τόδς τὸ ψήφισμα ἐπὶ τὸ
ἀνάϑημα, ὃ ἀνατιϊϑέασιν οἱ ἔφηβοι τῆς Κεχροπίδος xal ὁ σωφρονιστίή μα) έ φηβοι τῆς Κεχροπίδος φρονιστής.
ἡ φυλή. ἡ βουλή. ἜἘλευσίνιοι. ᾿Αὑμονῆς.
5 ΠΕΙΘΑΟΧΟΝΙΑΞΣ. 6 Hic rasura est. Lapicida quae pérperam scripserat delevit, sed vera reponere aut supersedit aut colore modo usus est, fortasse quia spatium non sufficiebat, quod undecim modo litterarum est. 7 Manifesto errore haec omisit quadratarius.
958. Coressiorum lex, saec. III in. Iulide in insula Ceo; nunc Athenis. Edd. CIG 2360; Rangabé Ant.Hell.821; Lebas II 1775 (Michel 402; SylL? 522); IG XII 5, 647; Ziehen Leg. sacr. 94). Cf. Pridik De Cei rebus 137. 167, 66; Ziebarth Schulw.? 41. LH] .8.-ο.191.- εἰς εἰσιν!" τὸν δὲ vouo2.:;0:1.|.0.10:1- πάληςϑ [[ολυ- πείϑης τοὺς [δὲ προβού]λ]ους τὴν ἑστίασιν 5 ἐγ]διδόναι ἐν τῶι Μαι- μαχτηρ[ιῶνι μη]νὲ τὴμ μησιθ [.... ἐν]άτην ἀπιόντος 7, xal διδόναι τῶι ἐγλ[αβόν] τι εἰς ἱερεῖα ΗΠΙ͂ δραχμάς" τὸν δ᾽ ἐγλαβόντα ἔγγυον χαταστ[ἡ]}πται ὃν ἂν δέχωνται οἱ πρόβουλοι ἑστιάσειν χατὰ τὸν vó|uov- ϑύεξιν δὲ τὸμ, μὲν βοῦν βεβληχόταϑ, τὴν δὲ οἷν βεβληχυῖαν. [ ἂν δέ τι xal ὑαμινὸνθ ϑύηι, μὴ πρεσβύτερον ἐνιαυσίου xat &qu[fj]vou* ἑστιᾶν ^ M At 5 1 n [4 , E A REUS 10 z 1 M RE , δὲ τούς τε πολίτας xal οὗς ἡ πόλις χέχληχεν 10 | χαὶ τοὺς μετοίχους
1 M 3 , [sd 1 , , , K , 11 χαὶ τοὺς ἀπελευϑέρους ὅσοι τὰ τέλη | φέρουσιν εἰς ΚΚορησίαν 11. παρ-
Litterae saeculi III. 1 Z. comparat n. 1218 οἵδε νόμοι περὶ τῶν χατα- φϑιμένων. An unius litterae ἐχϑέσει sumpta: [vó]u[ot οἵδε -.]et; εἰσινῦ An εἴσεισιν coll. v. 84 τοὺς προβούλους τοὺς ἐξιόντας ὃ 2 τὸν δὲ νόμοϊν εἰσήνεγκαν S. συνέγραψαν Prott-Z., τὸν δὲ νόμον λῦσαι ὃν ἔϑ[ηχε περὶ τῆς] πάλης Πολυπεί-᾿ ϑης Hi. voluerat. 9 Nomina propria in -πάλης non habet Bechtel Hist. PN 356. 4 Suppl. Pr. 5 Suppl. Z.; τοὺς ἀεὶ ὄντας Hl.
6 μηξε, ie. potius μησε quam pere Pr.; μΉΣ!! (velut τὴν ἑστίασιν τὴμ. Μησιζέργου) Hi... Non erat μη[ν)[αίαν]. " Ad ordinem verborum cf. Thuc. IL 15 ᾧ τὰ ἀρχαιότερα Διονύσια τῇ δωδεχάτῃ ποιεῖται ἐν μηνὶ ἈΑνϑεστηριῶνι. Pr.
8 Sc. τοὺς ὀδόντας. Cf. Ar. hist. an. IL 2, 501 b 5. B. 9 Adiectivum ὑαμινός, quod suilum significare videtur, alibi non legitur. Cf. ὕειον n. 3385s. Z. 10 Qui honoris causa a civitate invitati sunt.
11 Inde recte collegit Rang., Coresiorum legem esse, cum Boeckhius
δῦ
15
20
25
30
35
958. Pueri et ephebi.
, Y Y Tul M * A 2 τ zr ,r ἔχειν δὲ xai δεῖπνον xat οἶνον χαὶ [τρωγάλια xal τἄλλα πάντα xa- λῶς xat χρεῶν σταῦμὸν χατὰ [ τὸν ἄνδρα ὠμὰ ἱστάντα μὴ ἔλαττον: MM 12, χαὶ ἐχ τῶν ἐγχοιϊλίων 185. ὅσα ἂν ἔχηι τὰ ἱερεῖα. δοχιμάζειν ὃὲ τὰ ἱερεῖα τοὺς προβούλους [χαὶ τὸν ταμίαν χαὶ τὸγ χήρυχα xoi
Í [
» Γ [0 Y ΄ Y - [4 - T 5 ^ , Y Y ἀφίστασϑαι τὰ χρέα xal τῶν e προΐστασϑαι. ἀποδιδόναι δὲ τὸ
- I ^ m 1 - , , DN re M" δεῖπνον δέχα ποδῶν 14, xat otvo[v] | παρέχειν ἀρεστὸν μέχρις ἂν ἥλιος δύηι, ἂν δὲ Son ιν γῆν ἡ ἐ[σ] τίασις, ἀποδοῦναι τῆι ὑστεραίαι τὸ ἀρ-
| i i
, , r - Üptoy τὸ λοιπὸν id ταυίαν οὗ ἂν ἐγλάβηι15: ἂν δὲ μή. ἀπεῖναι p 1)
ι αὐτῶι τῆς ἐγλαβῆς τ δὴ ΚΗ μέρος. τιϑέναι δὲ χαὶ ἀγῶνα τῆι ἑορτῆι τοὺς span ἀπ[ὸ ]| δραχμῶν [A AT, dee δὲ xal
γμνασίαρχον ἅμα ταῖς ἄλλαις ἀρχαῖς μὴ pct jai. ἐτῶν᾽ τοῦτον δὲ ποιεῖν λαμπάδα [ τῶν νεωτ as ν τῆι ἑορτῆι xol τἄλλα ἐπι- “»7
μέλεσϑαι τὰ χατὰ τὸ γυμνάσιον, χαὶ ἐξάγειν εἰς μελέτην ἀχοντισμοῦ ι sea RSEN Hos λτ , 168 ' [s] MD on 1 xai τοξιχῆς χαὶ [ χαταπαλταφεσίας 16 τρὶς τοῦ paivóe" ὃς 0 ἂμ, μὴ
πὰρῆι τῶν νεωϊτέρων δυνατὸς dv, χύριος ἔστω αὐτὸν ζημιῶν μέχρι
^ - ἃ» δι ' , Ὧν P. - ΜΟΥ͂, δ ME SE | δραχυΐῆς" | διδόναι δὲ τοὺς προβούλους τοῖς νιχῶτιν τοξότηι ἀνδρὶ τόξον, φαρέτραν τοξευμάτων, AT: δευτερεῖον τόξον, ΠΕΕ᾽ ἀχοντι- σ[τῆι ἀνδρὶ λόγχας τρεῖς͵ περικεφαλαίαν, EFE: δευτερεῖον λόγ[χας τρεῖς, ΓΠΙ1ΠΠ: χαταπαλταφέτηι ἀνδρὶ περιχεφαλαίαν, χόντον, | FE F* τῶι δευτέρωι gir ΓΕ’ λαμπαδάρχωι τῶι νιχῶντι ἀσπίδα, AA: | τιϑέναι δὲ χαὶ παίδων ἀγῶνα χαὶ διδόναι ἀϑλα παιδὶ gatórqt | χρεῶν τὰ ὃ T ὃ
οναι
ερίδα, ἀχοντιστῆι παιδὶ μερίδα. Dc παρασχευάζειν τοὺς προ- D ) i |
(0- εἰ
οἷς εφιστα £votc τὸν δὲ quio )
, βούλους τοὺς ἐξιόντας xal παραδι uia» τὴν τιμὴν διδόναι" διδόναι δὲ xal dul χρεῶν μερίδα. 4 $T Y , UN. oou tole δ QUE Y χαταλείπειν δὲ xal NIRE τοὺς [s προ βούλους τοὺς ἀεὶ ὄντας xat
-
βέλη τριαχόσια, ἄχρις ἂν ἐπίκαιρον δοχῆι εἶναι τῆι βουλῆι. μὴ ἐξεῖναι
Iulidi tribuisset. Sane B. Coresiam tum iam civitatem non fuisse statuit sed Iulietarum portum. At hic non portum, sed ipsam civitatem nomi- nandam fuisse apparet. Dttb. Oppidum iam exeunte saeculo III cum Iulide coniunctum fuisse n. 562 subscriptio docet. Civis Coresius laudatur IG XII 5, 531 (Carthaeae). 12 Le. δυοῖν μνῶν. 18 Sc. παρέχειν δεῖπνον. Tubetur igitur is qui sacra fecit, intestinis victimarum mactatarum omni- bus ad epulas apparandas uti. 14 Cum umbra gnomonis decem pe- des longa erit. Cf. ὅταν ἢ δεχάπουν τὸ στοιχεῖον Arist. Eccl 652. δωδεχάπο- ὃος (σχιᾶς) Athen. VI 243 a. Boeckh. 15 Redemptor certo pretio sacra facienda et cenam instruendam conduxit (ἐξέλαβε). Cuius pretii pars ei ex aerario in antecessum datur, id quod restat postridie cenam ei per- solvitur a quaestore, si cena probata est. Sin minus, quinta totius sum- mae pars retinetur. R. 16 Cf. 3294. 17 KONTOs.
56
ὼ τος SD
40
958. 959. Coressus Ceae. Chios. I 6.
δὲ ἀποδόσϑαι τὰ ἄϑλα ἃ ἂν λάβηι, τοὺς δὲ στρατηγοὺς ἐν τῆι ἐξο- πλασίαι 18 ἐξετάζειν" ἐὐαγράφειν δὲ εἰς λεύχωμα ἑξῆς τοὺς ὁ χῶντας τὸγ γρα[μ μἸ ματέα, ἂν δὲ δόξει ὁ νόμος, ἀναγράψαι εἰς
xal στῆσαι εἰς τὸ τέμενος.
18 Cf. 4103.
959. Chiorum vietores. Olim Chii, nunc Graziae. Edd. Boeckh
. CIG 2214 (Syll? 524; Michel 898); Wilhelm et Gurlitt ap. Dittenbergerum
10
15
20
Syll2 II p.821. Cf. Ziebarth Schulw.? 88. 139. [Hi]
[ἐ]πὶ πρυ[τάνεως Ἀϑυη[νοδ]ώρ[ου, γυμνασι]αρχούντων ᾿Ερμησίλεω τοῦ Ξούϑο[υ, Δίν]νυος τοῦ "EA&oo, Νικίου τοῦ Μήτρωνοϊίς, οἵδε] ] ἐνίκων τῶν τε παίδων xai τῶν ἐφήβων καὶ τῶν] νέων τοὺς τιϑεμένους ἀγῶνας xal [ἔϑυσαν 3] ταῖς τε Μούσαις xol τῶι Ἡραχλεῖ ἀπὸ τῆς τευς τοῦ Λυ-
πἰροσό]δου τῆς δεδομένης χατὰ τὸ Ψήφισμα τὸ Y σίου. ἀναγνώσεως" DyanoxAn[e 1| Ἀγαϑοχλεῦς. ῥαψωιδίας: Mu- τιάδης Διονυσίου. ΗΕ ένων Τιμοχλεῦς. χιϑαρισμοῦ" Κλε[ο- χύ]δης Διονυσίου. παίδων δόλιχον Ἀσχληπιάδης | [Πρ]ωτογένου. ἐφήβων νεωτέρων δόλιχίον᾽ Διο]νύσιος Καλλ!στράτου. πὰ δόλιχον" Π[ρωτοἸχλῆς Τιμοχλεῦς. πρεσβυτέρων δόλιχον] abies σχίων Μοσχίωνος. ἀνδρῶν δόλιχον᾽ Αἰσχρ[ί]ων Αἰσχρίωνος. παί- ὃων στάδιον" Αϑηνικῶν O[s ἐ ᾿οφάνου. ἐφήβων νεωτέρων στά- διον᾽ “Ἑστιαῖο[ς 1] Μεγήνορος. μέσων στάδιον᾽ oA tue ἈΠπολ- λωνίου. πρεσβυτέρων στάδιον᾽ Dura [Ἀρ]τέμωνος. ἀνδρῶν
στάδιον: Μητρόδωρος llà[sev]occ. παίδων δίαυλον Αϑηνιχῶν
25
Θεοφάνου. ἐϊφ]ήηήβων νεωτέρων δίαυλον: Ὕβριστος Παταίχου. T 91 ρ ( | ulésov δίαυλον: Μελάντης Ἀντιγόνου. πρεσβυτέρων δίαυλον. t i l p p Ἀπολλώνιος AvzoAAoytoo.| [ἀνδρῶν δίαυλον" Mz vte Ἀδράστου. | x a.t- P i p , M δων πάϊλην᾽ ᾿Αϑηνιχῶν Θεοφάνου. ἐφήβων νεωτέρων πάλην]
Δημήτριος Μάχρωνος. μέσων πάλην" Mósyoc Μόϊσ]χου. πρεσβυ-
1 Hi manifesto sunt, qui infra in indice victorum ἄνδρες vocantur. Cf. 8315. 2 Intra gymnasium haec certamina peracta esse iure existi- mat B. Quare cum potius ad demonstrandum quid in arte musica et exercitationibus gymnasticis profecerint adulescentes (ἀπόδειξις cf. 717 49, 9p. 5183), quam ad cultum deorum spectent, hic tituium collocCandum daxi- mus. S Suppl. Dttb. 4 Cf. Dttb. Herm. XVI 191. 5 Discrimen χιϑαρισμοῦ et ψαλμοῦ notum est: Illud de eo qui plectro utitur, hoc de eo qui ipsis digitis chordas pulsat dicitur. Cf. Ath. XIV 635 b: τὴν μάγαδιν xoi τὴν πηχτίδα χωρὶς πλήχτρου διὰ Ψαλμοῦ παρέχεσϑαι τὴν χρείαν.
5T
959—961. ᾿ς Pueri et ephebi. Res militaris. I 6. 7.
τέρων πάλην᾽ Θεόδοτος Θεοδότου. [ἀνδ]ρῶν πάλην: Ἀπελλᾶς
30 Κλεινομάχου. παίδων zov[us;v] [ΠΠραν[λείδης Ηρα]κλείδο[υ]. ἐφή-
e
10
15
βων νεωτέρων [πυγμὴν | (vestigia litterarum) ..
960. Puerorum victorum catalogus, 5866. II. Magnesiae ad Maeandrum. Edd. Simitopulos ap. Kontoleontem Mupac.'Eztjp. 117; Kern L. Magn. 107 (Syll? 528). Cf. Ziebarth Gr. Schulw.? 141. [H2] [-- Ἀρ]τεμιδώροίυ | --]c Αἰσχυλίνου |.--Ἰημος Ἀναξιχζράτου] | [nomen? -- με]λογραφίαι} xiüap[rou t). Μανδροχλῆς --, | Ἀρίστων Àv.., [Λυχομήδης Xo[pr-
y £0»]2. | χιϑαρωιδίαι" Διονύσιος Ἀπολλοδώ[ρου], [Κτέατος Mo- píuoo, | Πυϑαγόρας Ἀπολλοφάνου. | ζωγραφίαι" | Ἀπολλώνιος Ἀπολλωνίου, | Καλλίστρατος Ζωπύρου, | ἴλλχις Ζωπύρου. | ἀριὃ-
μυητιχῆι"} Νεοπτόλεμος Ἀδμήτου, Δημήτριος Ἀναξιχράτου.
Vss. 1—4 a solo Semitelo lecti; 1—3 (an 1--4 9) super duabus columnis scripti. Columnae sinistrae reliquias hic omisimus. Columnam dextram, v. 5(4?)—19 repetimus. Ad puerorum examen spectare titulum apparet.
1 Comprobatur catalogo Teio CIG 3088 (Ziebarth 1.1. 140), quo victores recensentur: 1) [πρεσβυτέρας ἡλιχίας᾽ -.] ὑποβολῆ: ἀνταποδόσεως, ἀναγνώσεως, 2) μέσης ἡλικίας" ὑποβολῆς, ἀναγνώσεως, πολυμαϑίας, ζῳγραφίας, 8) νεωτέρας ἡλικίας" [ὑποβολῆς], ἀναγνώπεως, χαλλιγραφίας, λαμπάδος, Ψαλμοῦ, χιδαρισμοῦ, χιϑαρῳδίας, ῥυϑμογραφίας, χωμιωιδίας, τραγωιδίας, μελογραφίας. Pauca redeunt in fragmento Erythraeo (v. Wilamowitz Nordion. Steine 1909, 59, 14).
2 Λυχομήδης Χαρισίου aut idem aut cognominis (avus?) ad Boeotos, Phocenses, Athenienses, Chalcidenses, Eretrienses legatus ivit (I. Magn. 25 b. 84. 37. 47. 48; Kern Herm. XXXVI 1901, 500 IV).
ἡ. Res militaris et navalis.
Adde n. 220 operis militaris testimonium (? 527). 356. Eleusiniorum de peripolarcho decretum (? 526). 31. De Tomitarum moenibus custo- dibusque (?529). 495 B. De Olbiopolitarum moenibus (? 226).
961. Smyrnae in colle Pago. Ed. Perrot (ex Martini apographo) Rev. arch. XXXII 1876, 41II (Syll.2 528); cf. Wilhelm Beitr. 186. [H2]
τοὺς ἐν τῶι ἀν
φόδωι] τετάϊχϑαι ἀπὸ τοῦ | πύργου τοῦ τῆς Ἀγαϑῆς
5 Τύχης 3 ἕως τοῦ | zc. [ὐετηρίας 8.
1 Vox hic manifesto partem oppidi domibus inter se contingentibus |
exaedificatam significat, quae undique viis circumdatur (ita Dttb.; immo vias [et domus contiguas] intelligunt Wilcken Ostraka 1 432, Wilhelm Beitr. 184,4 Zie.). Secundum haec ἄμφοδα cives in certos numeros militares
58
me 7...
961. 962. Magnesia. Smyrna. Athenae. Pa
discripti erant, quibus singulis singulae partes moenium defendendae ob- venerant. Eiusdem institutionis mentio fit apud Philonem Byzantium Me- chanicorum V 92, 42 «oi; ἀμφόδοις ἑγατέρωϑεν πύλας χατασχευαστέον. 93,1 δημοσίᾳ τε εἰς ἕκαστον ἄμιφοδον δοτέον ἐστὶ λιϑοβόλον δέχα μνῶν xal καταπάλτας δύο. Unicuique ex his numeris suum fuisse praefectum et per se patet et confirmatur testimonio Philonis V 93, 8 τοῖς ἀμφοδάργαις συνθήματα χαὶ ὑπο- συνθήματα παρὰ τῶν στρατηγῶν δίδοσϑαι δεῖ. Cf. legem Stratoniceae (Wilhelm l.l. 187: δεύτερος πύργος. (συναϑροίζεσϑαι πρὸς) τῶι Ἡραχλείωι xal τῶι ἐχομένωι φυλαχείωι. ἄμφοδα τὸ Σαμοϑράιχιον καὶ τὸ ἐχόμενον ἕως τοῦ ποταμοῦ. ἐπίσημον ῥόπαλον) et Pergamenam Or. 489 60. g». 2 Propria nomina habuisse sin- gulas moenium turres eliam ἢ. 490 143. 144.1:5 videmus. Sedillic ea ab homi- nibus repetuntur, hic a numinibus. De Bonae fortunae cultu cf. Syll.2 755: ἀνέϑηχί[ε] τοῖς Δώδεχα ϑεοῖς xal τῆι Ἀγαλῆι Τύγῃ. SGDI 3650: [O]Ouzzoc Αὐτοφόντος τὸ ὡρολόγιον Τύγαι Ἀγαϑᾷ xat Ἀγαϑῶι δαίμονι xal τῷ δάμῳ, nec non mirum illud donarium Atticum saec. IV (Blinkenberg Bull. Ac. Danem. 1916, 204): Ἀγιστομάχη, "ÜXopsztóbopoz, θεωρίς : ἀνέϑηχαν At Επιτελείωι Φιλίωι xai τῆ! Μητρὶ τοῦ ϑεοῦ Φιλίαι χαὶ Τύγηι Ἀγαϑῆι τοῦ ϑεοῦ γυναιχί, ubi Matrem Iovis cognomine Philiam intellexit C. Robert. 9 Frequenter nomen ap- pellativum εὐετηοία cum ὑγίεια coniunctum usurpatur ut omnibus nominibus bona ac salutaris civitatis cuiuspiam condicio significetur (ὑγίεια ἣν xai εὐετηρία) in titulis choregicis Deliorum IG XT1105, al. Sed deae Εὐετηρίας sacra rarissime commemorantur; cf. IG IV 203,9 (in Corinthiorum Isthmo): xal ἑοὺς ναοὺς τῆς Βὐετηρίας καὶ τῆς Κόρης «xai τὸ Πλουτώνειον χαὶ τὰς ἀναβάσεις xai τὰ ἀναλήυματα ὑπὸ σεισμῶν xal παλαιότητος διαλελυμένα ἐπεσχεύασεν. Cf.
B. Keil Εἰρήνη 1916, 431.
962. Traditiones triremium Attiegrum, 2.339. Fragmenta duo (A4 Bj tabulae lapidis Hymettii inventa in Piraeo. Praescripta (v. 1—5) totam lapidis latitudinem explebant continuis versibus, reliqua per octo columnas disposita fuisse videntur, ex quibus duae modo (α δ), scilicet septima et octava, exstant. Edd. Koehler Ath. Mitt. IV 1879, 79; IG II 804 (Michel 602; Syll.2330). Cf. Kolbe Ath. Mitt. XXVI 1901, 371. LEG
[τάδε παρέδοσαν! ἐπιμεληταὶ τῶν νεωρίων ot ἐπὶ Κτησιχλέους ἄρχοντος 2, a. 334/3 1 Traditionum tabula est, quales haud paucae exstant; atque hic
quidem quae supersunt omnia ad naves armamentaque spectant quae
cives ex trierarchiis annorum antecedentium reipublicae debeant.
2 Nomen archontis probabiliter reposuit K. Nam priorem utique quam a. 3314/3 tabulam non esse, quia antecedentis anni archon Euaenetus com- memoraretur v. 286, neque post a. 331/0 inscriptam, quia insequentis anni traditionum laterculus exstaret (IG II 807), in eoque complura reddita rei- publicae scriberentur, quae hic etiamtum deberentur (v. not. 53. 63). Ac cum utroque loco in illo titulo heredes debitoris defuncti ea persolvisse dicantur, tempus quo haec incisa essent propius ad annum 334,8 quam ad 331/0 accedere. Quare Ctesiclis qui 334/3 summo magistratu functus est nomen restituit.
59
962. Res navalis.
* D D *
-2, --] Φηγαιϑ: Ὀρσιμένης Εὐχτή[μονος ] --, -——, —, --, -.] $Uo- — .
χτήμονος ᾿Αϑμονεύς, |--, --, -μὼν Σιμωνίδου AAomex: vee[pov| ὁ
ἐπιμεληταῖς τοῖς ἐπὶ Νιχοχράτους ἄρχοντος4, ...,..-, --Ἰήμου IIatavt: a. 33/2
5 Ἀρχίνωι Apyívoo Δ[ειραδιώτηι, |--, --, --, --]uet Ἀριστοχλείους ;
Οἰναί: Argo, Sel]
A a ..|vaótrv ὡμολόγησεν | ἐπὶ τοῦ δικαστηρίου χαινὴν ἀποδώσενϑ τῆι
10 πόλει Εὐξένιππος [Π)ϑελοχράτους Λαμπτρ(εύς), [τὴν δὲ παλαιὰν δια- λύσειν xal τὸν ἔμβολον | ἀποδώσειν εἰς τὰ νεώρια.
1ὅ ἱππαγωγὸς 1 Λυσιστράτου(ς) ἔργον, | τριήραρ: Λυσιχλῇς | Λυσίππου
20 ᾿Αϑμονεύς, | Ἀρχιχλῇς Ἀρχεστράτο Γαργήϑ8: ἣν παρέλαβον | παρ᾽ Ἄριυ-
στήιδου τοῦ | Εὐφιλήτου Κυηφισιῶςϑ | xat παρὰ Κλεομέδοντος | τοῦ Διο-
25 γείτονος Λαμπί(τρέως) | xat παρὰ Μίνησιϑέου [τοῦ Ταχυβούλου Μυρρι-
(νουσίου)-" ταύτην τὴν ναῦν ὡμολόγησεν παρειληφέναι | ἐπὶ τοῦ διχα-,
30 στηρίου | Φαίαξ Λεωδάμαντος | Ayapv10: xat ἀποδώσειν | χαινῆν, τὴν
δὲ παλαιὰν [ διαλύσειν xal τὸν ἔμίβολον ἀποδώσεν εἰς ] τὰ νεώρια. |
85 εἰς Ex(a0ov1l μετὰ | Κηφισοφῶντος A qiüvat(oo)12 | στρα- c.a. 34
9 Decem fuerunt curatores, singuli ex singulis tribubus, quarum ex ordine legitimo hic nomina disposita erant. Exstant ex priore col- 1 legio reliquiae nominum alterius curatoris, qui fuit tribus Aegeidis, tertii (Pandionidis) septimi (Cecropidis, decimi (Antiochidis) ex altero tertii (Pandionidis), quarti (Leontidis, octavi (Hippothondilis, noni (Aean- tidis). 4 A.333/2. Cf. not. 9. 5 Trierarchi nisi navem talem qualem acceperant reddebant, novam aedificare et veteris rostrum civi- tati reddere debebant, nisi si in pugna aut in procella afflicta erat navis. Quod factum esse qui excusabant (σχήψασῆαι xarà χειμῶνα), si in iudicio causa cadebant, novam promittere cogebantur. Hoc est ὡυολόγησεν éni τοῦ διχαστηρίου χαινὴν ἀποδώσειν. K. 6 IG II 809 d4o5 (cf. 811 b45g): οἵδε τῶν τριηράρχων ὀφείλουσιν τοὺς ἐμβόλους τῶν τὰς χαινὰς ὁμολογησάντων ἐν τῶι διχαστηρίωι, K. 1 Ἱππηγός est IG II 808 655. 809 d»»3. Utroque loco re- fertur, Nieomacho archonte (a. 341/0) Phaeacem a Lysicle hanc navem accepisse; prius etiam hic et Archicles Aristidi eiusque sociis in trierarchia successerant. Cum navis afflicta esset, Phaeax novam se exstructurum promiserat, quam a. 334/83 etiamtum debebat. Postea debitum duplicatum est. 8 Frater huius Φανόστρατος Ἀργεστράτου Γαργήττιος est PA 14100, pater PA 2422. 9 Cf. Aesch. II 155. 10 Filius Leodamantis ora- toris nobilissimi, qui definite Acharnensis dicitur apud Aesch. III 138. Dem. XX 146. Boeckh Seeurk. 252. PA 9077. 13922. 11 Schaefer Dem. 1I? 4232, Kirchhoff Abh. A. Berl. 1867, 10. K. Fredrich IG XII 8 p. 167. 1 12 Κηφισοφῶν Κεφαλίωνος Ἀφιδναῖος ἐπὶ τὸ ϑεωριχὸν est 99734. Eum in insula Paro laudavit ὁ δῆμος ὁ Παρίων xoi Θασίων IG XIL 5,114; Rubensohn Ath. Mitt. XXVII 285/6; Fredrich IG XII 8 p. 79 sub a. 340/39.
60
962. Athenae. I 4.
40 τηγοῦ τριήραρ(χοι) Δημαίνετος Τιμασιϊϑέου £x Κεραμέ(ων) 13, Io- λύφιλος Ἐπιχαρίδο [ Σκαμβω: σχεύη ἔχουσι14 ἃ ἔλαβον ἐπὶ τὴν
45 Ἀμφιτρίτην Λυσιχλείϊδου ἔργον ξύλινα | ἐντελῆ, χρεμαστὰ ἐντελῇ, | ἱστίον τῶν λεπτῶν᾽ ταῦτα Μενεσϑεὺς [᾿Ιφικράτους "Pap(v)odot(oc)15 | ἔχει.
80ὺ τριηρά(ρχου) Θεοδώρου τοῦ | Εὐδημίδου Μελιτέως | χληρονόμος Θεό-
δῦ δωρος | Θεοδώρου Μελιτεὺς | σχευῶν ὃ προσώφειλεν | τὸ χαϑ᾽ αὑτὸν ἐπὶ τὴν | Epó9etav Λυσιχλείδο | ἔργον: ΗΔΕΕ : τούτου | ὦφλεν τὴν διπλα- cíay16: | HHAAFFEF |
60 EüzoAc Προνάπους | Ai£o 17 : τῶν σχευῶν προσώφειλεν ὧν ἔλαβε]
65 ἐπὶ τὴν Σάλπιγγα Ἀριστομάχου ἔργον | ISAT'F FEE : τοῦτο. ἀνα δεξά- μενος Φιλόμηλος | Μενεχλέους Χολαρ(εὺς) 18 ἀποδώσειν xot εἰσ᾿αχϑεὶς
70 εἰς τὸ διχαστήίριον ὦφλεν διπλοῦν | HAAAT'EEF |
[τ]ριήῆραρ : Κτήσιππος [[Χ]χβρίου Αἰξωνεὺς 19 | [sx]zóv] ἔχει χρε-
16 μαστὰ [[ἐν]τελῇ, ξύλινα ἐντελῇ |[ἀἸπὸ τῆς Ὀρϑείας [{Ε]πιγένους £pyov, |
80 [ἃ] παρέλαβεν παρὰ [[Φ)ιλίππου τοῦ IToXosó|xzoo Λαμπτρέϑ0 : xat συν - τριηράρχων. |
[Σ]υμμαχία ᾿Αγνο[δήμου] ἔργον" τριήρ[αρχος] Δίων Διαίτο[υ Φρε-
85 &pptoc21] σχεύη ἔχει [ξύλινα] [ἐντ[ελ]ῇ -- |
ὃ -- οὗτοι εἰσαχϑέντείς] εἰς τὸ δικαστήριο[ν] | ὦφλον τὴν διπλασ[ίαν] |
90 fRIP'IIC |
13 Τιμησίϑεος ἐκ Κεραμέων est IG I811 d3, cs, filius sine dubio Demaeneti. 14 Acceperunt, sed non iam habent, quia infra scriptum est, Menestheo ea tradita esse. V.35—46 immutati ex antecedentium annorum tradi- tionibus transscripti esse videntur. Koe. 15 Filius Iphicratis impe- ratoris clarissimi, qui ipse quoque Atheniensium exercitibus non sine laude praefuit. Isocr. XV 129. Dem. XVII 20. Ante annum 325/4 mortuus est, nam eo anno eius heredes pro armamentis illis, quae etiamtum debe-
bantur, pretium reipublicae persolverunt (IG II 809 69). K. 16 Debito- ribus aerarii qui non solvebant summa debita in iudicio duplicabatur. Cf. v. 69 sq. 17 Cf. Isaeus VIL 18 χατέλιπε γὰρ Εὔπολις θυγατέρας δύο,
ταύτην τε ἣ νῦν ἀμφισβητεῖ xoi Προνάπει συνοιχεῖ, xai ἄλλην. 39.43. Etsi nusquam demoticum additur, tamen quin Eupolis apud Isaeum avus ma- ternus, Pronapes pater sit Eupolidis huius non est dubium. PA 5935. 18 Philomelus Cholargensis commemoratur apud Lycurgum Leotr. 24. 19 Filius Chabriae imperatoris clarissimi, pro quo Demosthenes ora- tionem Leptineam habuit. PA 8885. 20 Pater Polyeuctus Lamptrensis irierarchus recensetur IG II 793 f,5 (a. 3857/6). Idem esse videtur II 961 ;. 21 Pater Diaetus Dionis f. nonnunquam commemoratur in tabulis na- valibus (IG II 809 «115. 8115,35, 105, avus Dio apud Dem. XVIII 129.
61
962. Res navalis.
Χαρίας Νεοπτολέμου | Αὐρίδης ὃ ὥφειλεν τὸ | χαϑ᾽ αὗτόν: 95 HH[''AAFCT εἰσαχϑεὶς ἐς τὸ διχαϊστήριον ὦφλεν τὴν | διπλασίαν : [RAAAAFF[FC]| 100. Εὐχαρπία '"Excwjévooc | ἔργον, τριήραρχος | Διόδοτος Φιλίνου | 'Apa- ξαντ: Kmotoó3o|voc Πραξιτέλους Συβ(ρίδης) 22, | ᾿Αγνόδημος "Aqvo- 105 voc | Ayap: Ἄρχιππος Φορμίωνος [Πειραιεύς 28, Χαρίας Νεοπτολέ- u[ou]| Αὐρίδ: οὗτος προσοφείλει τῶν σχευῶ[ν] [τοῦ διαγράμματος 24 | 110 HH[8FFFC : xai εἰσαχ[ϑεὶς εἰς τὸ διχαστήριζον ὦφλεν ὑπὲρ τού- των [τὴν διπλασίαν : [ΗΠΈΕῚ} τὴν δὲ τριήρην ταύτην | εἰσαχϑεὶς εἰς 115 τὸ δι[καστήριον Διοδότο[υ]] τοῦ Φιλίνου “Αμαξαν(τέως) ) | χληρονόμος Διο- 120 μέϊνης Ἅμαξαντ: ὈΠΡΚΟ. Hen χαινὴν μίαν | ἀποδώσειν ΤΉ πο ΙΝ τὴν δὲ παλαιὰν διαλ[ύ] σειν xai τὸν εὐ | ἀποδώσειν εἰς τὰ νεώρ(ια).] 1255 δηλιὰς Τιμοχλέους ἔργί(ον), [τριήραρ: Κρατῖνος | Σμικύϑου Λου- cteóc, | Μένιος Διφίλου Προσπάι (Avtoz), Χαρίας Νεοπτολέμου | Αὐρίδ : 180 ταύτην ὡ[μολόγη]ταν ἐπὶ τοῦ ΚΡ τῇ χαιν[ἣν ἀπο] δώσειν τῆι 135 πόλει] Κόνων Ἀναφλύστιος 25, Ι Ὀνήτωρ Μελιτεύς 26, Εὔβοιος Κρα- τιστόλεω | Avaqopá27: τῶν δὲ σχευϊῶν ὀφείλει τοῦ διαγράμματος 140 Κρατῖνος | Σμιχύϑου Λουσιεὺς | TPRAAFFFITI : τ[ούτ]ου | εἰσαχϑεὶς [εἰς τὸ δι]χαϊστήριον ὥςφ[λε τὴν] δι OXAA[AAT'FF]| 145 ᾿Ἐπίδειξις [A]os[vez]p&co | ἔργον, τρι[{]υ[αρχ]ος | Παυσανίας Φ[ιλ]η- 150 polvos MUAEE οὗτος | εἰσαχϑεὶς εἰς τὸ διϊχκαστήριον ὦφλεν | δύο τρι- ἤρεις xatvd(c] | ἀποδοῦναι τῆ(.) πόλει | χατὰ : [RH : τοῦ διαγράμματος"
22 Aliae eiusdem hominis trierarchiae in insequentium annorum later- culis commemorantur IG II 808 6$5;. 809 eoo. Fortasse maternam originem repetebat ab ea familia demi Eresidarum, cuius erant Praxiteles et Cephi- sodotus statuarii nobilissimi. Stemma PA ad n. 12172. 23 Phormio Piraeensis trierarchus est IG II 803 d 44 a.342/1, mortuus IG II 809 6,15 a.325/4. Phormionem Piraeensem commemorat Dem. XXXV 13, 14, Phormionem trierarchum idem XXI 157. Boeckh Seeurk. 254. PA 14959. 24 De huius vocis vi cf. Boeckh 1.1. 204. Hic intelleguntur laterculi armamen- torum quos habebant curatores navalium, quibuscum armamenta reddita conferebant, ut viderent num quid deesset. 25 Filius Timothei im- peratoris, cuius perfrequens est mentio in tabulis navalibus. Boeckh p. 241.
26 Idem Onetor Onetoris f. Melitensis, qui v. 158 recensetur. Frater est Philonides Onetoris f. (v. 183), pater Onetor Philonidis f. contra quem Demosthenes duas orationes habuit. Stemma PA 11473. 2" Hi tres cum quarto socio Phaeace Leodamantis f. Acharnensi illam navem ac- ceperant Chaeronda archonte a. 338/7, neque quod debebant persolutum est ante Chremetis annum 326/5. IG IL 808 6:5. 809 494. Cur Phaeacis nomen hic omittatur, non liquet.
62
962. Athenae. iu Τὴ:
155 τούτωι συνἰτριήραρχον : ot στρα[τηγοὶ xot οἱ εἴχοσιν | κατέστησαν χατὰ | 160 μνᾶν τοῦ διαγράμματος Missae Ὀν[ἡ]τοίρος MeJAccd[a.] | o. | Βα... ϑεο.--|.. ἐγγυηταὶ τ[ούτω]ν 28 | Κ]λεοχάρης l'Axoxéczo | Κυηφισιεύς29, 165 Πρόξενος [Ἁρμοδίου Ἀφιδναῖος 80, Ἰἡλπίνης ᾿Επινίχου [᾿Αλαιε 51; Δη- 110 μοσϑένης | Δημοσϑένους [Παιανι(εύς) 52, Δημοχάρης Πυϑέου | Κηφι- σι(εύς), Εὐφράνωρ | Φώχου . εν, | ἀρὰ οίλας Θεοξένο | ὐωνυμε: 175 Προχλῆς | Πρωτοχλέους Πλωϑε(ύ)ς, [Φαῖδρος Καλλίου | Σφήττιϑ8; Κό- vov [Τιμοϑέου Ἀναφλύστ(ιο:) e | So dedu [X ]apt[|xAéovs Παιανιεύς, 180 Δερχύλος Αὐτοχλέους | Aqv062199 : Καλλίας | Αὐτοχλέους ᾿Αγνούσ(ιος), | 185 Φιλωνίδης Ὀνήτορος | Μελιτεθ86: Φιλόδημος | Αὐτοχλέους 'Epot- ἀδ(ης) 97, [Ἡγή[σ]ιππος Ηγησίου Σουνιε88: Σώφιλος | Θηριχλέους 190 Φλυεύς 59, Δημάδης Δημέου {[Π|ατανι 40; Διόφαντος |[Φ]ρασιχλείδου Μυρρι(νούσιος), | [ΚΊἸρίτων Ἀστυόχου Κυδαϑη 41: Ἀνάσχετος | Δημοτέ-
28 Eadem syntrierarchia commemoratur in tabula aliquot annis re- centiore IG 11 809 ess: παρὰ ᾿θνήτορος τοῦ ᾿θνήτορος Νελιτέως τῆς τριήρους κατὰ μνᾶν τοῦ ἐπ βόθματος; οὗ συν ετριπραρχεῖ Παυσανίας Ἀγρυλῆϑεν, ἧς ὡμολό- γησ[α]ν χαινὴν ἀποδώσειν, ἧι ὄνομα ᾿᾿ὑ πίδειξις Λυσιστράτου ἔργίον), ἀπελάβομεν sqq. Verba χατὰ μνᾶν τοῦ διαγράμματος Boeckhius Seeurk. 209 sic interpretatur: Cum quantus futurus esset sumptus trierarchiae accurate praevideri non posset, in syntrierarchiis tabula (διάγραμμα) conficiebatur quae indicaret quot drachmae in unamquamque minam totius summae sociorum unus- quisque conferret; τοὺς εἴχοτι Koe. monuit principes viginti symmoriarum trierarchicarum (Schaefer Dem. II? 492), pro eisque fideiussores se obliga- verant quorum nomina sequuntur. 325/4 plebiscito, quod rogaverat De- mades Demeae f. Paeaniensis, coacti sunt debitum reipublicae persol- vere (IG I1 809 645: παρὰ τῶν ἐγγυητῶν τῶν τριήρων, ὧν οἱ Χαλκιδῆς ἔλαβον, ἀπελάβομεν χατὰ Ψήφισμα δήμου ὃ Δημάδης [Παιανι[εὺ]ς εἶπε). K. 29 Glau- cetes Cephisiensis est in testimonio apud Dem. LIX 40, cuius de testi- monii fide cf. n. 2054. 30 Pater huius Proxeni sine dubio est ᾿Αρμόδιος ὁ Προξένου apud Isaeum V 11. Proxenus ipse nonnullis aliis locis in tabulis navalibus commemoratur (Boeckh 250). Sine dubio hi homines ex familia Harmodii tyrannicidae erant, qui ipse quoque Aphidnaeus fuit. Stemma PA 2232. 31 Elpines, Proxenus, Demochares, Euphranor, Diotimus intra annorum 334/83 et 325/4 spatium mortui sunt, quia eorum heredes hoc anno debita persolverunt (cf. not. 29). 82 Orator nobilissimus.
93 Cf. n. 2056. 4091. 94 Cf. not. 25. 95 Cf. n. 9661. 360 Cf. not. 26. 91 Is a. 322/T'etiamtum superstes fuit (IG II 812 a4). 98 Cf. 1911. 2595. 99 Δημοχράτης Σωφίλου Φλυεύς legatus est in plebiscito manifeste supposito apud Dem. XVIII 187. Quod quoniam ad merum ca- sum referre vix licet, falsarium nomen ex litteris nescio quibus genuinis ilius aetatis petivisse putaverim. Dttb. Cf. Drerup Jahrb. Phil. Suppl. XXIV 1898, 351/8. 40 Orator notissimus. 41 Cf. Aesch. I 156.
65
962. - Res navalis.
195 λους ᾿ἀλαιε(ύς) 42, | Διότιμος Διοπείϑους | Eóovoue43: Καλλιάμάτη ἢ
200 Σατύρου NUR PUE προσοφείλουσι | τῶν σχευῶν τῆς | τιμῆς" ΠΗ ΗΗΔΔΔΔΠΙ
υετὰ στρατηγοῦ [Διοτίμου44: Εὐφραίνουσα Ἀρχένεω | ἔργον,
20ὅ τριήραρχος] Στησιλείδης Καλλαίσχρου να I | ἣν ἀπέδωχεν τὴν
210 σχευάσας Κλεομέδων dis [Λαμπτρε: ταύτην | dur χατὰ ψῆ-
φισμα βουλῆς, ὃ Διόφαντος | εἶπεν Moon DE. τριήραρχ: ᾿ἱερώ- 215 νυ[μος ᾿Ιέρωνος Ἀχαρν(εύς)" Ay σχευῶν ὀφείλει τοῦ διαγράμματος] 320 [ΠΗΗΕΕΕΕΙΠΠΠΠ | Δημόνιχος δὲ Ἀψεύϊδους ΝΙυρρινούσιίος) 48 | εἰσαχϑεὶς εἰς τὸ | διχαστήριον ὦφλε | τὴν διπλασίαν | XAAADEEFI : ἐπὶ τὴν! 295 Ὑγίειαν Ἀρχενίχο ἔργί(ον). |: ταμίας παράλου 41 ὝΨιμος | Διογνήτου “γβάδης" τριήρη(ς) : ᾿Ιπποδρο- 230 μία | Χαιρεστράτου ἔργί(ον), | δόχιμος, ἣν ἀπ[έτ]ξισε48 Δίφιλος d[s]co- ἵππου [{Πιϑε: ἣν ROC τῶν | εἰς πλ[οῦ]ν λαβόντων | Ἀντισϑένης Av- 235 τιφάΪτους Κυϑήρρ: ταύτην | ὡμολόγησεν MAT vau) : ᾿Ιππολοχίδης | ἹἹππολοχίδου Λουσι(εύς). | 240 τριήρε[ι]ς atàs ἐξέπλευσαν μετὰ στρα[[τη]γοῦ Φαίδρου 49 χατὰ [[ψΨήφ]ισμα δήμου, [[ὃ --] εἶπεν [[ἐπὶ -- a]pyovz(oc) | 245 ππος | Hr b Νεμεὰς Λυσιχλείδου | ἔργον, τριήῆραρ: Φορμίων Κτησιφῶντος | Πει- 250 pat50: xal συντριήί[οαρχοι Ἀντίμαχος | Ἀντίνου Ἀχαρνεύς, | Στησιλεί- 256 δης DR Σίφνι: Φείδιπ
xoc Φαύλλου ΠΙιϑεύς, ἣν εἶχεν τῶν εἰς πλοῦ[ν] λαβόν(των): Εὐϑυχράτης | Εὐϑυχράτους Ἀμφιτρο(πῆϑεν), |
42 Ἀρχεβιάδης Δημοτέλους Ἁλαιεύς est ap.Dem. LIV 31. 43 Ut homi- nem ditissimum commemorat Dem. XXI 208. 215, de eius munificentia erga populum dieit idem XVIIL 114. 44 Hunc imperatorem, qui etiam alibi commemoratur (cf. Boeckh Seeurk. 236), Boeckhius eundem putat cum Dio- pithis f. Euonymensi (not. 44. Quae sententia non satis certis argumentis inniti videtur. 45 Perpauci peregrini trierarchiin tabulis Atheniensium navalibus inveniuntur (praeter hunc Leodicus Siphnius 1G I1 811 54sg. Mido Samius IG II 808 eo. 809 d4oj). De nomine cf. 9512. 46 Boeckh See- urk. 235. 41 Cf. 2055. Hypsimus, qui antea trierarchus fuerat, eo anno quo haec incisa sunt, quaestoris Parali munere functus est. K.
48 Cum Diphilus trierarchus in iudicio coactus esset novam triremem promittere (ὡμολόγησε χαινὴν ἀποδώσειν) hoc promisso stetisse videtur. Ceterum primum Antisthenem trierarchiam gessisse, ab eo Hypsimum, ab hoc denique Hippolochidem navem accepisse monuit Koehler; Hypsi- mum vero tum cum haec inciderentur quaestorem Parali fuisse. 49 Cf. not. 38. 50 Cf. not. 23.
64
|
i1 7C. AYY PN
dana c - Athenae. 17.
260 Διότιμος Εὐωνυ: ταύτην ὡμολόγη(σεν) : παρειληφί(έναι) | Διόδωρος Xt- μου Παια(νιεύς). | | ) Δύναμις Χαιρεστράτο [à ἔργον, τριήραρχος | Φιλόμηλος Φιλιππίϊδου 265 Παιανιε51: ἣν εἶχε [ τῶν εἰς πλοῦν λαβόντων Ἀρχέστρατος | Εὐϑυ- 270 χράτους Ἀμφιτρ(οπῆϑεν)" ταύτην ἔχει ἄσχευον | τριήραρχος Στησιλεί- δης Καλλαίσχρου | Σίφνι : σχεύη ἔχει | ξύλινα ἐντελῆ, χρε εἰμαστὰ ày- 275 τελῇ, ἱστίζον τῶν λεπτῶν, ἃ εἶχε | ἐπὶ τὴν Ἰασὼ Austxp|&couc £prov52. | τριήρεις αἷὸς ἐξέπλίευσαν μετὰ στρατηγῦ Διοτίμου ἐπὶ 280 τὴν | φυλαχὴν τῶν λεισίτῶνδϑ χατὰ ψήφισμα δήμου ὃ εἶπεν 285 Λυχ|οῦργος Βουτά: καὶ ἈΠριστόνιχος Μαραϑώ(νιος)54 ταχυ- γαυτοῦσαι ἐπὶ Εὐαινέτου dpyovcoc55: | Ἰοῦσα Ἀρχένεω ἔργον, | τῶν ἐπὶ ΠΟυϑοδήλουδθ᾽, popu | 290 καινή; δόχιμος, | τριήραρχος Αἰσχραῖος Ι Ἀναγυρά 51: xai συντριήη(ραρ- χος) | Ἀπολλόδωρος l'ai n "τούτην ἔλαβον ἄσχευον 58. | 295 Ac sAgis ᾿Επιγένους ἔργί(ον) » | τῶν ἐ ἐπὶ QooviouPe | ναυπηγηϑεισῶν, | 300 χαινῆ: δόχιμος, τριήραρχ: Ξενοχλίῆς Σ qf: xat συν]τριήραρχ: Ap- sg | deett ταύτην ἔλαβον ἄσχευον" ταύτην | ὡμολύ᾽ Bi πρὸς |
305 τὴν ἀρχὴν VER de Λυσιππίδης | Πασιχλέους [Γἀργήτί(τιος), | H&v-:
ϑηρ Δημονίχου | Λαχιάδης 60. | 810 οἵδε [τ]ῶν τριηθάρ χῶν τῶν ἐπιδόντων τὰἀς τριήρεις σχεύη ἔχ ο[υσ(ὴν κατὰ terae δήμου ὃ ὃ Ναυσιχλῆς 1 six[s] | 815 ΦΦφιλόμηλος Χολαργ(εὺς) | σχεύη ἔχει ξύλινα | ἐντελῆ, χρεμαστὰ | ἐν- 320 τελῇ, ἱστίον τῶν | λεπτῶν, ἃ ἔλαβεν ἐπὶ [τὴν Παραλίαν᾽ Αγνο δήμου ἔργον. τριήραρχος Χαρίδημος Ayapys: σχευῶν [λοιπὸν ὀφείλει: [RAAAA, | 325 ὧν ἔλαβεν ἐπὶ τὴν Αὔραν Λυσιχλείδο ἔργ(ον) 62. | 51 Cf. 3623. 52 Iam a. 330/29 Stesilides mortuus erat, nam quae hic etiamtum ipse debere dicitur, in illius anni tabula (IG II 807 a,sg) eius
heredi Callaeschro ascribuntur. K. 53 ἣ ῳφυλαχὴ τῶν λῃστῶν dicitur eodem genetivi usu atque in Hyperidis orationis inscriptione φυλαχὴ τῶν Τυρρηνῶν (805 ἢ). 54 ΑἹ rogationem Lycurgi accessit additamentum
; Aristonici, qua de causa, id quod perraro fit, duorum hominum nominibus plebiscitum indicatur. K. Aristonicus fortasse idem est qui ut Demosthe- nes aurea corona ornaretur ad populum tulit (Dem. XVIII 83. 223), quem sane scriptor vitarum decem oratorum p. 848 C Nicophanis f. Anagyrasium dicit. 55 A. 3835/4. 56 A. 3306/9. 517 Idem videtur qui chofegus iripoda argentatum supra theatrum statuit Philoch. ap. Harpocr. κατα- τομή. Καὶ. 58 Postea insertum. 59 A.331/6. 60 Cf. Boeckh See- urk. 248. 61 Nausicles '073ev in tabulis navalibus plus semel recensi- tus, praetor a Demosthene XVII 114 et huius tit. v. 330 commemoratus. PA 10552, 62 Cf. IG II 807 b4s. Χαριδήμου Ἀχαρνέως χληρονόμος Τρωΐλος
Dittenberger, Sylloge III. 5
65
T u my ΝΣ o.
a. 335 4
WU I T (CES ΠΥ CUR js Ces
ἡ
962. 963. : Res navalis. Agri.
380 τριήρη(ς) Δημοχρατία Χαιρεστράτου £py(ov) | χαινή : δόχιμος᾽ [στρα- τηγὺς Ναυσι[κχλῆς Οἰῆϑεν ταύτης ἔχει] σχεύη (ξ)ύλινα 68. ἐ[ντελῇ,] χ]ρεμαστὰ ἐντ[ελῇ, | ἱσ]τίον τῶν λε[πτῶν]. |
385 [Φιλόδημος ᾿Εἰρ[οιάδης -.]
Ἀχαρνεὺς τὸ xa9 αὑτόν, ὃ προσώφειλεν ἀπὸ τῆς Αὔρας Λυσιχλείδου ἔργί(ον). Tum igitur (a. 330/29) Charidemus iam mortuus erat. K. PA 15380. 63 ZYAINA.
8. Agri publici et sacri. Adde n. 533 Thisbeorum.
963. Ager sacer Arcesinensium saec. IV. Amorgi ante ec- clesiam Ὡσίου ᾿Ονουφρίου. Edd. Weil Ath. Mitt. 1 1876, 343, 11; Homolle Bull. Hell. XVI 1892, 276 VI (Inscr. jur. I 501; Syll.2 531); Delamarre Rev. phil. XXV 1901, 166 (SGDI 5371) et IG ΧΙ 7, 62. Cf. Ziebarth Herm. XXXII 1897, 614; Lattermann Ath. Mitt. XXXIV 369; Partsch Gr. Bürgschaftsrecht 327; Guiraud Propriété fonc. en Gréce 472 al. LH] ον δι[-- 221- ὁ] μισϑωσάμενος 1. 701 |... μ[- . . . ἐγγυητὰς χατασ]τῆσει τοῖς νεωποίο[ι]- αἰ[ξ]ιύ[χρεως | δι -Ἶξι ... να΄... mo 251-0. . ται παν- τὸς τι [Ὁ] μι[σϑώματος, | xat τ]ὸ μίσυ[ὠμα ἀπ]ο[δώσει ἐμ] μηνὶ Θαργη-
& λιῶνι 2. x4 [ἕκα]στίον τὸν | ἐνιαυ]τὸν 8 ἀτελὲς π[άντω]ν᾽ εἰὰν δὲ μὴ [ἀλ]ποδῶι, πρ[αχ]τὸς £]s[ce] τοῖς ν[Ξωποίαις το]ῦ ἡμιολίου 4 xal αὐ[τ]ὺς χ[αὶ | οἱ ἐγγ]υηταί. thy γῆϊν &pócs] ἐναλλὰξ 5. xal οὐχ [ἀ]μφ[ι- ετε]. 6 - εἰ veóv ἀροῖ, τρι[πλ]υ[σ]ίους ἀρότους 7. ἀμπέλους δ[ὲ | σχ]άψει
Litterae et infinitivi in τεν quarti saeculi esse videntur. Textum con- stituit et explicuit Del., ectypum vidit Hi. 1 Locatio est terrae sacrae Iovis Temenitae (v. 51), qui colebatur apud Arcesinenses insulae Amorgi. Sententiae interdum punctis binis distinguuntur. 2 Amorginorum men- ses: 1. Μιλτοφοριών — "Exazoudasróv (n. 9524, οἱ — Iulius. 2. [Μεταγειτνιών). 3. Βοηδρομιών. 4? Kpoviy. 5. Ἀπατοριών. 6? Εἰραφιών. 7. [Ληναιών] — Ianuarius. 8. Ανϑεστηριών. 9. Ἀρτεμισιών. 10. Ταυρεών. 11. Θαργη- Awbw. 12. llávnuo:. Bischoff Realenc. s. Kalender 8 73 f. 9 Mercedem fundorum locatorum modo semel per annum (n. 9665) modo binis pen- sionibus sex mensibus inter se distantibus (n. 965,5. IG II? 12415;) nume- rari consuevisse adnotavit Hom. 4 Cf. n. 9554». 5 Unoquoque anno dimidia pars agri arabitur, dimidia inculta iacebit, secundum mo- rem pervolgatum apud Graecos (Buechsenschuetz Besitz und Erwerb 301. Hermanun-Bluemner Gr. Privatalt. 1026), Bom. 6 Suid. ἀμφὶ ἔτει (immo ἀυφιετεί) ἐν αὐτῷ τῷ ἔτει. Moeris ἀμφίετες Ἀττιχοί" τὸ γοῦν xac! ἐνιαυτὸν ἀμ-
66
963. Athenae. &Arcesine. 18.
10 δὶς τὸμ, πρ[ῶ τοῖν μ]ηνὸς ᾿Ἀνϑεστηριῶνος, τὸν] δεύτερον σχαφη[τ]ὸν
15
20
[μηνὸς] Ταυρειῶνος πρὸ six&?[oc]t| συχᾶς ἅπαξ. τούτων ὅ,τ]. ἂν μὴ [ἐργχάσηταιϑ χατὰ T | συγγρ[α]φήν, ἀποτείσει τῆς ἀ [μ[π]έλο[0] ἑϊκ]άστης χαὶ συχῆϊς Τγ ὀβολόν, ἀρότου ἑχάστου ἔσο τρεῖς ὃρα- yes: οἱ δ᾽ ΕἸ τ ἐγγυάσϑω[σ]υ[ν zen | τὸ τοῦ τσ οηΡσ ς " χαὶ τῶν ἐπέργων 10 ἁπάντων [ἀπ᾿ήτεισ)μα, εἰὰμ, μὲν βούληται ἐ ἔχεν ὁ gnonoseues[o]e* [s] [ὃ] μή, ot νεωποῖα! [μι] ede ee τειχία
Ó
τὰ πίπτοντα ἀφ᾽ αὑτοῦ 11 ἀνρθώσει das δὲ μὴ ΤΟΣ ὄφει- λέτω ἑχάστης ὀρ[γυιᾶς]}} δραχμῆν. φράξει τὰ ἐφ᾽ ὁδοῦ τ 12 ἅπαντα xai πεφρ[α [γμ[έν]α [χα]ταλείψει ἀπιών : UU d nn ἑχά[σ] του ἐνιαυτοῦ πεντήχοντά τε xot ἑχατὸν cmd ]13]4 ἀρσίχίω ω]ν , I5 , CER τ ΖΕ: ᾿ Π υ]βούσηι μέδ[ι pov τέσσαρα ἡμίεχτα ἐὰν | δὲ Wi ἐμβάλῃ, ἀπο- τείσει ἑκάστης xen τριώβολον] | πίστιν δὲ mntnect 15 πρὸς τοὺς 3 1 γεωποίας, 7, μὴν ἐμβε ΠΣ τὴϊν χό]προν χατὰ τὴν συγγρα-
gh»: τέγη 16
ρέξει xo[t] χαταλείψας 17 παραδώσει.
U , £A 1 ; , 9 18 is Ξ' T . τας͵ αμπξε οὺς τας P" ἐχχοπτομένας ἀποδιῶόσ eov] οἱ νεωτποιαι:
φίετες λέγουσιν, ὡς ἀμφημερινὸν τὸ χαϑημερινόν. τὸ δὲ wax. ἔτος “Ἕλληνες. Suppl. B. Keil ad IG 1.1. 7 Ita Hi. ectypo usus ad IG. Del.: ei νέον ἀροῖ το[ὺς] ἁλίους ἀρότους, s'al laboure de mouveau les champs en friche (i.e. agros no- vales)., Quae vis num epicae voci ἅλιος unquam fuerit, dubitamus. Cf. Εδυροῖ, ΠῚ 2, 4 τὴν δὲ γῆν -- νῦν ἀρόσαι τὸ δεύτερον. 10, 9 ἀρόσει δίς. 11, 8 εἰς νειὸν δὲ ἀρόσομεν τὴν στερεὰν "al βαρεῖαν val πίειραν γῆν. — νειός est ager novalis; frequentior inde ab Homero Ionica forma νειός, sed νεός habes apud Xenophontem Oecon. 16, 10. 13. 15; 17,1. 8 Suppl. Dttb.
9 ζυγὸν hic primum mensurae vim habet, quae in agrorum commen- taris saeculis plus quam sex recentioribus (n. 968 not.) redit. Del.
10 ἔπεργα non multae sunt sed nova ἔργα prioribus ἔργοις a redemptore susceplis imposita. ,, Ersatxleistungen** Latt. p. 372. 11 Accurate hic distinctio servatur, ex qua τεῖχος dicitur de moenibus urbis, τοῖχος de pa- rietibus domus, τειχίον de maceriis quae agros vineas hortos aliave loca sub divo sita cingant. 12 Ex altera parte via publica terminabatur. lovis Temenitae ager. Hic quoque maceria erat, sed ea quidem non plane corruerat, ut illa altera. Quare illa de integro aedificanda est (ἀνορϑώσει), haec reficienda. Quod sane inusitate verbo φράττειν, quod alias saepiendi vim habet, indicatur; hic est in eam condicionem redigere ut iam φραγμοῦ vice fungatur, ie. ut homines introitu arceat. 13 Lectio certa (Del.), quamquam mensura ipsa voce dpotyo indicatur. 14 Cf. n. 954»; al.
15 lurisiurandi fidem intelligendam esse indicant particulae ἢ μήν.
18 Cf. n. 3448. 17 Ad ἀλείφω, non ad λείπω referas tectaque plana, qualibus nune Graeci plerumque utuntur, non declivia sumas (Del.).
18 Venumdandi notionem hic in verbo inesse, de qua re dubitanter
ΒΞ 67
Π
VI VII
968. Agri.
τὰς τράφοας] 19 | ὀρύξει ἐμ μηνὶ Εἰραφιῶνι230, ὅπου ἄν σταϑμήσων- ται οἱ νε[ω] ποῖαι, τετράποδας xol τρίποδας, xai τὰ φυτὰ ἐμβαλεῖ! 80 παρόντων τῶν νεωποιῶν, ἀμπέλους εἴχοσιν δι᾿ ὁπόσου 31 | ἂν χελεύ- ὡσιν οἱ νεωποῖαι, συχᾶς δέχα, xaU ἕχαστον τὸν | ἐνιαυτόν, xal ἐποι- χοδομήσει τειχίον ὑπὲρ 17:22: πίϑω[ν]29 | ἐγγύην ἕξει, ἐὰμ μὴ τειχίον γίνηται“ ὁ δὲ μισϑωσάμενοϊς]] πίστιν ἐπιϑήσει πρὸς τοὺς veo- 35 molas: ἐὰν δὲ μὴ ἐμφυτε[ύ[ση!] τὰ φυτά, ἀποτεισάτω ἑχάστου δραχμήν: πρόβατα δὲ | μὴ] ἐξέστω ἐμβιβάσχεν 24 εἰς τὸ τέμενος μηδενί" εἰὰν δ᾽ [ἐμ[βιβά]σχηι, ἔστω [τὰ] πρόβατα ἱερὰ τοῦ Διὸς τοῦ Τεμενίτου 25, [ἐνδειχνύεν] ἐξέστω τῶι βουλομένωι ἐπὶ τῶι ἡμίσει36 εἰς τὴν [[βουλῆν. εἰὰ]ν βούλωνται οἱ νεωποῖαι προσϑέτας 21 συ- 40 χᾶς [φυ] [εὐε]ν &..... ap .., ἐξέστω αὐτοῖς. ὅταν δὲ ἀπίηι ὁ γεωρ[[γός, χ]αταλει[ ψάτω χο]προφορὰς ἑχατὸν πεντήχοντα xai [[παρ]α- μετρησά[τω] τοῖς νεωποίαις ἀρσίχων χωρούσηι | [μ]έδιμνοῖν] τέσσαρα ἡ]ιίεχτα: ἐὰν δὲ μὴ τὰ ue ἑχάσίτης] ἀρσίχου
45 δραχμῆν᾽ εἰσπραξάντων | [02] οἱ νεω[ποῖα]. 7, p dw των διπλά- σιον 28, παρασχά ψει] τὴγ γῆν ν[ε] ἀν᾽ εἰὰν δὲ μὴ παρασχάψηι, ἀποτινέτῳ : x. | [τὰς ζημίαὶς [ἁπάσας] ἀποδιδ! ότ]ω ἅμα τῶν υϊσϑώματι. ᾿ἀποδ[.} δότω [τὸ víAo;]29, ὅσον ἂν τ[ο]ῦ [ἐ]νιαυτοῦ,
loquitur Hom., certissimum est propter medium verbi genus. Ceterum quae - hic scripta sunt aliter intellegi nequeunt nisi ut pretium arborum in dei aerarium redigatur. Item n. 966 4; olearum venditarum pretium demo Aexo- nensium cedit, sed usurae conductori de mercede agri deminuuntur.
19 Le. τάφρους. Traiectionem consonarum etiam apud Heracleotas Ita- liae habes (τράφως IG XIV 645 I,39, terminationem a communi usu abhor- rentem apud Herodotum IV 201 νυχτὸς τάφρην ὀρύξας. Hae fossae arbori- bus et vitibus serendis inserviunt. 20 Cf. Dttb. Realenc. V 2118; Jessen ibid. 2119: Bacchi cognomen Εἰραφιώτης. 21 Quanto spatio intermisso. 22 Maceriam sine calce ex lapidibus collecticiis compo- sitam, quae tueatur teneras arbores. Inscr. jur. 23 De πίϑοις cf. IG XII 5, 572. παρέλαβεν πίϑους ὑγιεῖς -- σαχνούς. 8728» (ἐπρίατο) πίϑους ἑπτά, nec non amphoras antiquissimas Gnosi in regia Minoia effossas. 24 Cf. n. 9865 [ἐν τοῖς ἄλσεσιν μὴ ποιμ]χίνεν ὑμηδὲ χοπρίεόε]ν᾽ ἣν δὲ ποιμαίνηι [ἢ δ]φορβῆι ἢ βοχολῆι, [ὁ Ἰδὼν χατειπάτω. Saneillic non de fundis locatis dici videtur. 25 Idem cognomen Neptuni apud Myconios est n. 1024 ;, qui est τεμενοῦχος Athenis Kern Herm. LI 1916, 480. *Eccía Τεμενία n. 10149, 5s. Apollo Τεμενίτας Casi in insula colebatur Bull. Hell. XXIV 227. Dei intelligendi videntur, quorum τεμένη erant sine templis. 26 Pretii ovium. Hom.
21 Quae accedant ad eas, quas conductor severit. 28 Cf. n.95593,
29 De vectigali dici videtur, quod ex qualibet agri locatione respublica exigebat.
68
Arcesine. Poeessa. 1 8ὲ
χωρὶς τοῦ μισϑώμ[ατος] | [ie ταμίαις] ἐμ μηνὶ Θαργηλιῶνι" εἰὰν δὲ
50 μὴ ἀποδ[ῶι], | πρακτὸς ἔστω τοῦ ἡμιολίου 80 τοῖς [τα]μίαις. ὅσα
δ᾽ à» ἀμφίσβ[ατα] ] 25091, ἅμα τῶι [γεωργ]ῶι 82 πωλούντων ταῦτα ot γεωποῖαι ἐν τῆι ἀγορᾶι τῶι τὸ] πλεῖστον ποιοῦντι 99, ἣ αὐτοὶ ἀπο- τινόντων [διϊπλάσιον 54: cc βο]υλομένων ἔστω ἐπὶ τῶι ἡμίσει ἐν- δειχνύ[εν | τούτους πρὸς τοὺς]55 μαστ[ἤ ρας 56. ἂν φυτεύηι χαὶ
2 55 énd[r[i97, ..|.26:1.]98- εἰ δὲ μή, ἀποτείσει ἑχάστης ὀργυ[ιᾶς |
| -441.] vacat.
80 Cf. not. 4. 31 Suid. ἀμφίσβατα τὰ ἀμφισβητήσιμα ᾿ Ἑλλάνικος FHG
169, 177 (ms. ἀμφίσματα, corr. ex Hesychio aliisque), scilicet ἀμφίσβᾶτα.
In vetusta lege Eretriensium IG XII 9, 1273/4 III; legitur há σφιν à[v] ἀνα-
φίσβετ᾽ ἔει i.e. ἀναμφίσβητα ἔηι. Delamarriüi ἀμφισβ[ητ] ῆι syllabarum divi-
sionem ceteroquin observatam neglegit. An ἀμφίσβητ᾽ ἣι 82 Aut
ita (coll. v. 41), quamquam 4 litterarum spatium indicatur, aut [χοιν]ῶι
/ suppl. Hi, coll IG XII 7, 241,9 τῶι χοινῶι τῶν ἱερουργῶν Minoétarum et
not. 33, ubi μετὰ pro ἅμα est. 33 Restituit Del., coll. n. 96634 ἐλέσϑαι
ἄνδρας, οἵτινες μετὰ τοῦ δημάρχου καὶ τῶν ταμιῶν χαὶ τοῦ μισθωτοῦ ἀποδώσονται
τὰς ἐλάας τῶι τὸ πλεῖστον διδόντι. 94 Cf. ν. 45. 35 Plat. Leg. 937 C
ἐνδειχνύτω μὲν πρὸς τὴν ἀργὴν ὁ βουλόμενος αὐτόν. 96 Harp. μαστῆρες"
Ὑπερείδης ἐν τῷ πρὸς Πάγκαλον, ἔοιχεν ἀρχῇ τις εἶναι ἀποδεδειγμένη ἐπὶ τὸ ζητεῖν
f τὰ xotwà τοῦ δήμου, ὡς oi ζητηταὶ (Atheniensium) «ai oi ἐν Πελλήνῃ μαστροί,
; ὡς Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Πελληνέων πολιτείᾳ. Del. 917 Si severit et discesserit,
1 non sicut v. 40 ἀπίηι, sed per aliquantulum temporis. 38 Exempli gra-
jj tia [ἀποστεγέτω τὰ φυτά], cf. Theophr. caus. plant. ΠῚ 5, 5. ἀποστέγουσι τὰς Y τομὰς ὅπως μὴ ἥλιος ἢ ὕδωρ λάβη. :
961. Agrorum termini, c.a. 400. Poeessae in insula Cea. Α Edd. Halbherr Mus. It. 1 1884/5, 191 (Inscr. jur. 12583 XIII; Bechtel Inschr. ion. Dial. 47; Sy11.2532; Micheli352); IG XII 5,568 (SGD15399). ^ B Grain- dor-Hiller IG XII 5, 1100. (Hz)
A 5 [9s]ot. Ποιασσίων! ἡ γῆ᾽ |[z]óv. ἐνοιχοῦντα 3 | [ἀϊποδιδόναι μεϊΪνὸς
Litterae Ionieae volgares, B στοιχηδόν dispositae. Tituli priore quarti a. Chr. saeculi parte Dittenbergero, Hillero et Graindorio fortasse quinto exeunte incisi videntur; sed et litterarum indoles et scripturae rationes parum certam praebent ansam. l Attica vocalis (cf. Αὐλιᾶται, Πριανῆς sim. in tributorum laterculis) Be. Dttb. Postea rursus Ποιήσσιοι s. Ποιῆσιοι appellantur IG XII 5, 571;. num «à £v. [Π]Ποέσσηι Carthaeae urbis, quacum postea erat coniuncta, huc referre liceat, dubitare licet. 29 Contractio Attica est, B. Ceterum ὁ ἐνοιχῶν de eo qui agrum colendum conducet non minus apte dicitur quam n. 30249 ἐποικίσαι de cultura agri usurpatur. Non pactum perfectae locationis hoc esse, sed condiciones modo prae- scribi, quibus quispiam conducere possit agrum, monent edd. inscr. iur.
69
XVI
XVII
964. 965. "War Ν ἢ 2 4-3 ἡ.
Βαχχιῶνος 8 | δεχάτηι : AAA, | ἂν δὲ μὴ ἀποδῶι, ἀπιέναι £x. t&v | 10 χωρίων. φόρους | φέρεν ἐς ΠΠοιᾶσσα]ν" οἰκίην ὀρϑὴν xa[t]| στέγουσαν 5 παρέϊχεν᾽ δένδρα Éus|pa μὴ χόπτενθ.
Y ,
^ B Ilowccoiov ἡ γῆ᾽ τὸν ἐν[οι]
χοῦντα τίμημα χατα[β] ἄλεν τριάχοντα ,
τ
b Reelluds τὸ ἐνιαυτὸ μηνὸς Β] αχχιῶνος δεχάτει" εἰὰϊν δὲ μὴ χατα- Bass, ἀπιέϊναι ix τῶν χωρίων χζα]τ[ἃ]} τὴν στήλην τὴ(ν) ἐμ Πυ- $e]. Ποιά σοζη]ς [χ]ειμέγην.
3 Mensem haud male cum Anthesterione compositum esse fastorum Amorginorum (n. 9632) comparatio demonstrare videtur. 4 Cf.n.1216,4;: ἐὰν δὲ μὴ ἀποδιδῶι τὴν μίσϑωσιν χατὰ τὰ γεγραμμένα --, ὀφείλειν αὐτὸν τὸ Ot- πλάσιον χαὶ ἀπιέναι Εὐχράτην ἐκ τοῦ ἐργαστηρίου μιηϑένα λόγον λέγοντα,
5 Cf. n. 96335: τέγη στεγνὰ παρέξει. n. 9689»sqq.: τὴν οἰχίαν τὴν ἐν τῆι Ἁλμυρ]ίδι στέγουσαν παραλαβὼν χατὰ ταὐτὰ ἀποδώσει. 6 Cf. IG XIV 6401,5: οὐ χοψεῖ δὲ τῶν δενδρέων οὐδὲ ϑραυσεῖ οὐδὲ πριωσεῖ οὐδὲ ἧς οὐδὲ ἕν οὐδὲ ἄλλος τήνωι. Cf. praeterea n. 9845.
965. Piraeensium loeatio, 8. 321/O. Londini. Edd. ex Chand- lero Boeckh CIG 103; Hicks Inscr. Brit. Mus. I, XIII (IG II 1059; Inscr. jurid. 1235 XIII; Syl.2534; Micheli1351) Cf. Hitzig Gr. Pfandrecht 39. [ΠῚ] ἐπὶ Ἀρχίππου ἄρχοντος, Φρυνίωνος δημαρχοῦϊντος]. [χ]ατὰ τάδε μισϑοῦσιν Πειραιεῖς Παραλίαν χαὶ ᾿Αλμυρί[ὃ]. 5 xal τὸ Θησεῖον 8 χαὶ τἄλλα τεμένη ἅπαντα" τοὺς μισϑω [σ]αμένους ὑπὲρ : A : δραχμὰς
δ χαϑιστάναι ἀποτίμημα τῆς μ[{Πστϑώσεως ἀξιόχρεων" τοὺς δὲ ἐντὸς A ὃδραχυ[ῶ]νδ ἐγγυητὴ [ν] ἀποδιδόμενον τὰ ἑαυτοῦ τῆς μισϑώσεως. ἐπὶ τοῖσδε μ[ι]σϑοῦσιν ἀνεπιτίμητα xal ἀτελῆ 1- ἐὰν δέ τις εἰσφορὰ
στοιχηδόν. 1 A.321/0. Koe. 2 Hesych. ἁλμυρίδες " αἰγιαλοί " xal τόπος ἐν τῇ Ἀττιχῃ παρὰ τὰς ἐσχατιάς, οὗ τοὺς νεχροὺς ἐξέβαλον. Quocum loco num idem sit illud fundi nomen, dubitavit Dttb. Ad Piraei demi agrum revocavit v. Wilamowitz SBAk. Berl. 1907, 6. Ki. 3 Theseum inter longos muros situm intellegit Boe. Sed spatium, quo muri illi distinentur, Piraeensium fuisse non videtur. Cf.n.937 cum adn. 4 Fundum pignori dare iubentur conductores. Cf. IG 112 117 24g: 6co[v] δὲ κατ᾽ ἐν[ιαυτ[ὸν δανείζε- ται δανείζ[ον]τας ὅ[στις] ἂν πλεῖστον τόχον διδῶι, ὃς G|w πείϑ]ηι τὸς δανείζοντας dpyovca[s τιμ ή]ματι ἢ ἐγγυητῆι. Perfrequens usus verbi ἀποτιμᾶν et nominis ἀποτίμημα de agris oppigneratis est in cippis hypothecariis. 5 APAXMAN. 6 Verbum nullam nisi vendendi notionem hie habere posse iure sta- tuunt editores inscr. jur; ideoque ad πρᾶσιν ἐπὶ λύσει rettulerunt quae a pignoris constitutione re et usu non magnopere differebat. Dttb. At Hitzig et Lipsius (Att. Recht 756) verius de praede cogitant, qui omnia sua pro mercede pacta conductoribus dare paratus sit. Zie. 7 Cf. IG II? 1241,,,3: κατὰ τάδε ἐμίσϑωσαν τὸ γωρί[οἹν -- ἀτί[ε]λὲς xai ἀνεπιτίμνητον.
10
10
1ὅ
20
965. 966. Poeessa. Piraeus. Aexone. I8.
r », Y M , ^ , Ps A] ὃ ys P , εἶς 8- x [Eva ἀπὸ τῶν χωρίων τοῦ τιμήματος, τοὺς δημότας εἰ [ἰ]σφέρειν τὴν δὲ []p[b]v9 χαὶ τὴν γῆν μὴ ἐξέστω ἐξάγειν το[ὃ]ς μισϑωσαμέ-
, , - , , 2 - » EX - Sx A
vous μήτε ἐχ τοῦ Θησείου μήτε ἐκ τῶν ἄλλων τεμενῶν μηδὲ τὴν ὕλην ἄλλοσ᾽ ἢ τῶι χωρίωι 10, οἱ μισ[ϑω] άμενοι τὸ Θεσμοφόριον xat τὸ τοῦ Σχοινοῦντος 11 xat [τ| ἄλλα 12. ἐννόμια τὴν μίσϑω[σ]ιν κατα- ϑήσουσι τὴμ μὲν ἡμίσίεαν ἐν τῶι ᾿χατομβαιῶνι, τὴν δὲ ἡμίσεαν ἐν τῶι Ποσιδεῶνι 18. οἱ μισϑωσάμενοι Παραλίαν xat ᾿Αλμυρίδα xat τὸ Θησεῖον xal τἄλλα εἴ πού τί ἐστιν, ὅσα οἷόν τε xai ϑεμιτόν | ἐστιν
[ )
- /- , »
ἐργάσιμα ποεῖν, κατὰ τάδε ἐργάσονται" τὰ μὲν ἐννέα ἔτη ὅπως àv
, n - δὲ ΩΝ , ὙἝ 14 Δ € [AMO 15 , - M Y βούλωνται, τῶι δὲ δεχάτωι ἔτη. 14 τὴν ἡ[μίσεαν 15. ἀροῦν xol μὴ πλείω] 16, ὅπως ἂν τῶι μισϑωσαμένωι | μετὰ ταῦτα ἐξῆι ὑπεργάζεσϑαι 34 “ἃ -Ὁ ἘΠῚ πὰ ze ES τοῦ Ἄνϑε - A axY ^Y x 2A. BAL e ^ ἀπὸ τῆς ἕχτης ἐπὶ δέχα τοῦ ᾿Ανϑεστηριῶνος᾽ ἐὰν δὲ πλείω ἀρόσει ἣ τὴν ἡμίσε αν, τῶν δημοτῶν ἔστω ὁ χαρπὸς ὁ πλείων. τὴν οἰχίαν τὴν | ἐν τῆι Αλμυρ]ίδι στέγουσαν παραλαβὼν 17 χαὶ ὀρϑὴν κατὰ ταὐτὰ c ^r QUE ἁποδώσει ..]ov ὀρϑαί. | -—
2
IG IL 511059 b,: [χα]τὰ τάδε ἐμίσϑωσεν ὁ δῆμος ὁ ΠΙρασ]ιέων τὸ χωρίον τὸ Θεοδώρει[ον] -- ἀτ[ελὲς] xal ἀνεπιτίμιητον εἰσφορ[ᾶς xai] τῶν ἄλλων ἁπάντων.
8 Quae in Prasiensium locatione (not. 7) cum reliquis vectigalibus com- prehenditur εἰσφορά, ea hic propterea separatim commemorari videtur, quia priora ad ea τέλη spectant, quae demus ipse exigit. Ea omnia se remissuros promittunt Piraeenses, εἰσφορὰν vero, quam civitas Athenien- sium imponat, demum ipsum soluturum. Idem vides n. 9665, Alibi non- nunquam haec ita distinguuntur, ut reliquorum vectigalium quidem im- munitas concedatur, sed εἰσφοραὶ conductori iniungantur. Cf. n. 12164», 95: (ἐμίσϑωσαν) -- ἀτελὲς ἁπάντων. v. 2D sqq.: ἐὰν δέ [τις] εἰσφορὰ γίγνηται ἢ ἄλλο τι ἀπίότει]σμα τρόπῳ ὁτῳοῦν, εἰσφέρειν Εὐκράτην χατὰ τὸ τίμημα «a ἑπτὰ μνᾶς. Inscr. jur. Francotte Finances des cités gr. 37. 9 YAIN. Em. inscr. jur. coll. n. 966 5». 10 Cf. π. 9527. τῶι χωρίωι dativus commodi esse videtur; non licet privari fundum conductum utilitate quam terra effossa ei praebere potest. 11 ,Qui Thesmophorium et scripturam (ἐννόμιον) Schoepuntis aliorumque pascuorum conduxerint.' 12 ΞΑΛΛΑ.
13 Cf.n.9633. ^ 14 Cf.n.1644 15 Cf. n. 9635. 16 PAEIA.
Nr Cf.n. 963 o5.
9660. Aexonensium locatio, a. 346/5. Lugduni Batavorum. Edd. CIG 93 (cf. Add. 1 p. 899); Janssen Musei Lugduno-Batavi Inscr. Gf. et Lat. tab. I (IG IL 1055; Inscr. jurid. I, XIlI 5s; SylL? 535; Michel 1354). Cf. Boeckh ad CIG 211; K. Keil Syll. Inscr. Boeot. p. 621; B. Keil Herm. XXIX 363 1, Ud)
, - - - χαταδε! ἐμίσϑωσαν Αἰξωνεῖς τὴν Φιλλεῖδα 2 Αὐτοχλεῖ Αὐτέου xai
Aexone paraliae Cecropidis trittyis demus est inter Hymetti partem meridionalem et mare situs. l Ita lapis. 2 TINIIAAEIAA Janssen,
Tl
5
10
15
20
25
30
Αὐτέαι Αὐτοχλέους τετίταράχοντα ἔτη ἑχατὸν πεντήχοντα δυοῖν Op|a- —
χμῶν. ἕχαστον τὸν ἐνιαυτόν, ἐφ᾽ ᾧ(ητε xat φυτε[ύόοντα(ς) 8 xal ἄλλον τρόπον ὃν ἂν βούλωνται᾽ τὴν δὲ μίσϑωσιν ἀποδιδόναι τοῦ ᾿χατομ- βαιῶνος μηϊνός4: ἐὰν δὲ μὴ ἀποδιδῶσιν, εἶναι ἐνεχυρασίαν Ai|to- γεῦσιν χαὶ ἐχ τῶν ὡραίων τῶν ἐχ τοῦ χωρίου χαὶ [ ἐχ τῶν ἄλλων ἁπάντων τοῦ μὴ ἀποδιδόντοςδ. μὴ ἐξεῖναι δὲ Αἰξωνεῦσιν μήτε ἀπο- , - ι » e ^ Y , »
δόσϑαι ps μισ[ϑῶσαι μηδενὶ ἄλλωι, ἕως ἂν τὰ τετταράχοντα ἔτ[η ἐξέλϑει. ἐὰν δὲ πολέμιοι ἐξείργωσι ἣ διαφϑείρωσί τι, εἶναι Αἰξωνεῦσιν τῶν γενομένων ἐν τῶι χωρίωι τὰ ἡμίσεα. ἐπειδὰν δὲ τὰ τετταρά- χοντα ἔτη | ἐξέλϑει, παραδοῦναι τοὺς μεμισϑωμένους τὴν ἡμίσεαν τῆς τῆς χερρὸνθ xal τὰ δένδρα ὅσ᾽ ἂν εἴ ἐν τῶι χωρίωι" ἀμπελουργὸν δ᾽ ἐπάγειν Αἰξωνέας τοῖς ἔτεσι τοῖς τελευταίοις πέντε. χρόνος ἄρχει ^ , M Δ , -Ὁ ES » "ü M ^Y τῆς μισϑώ(σεως) τοῦ Δημητρίου χαρποῦ Εὔβουλος ἄρχων 7, τοῦ δὲ ξυλίνου ὁ μετ᾽ Εὔβουλον. τὴν δὲ μίσϑωσιν ἀναγράψαντας εἰἰστήλας λιϑίνας τοὺς ταμίας τοὺς ἐπὶ Δημοσϑένουϊς δημάρχου στῆσαι τὴν μὲν
- - - ὅ Y |^ 2 - , j ἐν τῶι ἱερῶι τῆς Hfyc9 ἔνδον, τὴν δ᾽ ἐν τεῖ λέσχει, xat ὅρους ἐπὶ τῶν χωρίων μὴ ἔλαττον 7| τρίποδας ἑχατέρωϑεν δύο. xal ἐάν τις εἰσίφορὰ ὑπὲρ τοῦ χωρίου γίγνηται εἰς τὴν πόλιν, Αἰξωνέϊας εἰσφέ-
9. 3! A € M , , e Ir 5 4| , ρεινϑ. ἐὰν δὲ οἱ μισϑωταὶ εἰσενέγκωσι, ὑπολο[γίζεσϑαι εἰς τὴν μίσϑω- σιν. τὴν δὲ γῆν τὴν ἐχ τῆς γεω[ρυχίας μὴ ἐξεῖναι ἐξάγειν μηδενὲ ὡρίον 10, ἐὰν δέ τις εἴπει ἣ ἐπιψηφίσει παρὰ
2 Dow at. vs 325X τ ἀλλ ἢ ἐς αὐτὸ τὸ χ , ' r Y !' 0» 2E - ' , τ ἀκὴν τάσδε τὰς σἰυνϑήχας πρὶν τὰ ἔτη ἐξελϑεῖν τὰ τετταράχοντα, εἶν αι
ς ^ - — M ,
ὑπόδιχον τοῖς μισϑωταῖς τῆς βλάβης.
"ExcoxAZc| Σχάωνος Αἰξωνεὺς εἶπεν ἐπειδὴ οἱ μισϑωταὶ τῆς Φιλ|- ψαι τὰς ἐλάας
λεῖδος Αὐτοχλῆς xai Αὐτέας συνχωροῦσιν ὥστε ἐχχό
ΦΕΛΛΕΙΔΑ Boeckhii auctor. Item v.32 ΦΙΛ ΛΕΙΔΟΞ Janssen, ΦΕΛΛΕΙΔΟΞ Boeckhii auctores. Nomen agri derivatur non a sterili et saxosa loci natura (γῆ φελλίς Poll. 1227, φελλεύς, Sauppe Ausg. Schr. 117), sed a nomine pro- prio viri Φίλλις s. Φιλλέας appellati derivatum. Dttb. 8 e$YTEYONTA.
4 Cf. n. 9632, 5 Memorabile est hic non ut n. 9654sqq. et alibi prae- diis pignori oppositis aut praedibus constitutis satisdari, sed simpliciter ex re familiari conductoris demum debita exigere iuberi. Similia sunt quae leguntur IG II? 1241535 ἐὰν δὲ μὴ ἀποδιδῶι τὴν μίσθωσιν ἐν] τοῖς χρόνοις τοῖς γεγραμμένοις ἢ μὴ [ἐϊργάζηται τὸ χωρίον κατὰ τὰ γεγραμιμέ[ν]α, ἐξεῖναι τοῖς φρα- τριάρχοις ai Δυα[λεῦ]σιν ἐνεχυράζειν πρὸ δίκης. 6 Cf. n. 9635. 965,4.
1 A. 8345/4. 8 Cf.IG 1I? 1199, Φιλαῖος Χρέμητος eixev* ἐπειδὴ οἱ λαχόντες ἱεροποιοὶ εἰς τὸ τῆς Ἥβης ἱερὸν διχαίως xal φιλοτίμως ἐπεμελήϑησαν τῆς ϑυσίας τῆι Ἥβηι. v. 28 ἀναγράψαι δὲ τόδε τὸ Ψήφισμα ἐστήληι λιϑίνηι χαὶ στῆσαι ἐν τῶι ἱερῶι τῆς Ἥβης. Decretum Aexonensium demi est, inventum eodem loco et tem- pore cum eo quem hic habes titulo. 9 Cf. n. 9658. 10 Cf. n. 965 10,
72
40
10
Jk Vs Lolo CN P τιν μῶὼςΣ
Aexone. Acharnae. I 8.
35 Αἰξωνεῦσιν, ἑλέσϑαι ἄνδρας, οἵτινες [μετὰ τοῦ δημάρχο xot τῶν τα-
A 1 - -— 5 A ' 2 , - Y - ^N, μιῶν xal τὸ μισϑωτὸ ἀπίοδώσονται τὰς ἐλάας τῶι τὸ πλεῖστον διδόντι, - Y (4 ó 11 ed , λ " , E ΣΟ IN c ἘΠ Y /|. 1 τοῦ δὲ [εὑρόντος 11 ἀργυρίου λογισάμενοι ἐπὶ δραχμεῖ τὸν τόΪχον τὸν ἥμυσυν ἀφελεῖν ἀπὸ τὴς μισϑώσεως, xal ἐνγίάψαι ἐν ταῖς στήλαις τοσούτωι ἐλάττω τὴν μίσϑωσιν | τοῦ δὲ ἀργυρίο τῆς τιμῆς τῶν ἐλαῶν λαυβάνειν Αἰξωνέας τὸν τόχον᾽ τὸν δὲ πριάμενον τὰς ἐλάας ἐχχόψαι
^. 3 , 1 UN P , τ - 2.) e » ἐπειδὰν Ἀνϑίας 12 τὸν χαρπὸν χομίσηται τὸν μετ᾽ Apyta|v ἄρχοντα 1 1 reu i 7 1 , 14 D m Y ZA ^ À ἃς πρὸ τὸ ἀρότο, xai μύχητας 14 χαταλιπεῖν μὴ [ ἔλαττον ἢ [π]αλα[σ]τι- , 15 2 - εἶ , 16 [r4 Ri [: ἐλᾷ c 2 ἀλλ αἰους 15 ἐν τοῖς περιχυτρίσμασιν 16, ὅπως ἂν αἱ ἐλᾶαι ὡς χάλλισται xal μέγισται γίγνωνται [ ἐν τούτοις τοῖς ἔτεσι. οἵδε ἡιρέϑησαν ἀπο- δόσϑαι τὰΪς ἐλάας" ᾿Ετεοχλῆς, Ναύσων, ᾿Αγνόϑεος.
11 Res vendita vel locata s5píszew dicitur pretium apud Atticos, eadem vi qua antiquitus ἀλφεῖν dici consueverat (Hom. ᾧ 19 ἑκατόμβοιον δέ cot Tov, et supra n. 9344: ὁπ[ό]σην δ᾽ ἂν ἄλφηι μίσ[ϑ]ωσιν τὸ τέμενος). Itaque ex- pectaveris pretii notioni passivum adiungi participium (sbptoxóp.evov, εὑρεϑέν), sed usus activum praetulit; cf. Aeschines 196: «ai γὰρ οὐδὲ τῆς ἀξίας ἕκαστον τῶν χτημάτων ἀπέδοτο, οὐδ᾽ ἐδύνατ᾽ ἀναμένειν τὸ πλέον οὐδὲ τὸ λυσιτελοῦν, ἀλλὰ τοῦ ἤδη εὑρίσχοντος ἀπεδίδοτο. Xenoph. Mem. II 5, 5: ὅταν τὶς οἰχέτην πονηρὸν πωλῇ; ἀποδίδοται τοῦ εὑρόντος. Boe. Cf. Billeter Zinsfu 15. 12 Conductor agri. 183 A. 316/5. 14 Vox proprie fungum significans variis modis ad res figura aliquatenus fungorum similes transfertur. De olivis aliquo- tiens usurpatur ut vitium quoddam quo arbores laborent indicetur (Theophr. Hist. pl. IV 14, 3. Nicander Georg. fr. 783. Schneider ap. Athen. II 60 f. Hesychius μύχης, Latine fungus Plin. n. ἢ. XVII 228). Hic tamen truncum (πρέμινον) interpretatus est Boeckhius arborisexcisae. 15 TAAANTIAIOYZ lapis; neque vero pondus stipitum, qui etiam cum radicibus terrae infixi haerebant, definiri poterat, sed altitudo. Em. Boeckh. 18 Scrobem, in qua olea plantata erat, testarum fictilium terrae immissarum orbe a reliquo agro divisam fuisse coniecit Boeckh. Similiter n. 9633» scrobes, in quibus vites et ficus seruntur, exiguis maceriis circumdantur.
967. Acharnis,(prope Menidi) nunc Athenis. Edd. Conze Philol. XII 568; IG II 1060 (Syll.? 536). LH]
E ou 3r-yot! ὃ... 29: νοῦν xat 1}. 8.1: vou ot .[-- 5: - οχλείους
Ἀχ[αρνέ]ως, ἐφ᾽ Gus τὴν .]vatav1 τὴν ἐχχ το] χωρίου ἅπαν-
— x. 1 1 b - - ld ^ ^ τος |éaotóvy sivat xal ἐ[ξεῖναν αὐτοῖς ἄγειν ὑπονόμους διὰ c|o0 χω- στοιχηδόν. 1 Vox ignota. De aqua (ὕδατος τὸ ἐγ Διός n.9334) agi coni Hi. Sive ἐϊνναίαν legendum sit (Nata fons Paus. III 25, 4, Ζεὺς Νάϊος
Dodonae, Ναϊάδες) sive cum Kirchnero .XNAIAN (quod ad ἁλὸς ἄχνην A 426 referre veremur). 2 Nr. 374t!,
13
967. 968. Agri.
15 ρίου, ὁποίαι 8 ἂν βούλωνται xal ὁπόσους ἂν βούλωντα(ι) 4, | xat βάϑος
VII
τῶν ὑπονόμων ὁπόσον ἂν βούϊλωνται.
9.1.6. qua regione, quam in partem. 4 Cf. Koehler Herm. XXIII 392 — IG I Suppl. p. 177. 2719, διανόμιου e. ,.Abxugsgraben".
A968. Agrorum ceommentarii Mytilenaeorum, saec. III. Ed. Fabricius Ath. Mitt. IX 1884, 88, 4 cum imagine (Meister Stud. Nicoli- tana 1884, 3; Hoffmann Gr. Dial. I1 66, 90); Paton IG XII 2, 74; cf. Bechtel Aeolica 16, 16. (Hi]
ἐπὶ προτάνιος Ξενοχλῇ σὺν τάλα 1 παρ᾽ Οἰσεζεία 3, Ἀριστία Τιμαρ- χ[είω] ἀμπέλων μόροι πέντε, xat ἐπὶ Καΐχω μόροι τρεῖς, xat Κρινία Τιμαρχείω | ἐπὶ Καΐκω μόρον.
ἐπὶ προτάνιος Ἀντιάνορος Ζωῆς Πανχρέίτειος]] ἐν Μαλόεντι 8 μόρον.
ἐπὶ προτάνιος []οσειδαίω, ἐν τὰ συμπεδίω 4 ἐγ 1 ραδανορέεσσι ἀπο- ἡἹράφεται Κλεῖνος συϊχίαν φυτὰ πλέα τῶν INAA xot ἀμπέλων μόρον.
ἐπὶ Δαμοχρέτω Θεόδωρος Βιττώνεος [£1] Ξαναρέδα ἐν τῶ αἰχέρωϑ ἀμπέλων ἡμ[τμ(όριον 3).
ἐπὶ προτάνιος Δονάχω Βλλανοχράτεια Ἀντ[ι]γον[εία ἀμπέλων μό- ροις ἐν Δρομαεῖ δύο. |
,
ἐπὶ προτάνιος ΘΞογένη Μικίων Ἀντιφάνειος ἐν ..]}}
γαεῖ ἐν τῶ χω-
"To :
τῶ ἐπάνω τὰ σχιλλάωΪν xol ΠΡ δω(ν) φυτά 8. ἐπὶ προτάνιος ξρμαγόρα Νηλιδείω Καάϊχος Ἀ.. [ἐμ Μαλεία ἀμ- πέλων μόρον. Singulae notae variis manibus prout quisque agri horli vineae men- suram reipublicae constituendorum vectigalium causa indicabat, scriptae sunt litteris variis, interdum adhibitis formis ἌΠΟ, sed etiam ΠΠῈ alis, sollemnibus scilicet et volgaribus ita permixtis, ut usus